ΣE ΠPΩTO ENIKO Tούρτα σε σχήμα καρδιάς

Da Capo, κάπου κατά τις 9 και τέταρτο, στα όρθια «… και το Πολιτισμού, πώς
σου φάνηκε;». «Ρωτάς; Όπως κάθε φορά, με δύο ζάχαρες χωρίς πολλή κρέμα. Πες
στον Μήτσο ότι είναι για μένα ο καφές – ξέρει». Λίγο πιο δίπλα, κοντά στην
είσοδο, με θέα και Τσακάλωφ και πλατεία. «Τώρα για την Ντόρα έγινε αυτό ή
ράφτηκε για εκλογές το κουστουμάκι; Την ξέρεις;». «Ποια; Την Ντόρα να ξέρω;»,
«Όχι, την ψηλή με τις μπότες, γιατί σε βλέπω που την κοιτάς». «Μπα. Φάτε μάτια
ψάρια. Και μοιάζει και της Ντόρας». Οδός Βουλής, έξω από τα τυροπιτάδικα με
δυο κουρού στα χέρια, η μια τυλιγμένη για μετά. «Όπως σου τα ‘λεγα προχθές
στην Αράχοβα. Ακριβώς». «Ναι, σιγά. Το Υγείας δεν το βρήκες». «Το βρήκα, αλλά
δεν το πίστευες». «Όλα τα πιστεύω. Εδώ πίστεψα στον Άγιο Βαλεντίνο, μεγάλη η
χάρη του. Του άναψα κεράκι». «Δεν ανάβουν κεράκι στον Βαλεντίνο. Τούρτα
σοκολάτα σε σχήμα καρδιάς του πάνε». «Γι’ αυτό δεν με ακουσε, να δεις». «Φάε
την κουρού και σώπα». «Μωρέ, τι με νοιάζει εμένα; Υφυπουργός είμαι;».

Έξω από της Ντενίση, στο καφέ. «Εμένα με νοιάζει ποιος θα τσουγκρίσει αυγά
στους στρατώνες». «Γιατί;». «Είμαι από οικογένεια που τιμά τις παραδόσεις».
«Κι εμείς τα delivery, αλλά δεν “κόβομαι” για το Μεταφορών – Επικοινωνιών».
«Τι να σου πω! Ο λύκος στον ανασχηματισμό χαίρεται». «Εξαρτάται πια από τι
σύνδεση έχει στο κινητό του κι αυτός ο άμοιρος». «Άντε να ανοίξουν και οι
λογαριασμοί…». «A ναι, το είχα ξεχάσει αυτό».

Στάση – του Μετρό – Ακρόπολη, προς Άγιο Δημήτριο. «Αμ, δεν μου ‘το διναν εμένα
το Τουρισμού…». «Να το κάνεις τι;». «Κρουαζιέρες! Τι τα κάνουν τα
υπουργεία;». «Δεν σου ταιριάζει το Τουρισμού εσένα. Οι Καρκίνοι είναι ζώδια
του σπιτιού». «Δεν τα πιστεύω εγώ αυτά. Παίζει ρόλο ο ωροσκόπος». «Εσένα θα
σου ταίριαζε το υπουργείο Μόδας, αλλά δεν υπάρχει». «Μήπως και αυτά που
υπάρχουν…». «Κάνεις φτηνή ισοπεδωτική πολιτική και χάνουμε και το τρένο». Τα
καλύτερα πηγαδάκια, πάντως, ό,τι και να πεις, οι ανασχηματισμοί τα κάνουν. Και
τα σουτζουκάκια, η κυρα-Μαρία στα Πετράλωνα.