Aβάσταχτη η ενοχή του

«H ενοχή μου είναι ένας πόνος που θα με συνοδεύει στην υπόλοιπη ζωή μου».
Για τον Μίλαν Μπάμπιτς η ενοχή απεδείχθη τελικά αφόρητη. Προχθές βρέθηκε
νεκρός στο κελί του, στη Χάγη. H πιθανότερη εκδοχή είναι ότι απαγχονίσθηκε.

Ήταν υπέρμαχος της «σκληρής γραμμής» του σερβικού εθνικισμού στην Κροατία. Το
όνειρό του ήταν η δημιουργία, μαζί με τους Σέρβους της Βοσνίας, ενός «Κράτους
των Σέρβων της Δύσης». Και σε αυτήν τη γραμμή κινήθηκε, πρώτα ως δήμαρχος του
Κνιν – ενός προπυργίου των Σέρβων αυτονομιστών στη διάρκεια του σερβοκροατικού
πολέμου (1991-1995) – και ύστερα ως πρόεδρος της αυτοανακηρυχθείσης
Δημοκρατίας των Σέρβων της Κράινα. Αρχικά είχε την υποστήριξη του καθεστώτος
του Βελιγραδίου. Από το 1992 και μετά, όμως, άρχισαν να δημιουργούνται
εντάσεις στις σχέσεις του με τον Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς. Τον Νοέμβριο του 2002,
όταν έμαθε ότι αναφέρεται στο κατηγορητήριο κατά του Μιλόσεβιτς ως συνεργάτης
σε μια εγκληματική επιχείρηση, ήλθε σε επαφή με το Διεθνές Δικαστήριο της
Χάγης και δέχθηκε να καταθέσει κατά του παλιού του συμμάχου.

Συντριπτική κατάθεση

H κατάθεσή του, τον Νοέμβριο και τον Δεκέμβριο του 2002, ήταν συντριπτική.
Αρχικά είχε ζητήσει να κρατηθεί μυστική η ταυτότητά του, στη συνέχεια όμως
ζήτησε να αντικρύσει τον Μιλόσεβιτς κατά πρόσωπο. «Έσυρες τον σερβικό λαό σε
πόλεμο», του είπε. «Ντρόπιασες τους Σέρβους».

Δύο χρόνια αργότερα δικάσθηκε για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και
καταδικάσθηκε σε κάθειρξη 13 ετών. Κατά τη διάρκεια της δίκης ζήτησε συγγνώμη
για τον ρόλο του στη δολοφονία εκατοντάδων μουσουλμάνων και Κροατών στην
Κράινα και στην εκδίωξη 80.000 ανθρώπων από τα σπίτια τους. Για να αποδείξει
εμπράκτως τα συναισθήματά του, δέχθηκε να καταθέσει και σε άλλες δίκες. Χθες,
επρόκειτο να ολοκληρώσει την κατάθεσή του εναντίον ενός άλλου ηγέτη των Σέρβων
της Κροατίας, του Μίλαν Μάρτιτς. Την Κυριακή το απόγευμα, όμως, βρέθηκε νεκρός
στο κελί του. Ήταν 50 ετών.

Ντροπή και τύψεις

Στις 15 Φεβρουαρίου, κατά τη διάρκεια της δίκης του Μάρτιτς, ζήτησαν από τον
Μπάμπιτς να επαναλάβει την απολογία του προς τον κροατικό λαό. «Παρουσιάζομαι
στο δικαστήριό σας γεμάτος ντροπή και τύψεις», είπε. «Επέτρεψα στον εαυτό μου
να λάβει μέρος στη χείριστη δυνατή δίωξη ενός λαού, μόνο και μόνο επειδή ήταν
Κροάτες, όχι Σέρβοι. Ο πόνος που νιώθω θα με συνοδεύει στην υπόλοιπη ζωή μου».

Ο Μπάμπιτς είναι ο δεύτερος κρατούμενος στη Χάγη που δίνει τέλος στη ζωή του
μετά τον Σλάβκο Ντοκμάνοβιτς, έναν άλλο ηγέτη των Σέρβων της Κροατίας, ο
οποίος αυτοκτόνησε τον Ιούνιο του 1998.

Ο Μπάμπιτς και ο πόλεμος

* Γεννήθηκε το 1956 στην Κροατία και ασκούσε το επάγγελμα του
οδοντιάτρου πριν αποφασίσει να ασχοληθεί με την πολιτική.

*Ως πρόεδρος του Σερβικού Εθνικού Συμβουλίου της Κροατίας, υποστήριξε τη
συγκρότηση ενός ανεξάρτητου σερβικού κράτους σε κροατικό έδαφος. Το 1990 έγινε
πρόεδρος της αυτοανακηρυχθείσης Σερβικής Αυτόνομης Επαρχίας της Κράινας.

* Τον Φεβρουάριο του 1992, μετά την κατάληψη της Κράινας από τις
σερβικές δυνάμεις, έπεσε σε δυσμένεια επειδή παράκουσε στις διαταγές του
Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς. Στη συνέχεια, όμως, έγινε υπουργός Εξωτερικών κι έπειτα
πρωθυπουργός.

*Τον Αύγουστο του 1995 η Κροατία επιτέθηκε και ανακατέλαβε την Κράινα. Πάνω
από 200.000 Σέρβοι, συμπεριλαμβανομένου του Μπάμπιτς, διέφυγαν προς τα
ανατολικά.

* Ο Μπάμπιτς παραδόθηκε το 2003 και παραδέχθηκε την ενεργό συμμετοχή
του στην εκδίωξη, τις φυλακίσεις αλλά και τις δολοφονίες μη Σέρβων κατοίκων
της Κράινας. Καταδικάσθηκε σε κάθειρξη 13 ετών, ποινή την οποία εξέτιε σε
μυστική τοποθεσία για τον φόβο αντιποίνων.