MIΣEΛ BEBIΟPKA «Aν η κυβέρνηση συνεχίσει να αντιδρά άτσαλα θα έρθουν ακόμα χειρότερες ημέρες»

Ο Μισέλ Βεβιορκά είναι ένας από τους πιο γνωστούς Γάλλους κοινωνιολόγους, άλλοτε μαθητής του Αλέν Τουρέν, διευθυντής σήμερα του CADIS, του Κέντρου Κοινωνιολογικής Ανάλυσης και Παρέμβασης που ο Τουρέν ίδρυσε το 1981

«Ίσως η βία να μην αναζωπυρωθεί. Ίσως να πάρει κάποια άλλη μορφή, να
μετουσιωθεί για παράδειγμα σε ψήφους υπέρ της Ακροδεξιάς και της
Ακροαριστεράς. Το βέβαιο είναι πως, αν η Δημοκρατία συνεχίσει να αθετεί τις
υποσχέσεις της, αν η κυβέρνηση εξακολουθήσει να αντιδρά εξίσου άτσαλα και
επιδερμικά, η Γαλλία θα ζήσει ακόμα χειρότερες ημέρες».

Ο Μισέλ Βεβιορκά είναι ένας από τους πιο γνωστούς Γάλλους κοινωνιολόγους.
Άλλοτε μαθητής του Αλέν Τουρέν, είναι σήμερα διευθυντής του CADIS, του Κέντρου
Κοινωνιολογικής Ανάλυσης και Παρέμβασης που ο Τουρέν ίδρυσε το 1981. Το
γεγονός ότι ξέσπασαν ταραχές δεν τον εξέπληξε. «Κοινωνικός αποκλεισμός,
ανεργία, οικονομική αβεβαιότητα, ρατσισμός, κρίση των θεσμών, ειδικότερα δε
του δημόσιου σχολείου, όλα αυτά σιγοβράζουν στη Γαλλία εδώ και τριάντα
χρόνια», λέει στα «NEA». Από το 2002, ωστόσο, οι συνθήκες ζωής στα διαβόητα
«μπανλιέ», τις υποβαθμισμένες συνοικίες που συγκεντρώνουν κυρίως οικογένειες
μεταναστών, επιδεινώθηκαν: «Όταν ο Σιράκ κέρδισε τις προεδρικές εκλογές,
τοποθέτησε μια κυβέρνηση που κατέστρεψε και τα λίγα που είχε κάνει η Αριστερά
στις επίμαχες περιοχές: μείωσε την κρατική επιχορήγηση στους κοινωνικούς
λειτουργούς, κατήργησε κάποιες θέσεις εργασίας που είχαν δημιουργηθεί ειδικά
για τους νέους…».

Για τον Μισέλ Βεβιορκά, οι ευθύνες της γαλλικής κυβέρνησης είναι πολλαπλές. «H
αντίδρασή της ήταν αργοπορημένη και αδέξια», λέει. «Μπορεί οι απαγορεύσεις
κυκλοφορίας να συνέβαλαν στον περιορισμό της βίας, το πρόβλημα όμως δεν
λύνεται ούτε με πολεμικά μέτρα, ούτε με μερικά ετερόκλητα κοινωνικά μέτρα,
ειλημμένα βιαστικά και χωρίς καμία πρότερη συζήτηση». Για τον Γάλλο
κοινωνιολόγο, όλα αυτά κάνουν απλώς ακόμα πιο ανυπόφορη την «κοινωνική έρημο»
των «μπανλιέ». «Χρειάζεται να πάψει η Γαλλία να δίνει μεγαλόσχημες υποσχέσεις
– ελευθερία, ισότητα, αδελφοσύνη – και να «μιλήσει» στους ανθρώπους αυτούς με
απτά, συντονισμένα βήματα».

Ο Μισέλ Βεβιορκά δίνει μεγάλη έμφαση σε αυτές τις αθετημένες υποσχέσεις. «Στις
υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες το κράτος δεν υπόσχεται την ενσωμάτωση», λέει. «Δεν
προκαλεί τόσο πολύ με την υποκρισία του. Αυτό δεν σημαίνει ότι αποκλείεται να
υπάρξουν παρόμοιες ταραχές και σε άλλα σημεία της Ευρώπης. Δεν θα υπάρχει όμως
το ίδιο αυτό συναίσθημα, ότι το σύστημα σε προδίδει.