[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ σαν βιομηχανία. Με τη διαφορά ότι δεν παράγει. Ανακυκλώνει
χρησιμοποιημένα υλικά, πεταμένα σε χώρους άθλιους, ακατάλληλους ακόμη και για
τα σκουπίδια. Σκοπός της επεξεργασίας δεν είναι η προστασία του περιβάλλοντος.
Πρόκειται για μια διαδικασία επαναλαμβανόμενη αμέτρητες φορές ημερησίως, που
ακολουθείται… έτσι, γιατί ουδείς μερίμνησε για κάτι καλύτερο. Ας
διευκρινίσουμε λοιπόν ότι τα προς επεξεργασία υλικά είναι άνθρωποι.
Οικονομικοί μετανάστες που καταφεύγουν στη χώρα μας αναζητώντας μια καλύτερη
τύχη. Στις επιχειρήσεις-σκούπα της Αστυνομίας αποτελούν συνήθως το μεγαλύτερο
ποσοστό της λείας. Αν δεν έχουν προλάβει ή δεν έχουν φροντίσει να εφοδιαστούν
με κάποιο χαρτί υποτυπώδους έστω νομιμοποίησης τής εδώ παραμονής τους, η
απέλαση είναι αναπόφευκτη. Ακούγεται απλό και ίσως ανώδυνο. Αν και η επιστροφή
σε μια πατρίδα όπου τίποτε και κανείς δεν σε περιμένει, προκαλεί θλίψη. Ας
ήταν όμως μόνον αυτό…Ας υπήρχε ένα σαφές νομοθετικό πλαίσιο, εντός του
οποίου θα ήξεραν πώς να κινηθούν – αν όχι οι ίδιοι οι ενδιαφερόμενοι –
τουλάχιστον τα όργανα της τάξης. Και πολύ περισσότερο οι δικαστές που
καλούνται στη συνέχεια να «βγάλουν το φίδι από την τρύπα». Από τη στιγμή της
σύλληψής του, ο αλλοδαπός στοιβάζεται μαζί με εκατοντάδες άλλους που
βρίσκονται στην ίδια μοίρα, σε κάποια μπουντρούμια που λέγονται «κέντρα»
αλλοδαπών, περιμένοντας τη στιγμή της απέλασης. Ξέρει ασφαλώς ότι ακόμη και αν
η απόφαση υλοποιηθεί, θα επιστρέψει σύντομα στη γη της… επαγγελίας. Ωστόσο,
δεν παραιτείται από την προσπάθεια να αποφύγει το πηγαινέλα. Και μάλιστα δεν
αρνείται να πληρώσει γι’ αυτό. Δικηγόροι, εξειδικευμένοι πια στο αντικείμενο,
αναλαμβάνουν έναντι αδράς – για τα μέτρα του πελάτη – αμοιβής να τον σώσουν.
Να διεκδικήσουν την ελευθερία του έως την ώρα της απέλασης. Τουτέστιν, ίσως
για πάντα. Ενώπιος ενωπίω με τον διοικητικό δικαστή, δεν έχει παρά να αγγίξει
την ευαισθησία του. Να προβάλει το καλό του πρόσωπο ή τον ήδη ευυπόληπτο
συγγενή του, που εγγυάται με ζήλο για τις ειλικρινείς προθέσεις του. Ο νόμος,
ούτως ή άλλως, τον αγνοεί. Ποιες διατάξεις να εφαρμόσει ο δικαστής; Αφήνει το
ένστικτό του ελεύθερο και ό,τι γίνει. Γιατί η θλίψη του κατατρεγμένου δεν
αργεί να μετατραπεί σε οργή…