[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

ΑΦΟΥ ΔΑΜΑΣΕ το τέρας της ανεργίας (η οποία συνεχώς μειώνεται, σύμφωνα
με τους αλχημιστές της οδού Πειραιώς), αφού πάταξε την ακρίβεια και τη
διαφθορά και μονιμοποίησε όλους τους συμβασιούχους, η κυβέρνηση θα συνεχίσει
και το 2006 την «ήπια δημοσιονομική προσαρμογή» ανοίγοντας και τον
διάλογο-παρωδία για το Ασφαλιστικό. Κινούμενη στην – προσφιλή της πια –
εικονική πραγματικότητα ότι προχωρεί σε μεταρρυθμίσεις. Μεταρρυθμίσεις ή
κατεδαφίσεις;;; Όπως το εκλάβει κανείς. Για τους περισσότερους, για τους
εργαζόμενους και τους συνταξιούχους είναι σαφώς κατεδαφίσεις, αφού η ζωή όλων
μας γίνεται χειρότερη. Όσο περνάει ο καιρός η ανασφάλεια εντείνεται μαζί με
την αύξηση των χρεών μας προς τις τράπεζες. Ο οικογενειακός προϋπολογισμός
βρίσκεται σε ασφυκτικό κλοιό. Καθημερινά βρισκόμαστε αντιμέτωποι με τον βραχνά
των στεγαστικών και καταναλωτικών δανείων. Οι προεκλογικές δεσμεύσεις για
αυξήσεις σε μισθούς-συντάξεις μετατράπηκαν σε άγρια λιτότητα. Και τώρα
έρχονται τα μέτρα-φωτιά για τις πρόωρες συντάξεις. Κι όλα αυτά όταν όλοι οι
δείκτες της ελληνικής οικονομίας έχουν αρνητική εξέλιξη εκτός της ακρίβειας,
του πληθωρισμού και της κερδοφορίας των επιχειρήσεων. Αλλά ας δούμε δύο
χαρακτηριστικές κυβερνητικές «μεταρρυθμίσεις» που έδωσαν περισσότερα κέρδη
στους βιομηχάνους και στους τραπεζίτες εις βάρος των μισθωτών:

1. Μόνο από την αύξηση του χρόνου εργασίας με μείωση των αποδοχών(που
νομοθέτησε πρόσφατα η κυβέρνηση) οι μισθοί 600.000 εργαζομένων θα μειωθούν
κατά μέσο όρο κατά 16%. Οι εργοδότες από αυτούς τους εργαζόμενους θα
δημιουργήσουν πρόσθετα κέρδη της τάξης του 1 δισ. ευρώ τον χρόνο. Παράλληλα
800 εκατ. ευρώ είναι το όφελος των εργοδοτών από τη γνωστή μείωση του
φορολογικού συντελεστή.

2. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα έρευνας του Εμπορικού Συλλόγου Αθηνών,
ούτε έναν επιπλέον εργαζόμενο δεν προσέλαβε η συντριπτική πλειοψηφία των
εμπορικών επιχειρήσεων του Δήμου Αθηναίων από την έναρξη λειτουργίας του
διευρυμένου ωραρίου στα καταστήματα, ενώ δεν άλλαξαν και οι ώρες λειτουργίας
των καταστημάτων.

Και αν στο πλαίσιο αυτό προστεθούν οι ρουσφετολογικοί διορισμοί στο Δημόσιο
των γαλάζιων παιδιών, η κομματικοποίηση της Δημόσιας Διοίκησης και η διάλυση
της κοινωνικής ασφάλισης γίνεται κατανοητό το μέγεθος των «μεταρρυθμίσεων». Ας
τις θαυμάσουμε…