H… γκέι πλευρά του ποδοσφαίρου

Το τελευταίο ταμπού του αθλητισμού καταρρέει κι αυτό μέσα στα γήπεδα. Τρεις
ποδοσφαιριστές από τη Γερμανία, ο ένας πολύ γνωστός και οι άλλοι δύο από
μικρότερες κατηγορίες, είναι έτοιμοι να βγουν και να πουν ότι είναι
ομοφυλόφιλοι. Με τον όρο ότι άλλοι οκτώ συνάδελφοί τους θα δηλώσουν ανοιχτά
ότι είναι και αυτοί γκέι.

Μια ολόκληρη ενδεκάδα. Όσο κι αν μοιάζει απίθανο, είναι μια πραγματικότητα.
Και θα μπορούσε να δώσει μια γερή «κλωτσιά» στην υποκρισία του ποδοσφαίρου.
«Είναι ένα ακόμη σύμπτωμα της κοινωνίας που αλλάζει», γράφει η γερμανική
έκδοση της εφημερίδας «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς». «Αλλά μη νομίζετε ότι το ποδόσφαιρο
είναι έτοιμο για να αποδεχτεί κάτι τέτοιο».

Μετά το αυστραλιανό ράγκμπι (Ίαν Ρόμπερτς), το αμερικανικό μπέιζμπολ (Μπίλι
Μπιν) και τις καταδύσεις (Γκρεγκ Λουγκάνις), το πιο απόρθητο οχυρό της
ομοφυλοφοβίας, το ποδόσφαιρο, βλέπει στα τείχη του τις πρώτες ρωγμές. Ήδη,
όμως, από το Μουντιάλ του 1982, είχε γίνει η αρχή, τουλάχιστον για την Ιταλία.
Τότε, ο Μπεαρζότ είχε απαγορεύσει τις δηλώσεις στα μέσα ενημέρωσης,
αντιδρώντας έτσι σε δημοσίευμα για την εξωγηπεδική σχέση δύο μελών της Εθνικής
Ιταλίας. Αργότερα, ο πρώην παίκτης της Ίντερ Βαμπέτα φωτογραφήθηκε σε τολμηρές
πόζες για ένα ημερολόγιο γκέι. Και ο Τζάστιν Φαζάνου, αδελφός τού πιο γνωστού
Τζον (παίκτη της Ουίμπλετον και της Άστον Βίλα), ανακοίνωσε ότι είναι
ομοφυλόφιλος.

«Οργή»

Το ίδιο έκανε πιο πρόσφατα και ο Ολλανδός μέσος τής Βάαλβικ Ντομινίκ βαν
Ντάικ, 26 ετών: «Το ξέρω καλά ότι από εδώ και πέρα θα είμαι για τον κόσμο ένας
ποδοσφαιριστής γκέι και μπορώ να φανταστώ από τώρα την οργή των φανατικών
οπαδών στις εξέδρες». Πάντως, στην Ολλανδία, τη χώρα όπου ο διεθνής διαιτητής
Τζον Μπλανκενστάιν ανακοίνωσε ότι ήταν ομοφυλόφιλος όσο βρισκόταν ακόμη στην
ενεργό δράση, ο κόσμος δεν έδειξε να σοκάρεται.

«Στην Ιταλία, όπου η μπάλα είναι η κορυφαία έκφραση του ανδρισμού, δεν θα βρει
κανείς ποδοσφαιριστές που να είναι διατεθειμένοι να δηλώσουν ότι είναι γκέι»,
λέει στην εφημερίδα «Ρεπούμπλικα» ο Φράνκο Γκριλίνι, βουλευτής των Δημοκρατών
της Αριστεράς και φανατικός οπαδός της Μπολόνια, ο οποίος υπολογίζει στο 10%
τους ομοφυλόφιλους του ιταλικού ποδοσφαίρου μεταξύ παικτών, διαιτητών και
προπονητών της πρώτης κατηγορίας. Αντίθετα, η αδελφή του Ιταλού υπουργού
Εξωτερικών και οπαδός τής Λάτσιο Ντανιέλα Φίνι έχει διαφορετική γνώμη. «Γκέι
στο ιταλικό ποδόσφαιρο;», λέει με κατάπληξη. «Αδύνατον».

Όταν το ακούω, μένω άναυδος

Τζιάνι Ριβέρα, ευρωβουλευτής, παλιά δόξα του ιταλικού ποδοσφαίρου

ΓΙΑΤΙ, άραγε, είναι σήμερα τόσο δύσκολο να μιλάει κανείς για
ομοφυλοφιλία στο ποδόσφαιρο; «Είναι δύσκολο», υποστηρίζει ο Τζιάνι Ριβέρα, 62
ετών, μια παλιά δόξα του ιταλικού ποδοσφαίρου που σήμερα είναι ευρωβουλευτής.
«Όμως δεν καταλαβαίνω αυτή την ανάγκη που έχουν κάποιοι να κάνουν σημαία στον
κόσμο ένα γεγονός τόσο προσωπικό, αφού, έτσι κι αλλιώς, στη ζωή τους μπορούν
να κάνουν ό,τι θέλουν. Όσο για το ποδόσφαιρο, κάθε φορά που ακούω ότι υπάρχουν
γκέι ποδοσφαιριστές, μένω άναυδος».

Εκείνο πάντως που δυσκολεύεται να καταλάβει περισσότερο από όλα ο Ριβέρα είναι
γιατί οι γκέι επιλέγουν ένα παιχνίδι που είναι τόσο ανδρικό, με τόσο βίαιες
συγκρούσεις.