«… και ο Θεός βοηθός»

Τον Θεό επικαλέστηκε η καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ κατά την ορκωμοσία της
χθες στο Βερολίνο. Όλα δείχνουν ότι θα τον χρειαστεί: οι διαρροές στην
ψηφοφορία που έγινε στη Βουλή ήταν περιορισμένες, αλλά ήταν μια μικρή
προειδοποίηση.

«Τα λουλούδια στην κυρία από μένα». H έκφραση της Μέρκελ δείχνει ότι μάλλον αιφνιδιάστηκε από την ευγενική χειρονομία του Σρέντερ

H εκλογή της όγδοης μεταπολεμικής καγκελαρίου της Γερμανίας εθεωρείτο
δεδομένη, λόγω του μεγάλου περισσεύματος εδρών που διαθέτουν οι δύο μεγάλες
συνιστώσες του κυβερνητικού συνασπισμού, οι Χριστιανοδημοκράτες και οι
Σοσιαλδημοκράτες. Από τις 448 ψήφους που διαθέτει στη Βουλή ο κυβερνητικός
συνασπισμός, η Μέρκελ έλαβε 51 λιγότερες (έναντι 20 που υπολόγιζαν οι
αναλυτές). Πρόκειται για Σοσιαλδημοκράτες που δεν μπόρεσαν να ξεπεράσουν τον
εαυτό τους (και να ψηφίσουν μία δεξιά καγκελάριο) και για Χριστιανοδημοκράτες
που δυσαρεστήθηκαν από τις πολιτικές επιλογές της Μέρκελ. Οι πολιτικοί
αναλυτές μιλούν για «συμβολικό πλήγμα». Όμως επισημαίνουν ότι αυτό το μικρό
στραπατσάρισμα της καγκελαρίου αποτελεί μία προειδοποίηση για το μέλλον, όταν
πια θα «κολυμπάει» στα βαθιά νερά της διακυβέρνησης της χώρας. Ίσως να το είχε
υπόψη της η Μέρκελ, όταν προς το τέλος της ορκωμοσίας της πρόφερε χθες τη
φράση «με τη βοήθεια του Θεού», την οποία ο προκάτοχός της Γκέρχαρντ Σρέντερ
είχε παραλείψει από τον όρκο που έδωσε δύο φορές, το 1998 και το 2002.

Ταραγμένο τρίγωνο

H νέα καγκελάριος, 51 ετών, κάνει σήμερα τα πρώτα διπλωματικά βήματά της στο
ταραγμένο τρίγωνο Παρισιού-Λονδίνου-Βρυξελλών, όπου μαίνονται οι διαφωνίες για
τον ευρωπαϊκό προϋπολογισμό, την αγροτική πολιτική και τις αρμοδιότητες της
Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Ο Γάλλος πρόεδρος Ζακ Σιράκ αναμένεται να προτείνει
σήμερα στην Άνγκελα Μέρκελ τη διατήρηση της προνομιακής σχέσης που τον συνέδεε
με τον προκάτοχό της Γκέρχαρντ Σρέντερ, τουλάχιστον μέχρι τη Σύνοδο Κορυφής
των Βρυξελλών, στις 15 Δεκεμβρίου. Αύριο, στο Λονδίνο, η Μέρκελ πρόκειται να
συναντήσει τον Τόνι Μπλερ. Τον Ιούλιο, η Γερμανίδα καγκελάριος είχε εκφράσει
την εκτίμησή της για τις προτάσεις ανακατανομής των ευρωπαϊκών πόρων που είχε
διατυπώσει ο Βρετανός πρωθυπουργός. Όμως, η Μέρκελ δεν πρόκειται να βάλει στο
τραπέζι την κοινή αγροτική πολιτική, όπως θα το επιθυμούσε η Βρετανία. «H
Γερμανία έχει υποσχεθεί στη Γαλλία να μην αλλάξει γραμμή», λέει η Ουλρίκε
Γκερό του Γερμανικού Ταμείου Μάρσαλ. «Γι’ αυτό, τα περιθώρια μεσολαβητικών
ελιγμών της Μέρκελ ανάμεσα στη Γαλλία και τη Βρετανία είναι περιορισμένα».

Ο νέος υπουργός Εσωτερικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε έχει ξεκαθαρίσει ότι η γερμανική
κυβέρνηση δεν μπορεί από τη μία μεριά να κάνει δραστικές οικονομίες στη
Γερμανία και από την άλλη να αυξάνει τη γερμανική συμβολή στον ευρωπαϊκό
προϋπολογισμό.

Στο Λονδίνο, λέει η Ουλρίκε Γκερό, η Άνγκελα Μέρκελ πηγαίνει με ένα ευρύτερο
σχέδιο: «Αν θέλουμε να προσεγγίσουμε την Ουάσιγκτον, θα πρέπει να
προσεγγίσουμε το Λονδίνο σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Αυτά τα δύο πηγαίνουν μαζί».

XENPI ΚΙΣΙΝΓΚΕΡ

«Το σχέδιο της νέας γενιάς»

Χένρι Κίσινγκερ

«KATA TH ΔΙΑΡΚΕΙΑ του Ψυχρού Πολέμου, η Ευρώπη χρειαζόταν την
αμερικανική ισχύ για την ασφάλειά της. Και το τραύμα της πολεμικής ιστορίας
της προκάλεσε μία ηθική παρόρμηση στη Γερμανία να επιστρέψει στην παγκόσμια
κοινότητα ως εταίρος των ΗΠΑ. H πτώση της ΕΣΣΔ τερμάτισε τη στρατηγική
εξάρτηση της Ευρώπης από τις ΗΠΑ. H εμφάνιση μιας νέας γενιάς πολιτικών
τερμάτισε τη γερμανική συναισθηματική εξάρτηση από την αμερικανική πολιτική. H
κυβέρνηση της Μέρκελ σημαδεύει την εμφάνιση μιας νέας μεταπολεμικής γενιάς»,
γράφει ο Αμερικανός πρώην υπουργός Εξωτερικών Χένρι Κίσινγκερ στην εφημερίδα
«Χέραλντ Τρίμπιουν». «Πρόκειται για μια γενιά που είναι λιγότερο εξαρτημένη
από τον συναισθηματικό φιλοαμερικανισμό των δεκαετιών του 1950 και του 1960,
αλλά και που δεν είναι διαμορφωμένη από τα πάθη της λεγόμενης γενιάς του ’68.
Με τη συστηματική επιστημονική της προσέγγιση, η Μέρκελ θα αποφύγει να
επιλέξει ανάμεσα στον ατλαντισμό και στην Ευρώπη ή να μπερδέψει τη μεγάλη
στρατηγική με συναισθηματικά ανοίγματα προς τη Ρωσία. Σοβαρή και συνετή, θα
επιδιώξει να γίνει εταίρος σε ένα σύνολο σχέσεων που αρμόζουν στη νέα διεθνή
τάξη».