H ηθικολογία ως μπούμερανγκ

Ως Πρωθυπουργός ο Κώστας Καραμανλής ξεκίνησε μια καμπάνια με σλόγκαν «Πίσω στις βασικές αξίες». Ωραία ιδέα, μόνο που η κυβέρνησή του δεν ήταν καθόλου ενάρετη. Κι αυτήν τη φορά θα κληθεί πάλι να δώσει εξηγήσεις για τον Μπασιάκο, τον Κοκκινούλη, τον Πολύζο και τα περί χρηματισμών κυβερνητικών στελεχών

H ΠΟΛΙΤΙΚΗ δεν είναι πυρηνική φυσική. Δεν έχει δηλαδή ιδιαίτερες
διανοητικές απαιτήσεις. Είναι ένα παιχνίδι με απλούς κανόνες. Ένας από αυτούς
είναι ότι αποφεύγει να πει κανείς δημοσίως τα αυτονόητα.

Τον αγνόησε ο Βαγγέλης Πολύζος. Ο βουλευτής Πιερίας της N.Δ. λειτούργησε ως
απλός πολίτης και όχι ως πολιτικός όταν επιβεβαίωσε δημοσίως ότι κάθε
κυβέρνηση έχει καλούς και κακούς, από πλευράς πολιτικής αρετής, και ότι αυτά
συμβαίνουν. Ήταν η λάθος κίνηση στη λάθος στιγμή, αφού η Ρηγίλλης προσπαθούσε
μέσω μιας αλυσίδας διαψεύσεων να κουκουλώσει τις καταγγελίες Κοκκινούλη για
χρηματιζόμενους υπουργούς, ώστε το θέμα να εκπνεύσει πριν από την εμφάνιση του
Πρωθυπουργού στη ΔΕΘ.

Για να τελειώσει η συζήτηση, «τέλειωσαν» από μέλος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας
τον Πολύζο. Ο βουλευτής δεν έπεσε μόνο θύμα του κυνισμού της νέας
διακυβέρνησης, αλλά και της «μιντιοκρατίας», για την οποία παραπονούνται
αρκετοί υπουργοί. Αν δεν έπεφτε στον πειρασμό να κάνει δήλωση για ένα θέμα που
δεν τον αφορούσε, δεν θα είχε διαγραφεί. Ως γνωστόν, αυτό που δεν λες, δεν
μπορεί να σε βλάψει.

ΩΣΤΟΣΟ, το τρίγωνο Κοκκινούλη-Μπασιάκου-Πολύζου υποκρύπτει κάποιες
βαθύτερες αλήθειες για τη N.Δ. Την τετραετία 2000-2004, ο Καραμανλής αποφάσισε
να πλήξει τη διακυβέρνηση Σημίτη με καταγγελίες για διαπλοκή και πολιτική
διαφθορά. Μετέτρεψε έτσι τον πολιτικό του λόγο σε ηθικολογία. Όταν εξελέγη
πρωθυπουργός, προσπάθησε να δώσει μια αίσθηση συνέχειας. Στο πρώτο Υπουργικό
Συμβούλιο ζήτησε από τα στελέχη του «σεμνότητα και ταπεινότητα», καθώς και
αποχή από «δεξιώσεις».

Δεκαοκτώ μήνες αργότερα, καθώς οι κυβερνητικοί ετοιμάζονται, στο πλαίσιο της
ΔΕΘ, να ξεφαντώσουν σε κοσμικές ταβέρνες, ουζάδικα, νυχτερινά κέντρα ή
σκυλάδικα της ευρύτερης περιοχής Θεσσαλονίκης, ο περί ηθικής λόγος έρχεται να
στοιχειώσει τη N.Δ. του Καραμανλή. Οι «γαλάζιοι» χτυπούν ο ένας τον άλλο με το
ίδιο όπλο που χτύπησαν το ΠΑΣΟΚ. Αόριστες ήταν πολλές από τις καταγγελίες της
N.Δ. για τη διακυβέρνηση Σημίτη, έφτιαχναν όμως κλίμα και συνέβαλαν στη
δημιουργία μια περιρρέουσας ατμόσφαιρας διαφθοράς. Την ίδια μέθοδο ακολούθησε
και ο Κοκκινούλης. Άλλωστε, όπως έλεγε προ τριετίας στέλεχος της N.Δ. που
είναι σήμερα σκληρά δοκιμαζόμενος υπουργός, «στο δικαστήριο χρειάζεται
βεβαιότητα, αλλά στην πολιτική αρκεί η αμφιβολία…».

Φυσικά, η N.Δ. δεν είναι το πρώτο κόμμα που διαπιστώνει ότι η ηθικολογία
γίνεται μπούμερανγκ. Όταν θέσεις ακραία ενάρετα κριτήρια για τον αντίπαλό σου,
αργά ή γρήγορα θα ισχύσουν τα ίδια και για σένα. Το έπαθε στα μέσα της
δεκαετίας του ’90 ο Τζον Μέιτζορ. Ως πρωθυπουργός ξεκίνησε μια καμπάνια με
σλόγκαν «Πίσω στις βασικές αξίες» – αγγλιστί, «Back to Basics». Ωραία ιδέα,
μόνο που η κυβέρνησή του δεν ήταν καθόλου ενάρετη. Καθώς όλοι – και κυρίως τα
MME – άρχισαν να ασχολούνται με την ηθική όλων, μια σειρά υπουργών
συνελήφθησαν να μοιχεύουν, να συχνάζουν σε οίκους ανοχής και, γενικώς, να
θυμίζουν περισσότερο ήρωες του Καβάφη, παρά καλούς οικογενειάρχες της
πολιτικής.

ME ΑΛΛΑ λόγια, η N.Δ. απειλείται ως κυβέρνηση από μια ατζέντα που
επέβαλε ως αντιπολίτευση. Στην παραδοσιακή συνέντευξη Τύπου της Κυριακής – τη
μόνη που υποχρεούται να δώσει ο Πρωθυπουργός, οι άλλες είναι επιλογή του – ο
Καραμανλής δεν θα κληθεί να απαντήσει μόνο για την οικονομία ή τα εξωτερικά,
όπου θα επιχειρήσει να εμφανίσει το μισοάδειο ποτήρι ως μισογεμάτο. Θα κληθεί
να δώσει εξηγήσεις και για τον Μπασιάκο, τον Κοκκινούλη, τον Πολύζο και τα
περί χρηματισμών κυβερνητικών στελεχών. Είναι ένα πολιτικό πεδίο όπου έχουν
αφήσει τα κόκαλά τους ουκ ολίγες κυβερνήσεις. Το ενδιαφέρον είναι ότι η N.Δ.
εισέρχεται σε αυτό πολύ νωρίς.