ΣE ΠPΩTO ENIKO Xτύπα κι άλλο…

Μαζεύω και την παραμικρή πληροφορία που μπαίνουν στον κόπο να μου δώσουν, τα
βάζω κάτω, τα μετράω και ειλικρινά δεν μου βγαίνουν… Τα βλαστάρια των
φιλενάδων μου που με την ιδιότητα πρωτοετών φοιτητών ενέσκηψαν στη μουντή μου
καθημερινότητα έχουν κάνει σκόνη τις σταθερές μου. Δεν συζητάω για τον
προσανατολισμό των σπουδών τους, οικονομία και μάρκετινγκ και ξανά μανά
οικονομία. Αυτό πια το έχω προ πολλού αποδεχτεί κι εγώ κι ο μελαγχολικός
πληθυσμός της ανθρωπιστικής βιβλιοθήκης μου. Στα αζήτητα και τα προ πολλού
διπλωμένα πολιτικά μου πανό. Κάτι πρωτοκλασάτα εισιτήρια για το Μέγαρο και
πάλι…Τα κατάπιαν, σαν να ‘ταν μουρουνόλαδο.

Και ιδού εγώ, η κατά φαντασίαν πάμπλουτη να μην έχω τίποτε να φιλέψω το
μελίσσι με τα κοντοκάβαλα ντίζελ τζιν και τα ιστπάκ χιαστί σακίδια. Τίποτε
εκτός από κάτι μπιφτεκάκια που πρόσθεσα στη λιτότητα του καταψύκτη μου και δυο
τρεις ώρες παραπάνω θέρμανση που κέρδισα γκρινιάζοντας στον διαχειριστή για
πρώτη φορά στην καριέρα μου ως ενοίκου πολυκατοικίας.

Δεν ξέρω τι να παίξω στα παιδιά που στρώνονται στο διάβασμα μήνες ολόκληρους
πριν από την εξεταστική. Θα τα παλούκωνα μάλιστα ευχαρίστως αν δεν προλάβαιναν
να με ξεκάνουν τα ίδια. «Και ποια νομίζεις ότι είναι η διαφορά μεταξύ
φοιτητικών παρατάξεων του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας», μου αντιγύρισαν.
«Στον Πετρέλη πάνε οι μεν στον Πετρέλη και οι δε». Έλα βρε; Κι εγώ που είχα
την εντύπωση ότι θα πηγαίνανε στα αντάρτικα του Τζαβέλλα…