Νdigital Δύσκολοι καιροί για πρίγκιπες…

Τελικά, ο θρόνος της Περσίας πρέπει να μοιάζει με ηλεκτρική καρέκλα. Δεν
εξηγείται αλλιώς το ότι ο Πρίγκιπας (που όλα αυτά τα χρόνια, ακόμα δεν έχει
καταφέρει να γίνει βασιλιάς) μπλέκει συνεχώς σε νέες περιπέτειες. Σε τελική
ανάλυση όμως αυτό δεν είναι και ιδιαίτερα κακό, μια και οι περιπέτειές του
έχουν αφήσει πίσω τους μια ολόκληρη δυναστεία παιχνιδιών, από τη εποχή της
Amiga μέχρι τα σημερινά PC και τις παιχνιδομηχανές.

Όλα τα Prince of Persia μέχρι σήμερα είχαν κοινά χαρακτηριστικά το ανατολίτικο
στυλ, τα όμορφα γραφικά, τις μάχες με σπαθιά και διάφορα άλλα αιχμηρά
αντικείμενα, καθώς και τα ατελείωτα άλματα από πλατφόρμα σε πλατφόρμα και από
στέγη σε στέγη.

Στην ίδια λογική κινείται και η πιο πρόσφατη περιπέτεια του δημοφιλούς
Ανατολίτη Πρίγκιπα, Prince of Persia – The Two Thrones, με τη διαφορά ότι
είναι πολύ πιο «σκοτεινή» σε σχέση με το παρελθόν. Και αυτό είναι
δικαιολογημένο, μια και από την αρχή κιόλας χάνει την αγαπημένη του, που δίνει
τη ζωή της προκειμένου να τον προστατεύσει και να τον σώσει. Έτσι, ο «κακός»
εαυτός τού πρωταγωνιστή βγαίνει σιγά σιγά στην επιφάνεια και – όσο εξελίσσεται
το παιχνίδι – αναλαμβάνει τα ηνία, κάνοντας τον Πρίγκιπα πολύ περισσότερο
βίαιο και αιμοσταγή. Έτσι, σε αντίθεση με τα προηγούμενα παιχνίδια της σειράς,
σε αυτό το Prince of Persia το αίμα ρέει άφθονο στην καυτή άμμο (sic),
κάνοντας το παιχνίδι να απευθύνεται σε πιο ώριμο – ηλικιακά – κοινό, σε σχέση
με προηγούμενα, πιο «καρτουνίστικα» παιχνίδια της σειράς.

Σημαντική αλλαγή σε σχέση με το παρελθόν – και μάλιστα προς το καλύτερο – έχει
υποστεί και ο χειρισμός του ήρωα, κυρίως στο κομμάτι της μάχης. Οι ξιφομαχίες
με τους κάθε είδους κακούς έχουν πλέον πολύ περισσότερο ενδιαφέρον, καθώς
απαιτείται αρκετή μαεστρία προκειμένου να τα βγάλετε πέρα. Επιπλέον, όσο το
παιχνίδι εξελίσσεται, τόσο περισσότερα «κόλπα» (με ειδικές κινήσεις) μαθαίνει
ο ήρωας, γεγονός που βελτιώνει την εμπειρία και δίνει στον παίκτη την αίσθηση
της βελτίωσης. Αυτό, ευτυχώς, δεν σημαίνει ότι το παιχνίδι γίνεται… Tekken
με άπειρα combo. Αντίθετα, η εκμάθηση είναι εύκολη και μάλιστα σταδιακή.

Όσο για τα γραφικά, δεν χρειάζεται να πούμε πολλά· το βλέπετε εξάλλου και από
τις φωτογραφίες. Σε κάθε νέα εμφάνισή του ο Πρίγκιπας γίνεται ολοένα και
καλύτερος οπτικά, ενώ υψηλού επιπέδου είναι και ο ήχος, γεγονός που προσδίδει
στην όλη ατμόσφαιρα και την ανατολίτικη αίσθηση του παιχνιδιού.

Αρκετά εθιστικοί είναι και οι γρίφοι που καλείστε να λύσετε, ενώ όσο
εξελίσσεται η υπόθεση τόσο πιο «σκοτεινό» και ενδιαφέρον γίνεται το παιχνίδι.
Τα υπόλοιπα επί της οθόνης, καθώς ο Πρίγκιπας δεν πρέπει να λείπει από τη
συλλογή κανενός gamer που σέβεται τον εαυτό του.

17 χρόνια περιπέτειας

H ιστορία του Prince of Persia αρχίζει από το σωτήριο έτος 1989 (!), όταν το
πρώτο, ομώνυμο παιχνίδι εμφανίσθηκε για το PC, την Amiga και τις «απλοϊκές»
παιχνιδομηχανές της εποχής. Από τότε, ο Πρίγκιπας έχει εμφανισθεί σε όλα
σχεδόν τα συστήματα, με το Sands of Time (2003) και το Warrior Within (2004)
να έχουν κερδίσει εκατοντάδες χιλιάδες φανατικούς οπαδούς.