Στα πρόθυρα του εμφυλίου

Φόβους για εμφύλιο πόλεμο δημιουργεί η νέα τραγωδία στο Ιράκ. Χθες, έγιναν
οι πρώτες κηδείες των περίπου 1.000 Ιρακινών που σκοτώθηκαν προχθές. Οι
συγγενείς εκείνων που είναι ακόμα αγνοούμενοι, έψαχναν στα νοσοκομεία και τα
νεκροτομεία της Βαγδάτης, για να βρουν τους δικούς τους.

Αθώα θύματα. Συγγενείς αγνοουμένων έψαχναν, ανάμεσα στα σκεπασμένα με κουβέρτες πτώματα, τους δικούς τους

Ολόκληρο το Ιράκ ήταν βυθισμένο στο πένθος χθες. Στο κεντρικό νοσοκομείο της
Βαγδάτης, συγγενείς αγνοουμένων έψαχναν, ανάμεσα στα σκεπασμένα με κουβέρτες
πτώματα, τους δικούς τους. Στο φτωχό και εξαθλιωμένο σιιτικό προάστιο της
Βαγδάτης, το Σαντρ Σίτι, στήθηκαν ειδικές σκηνές όπου στοιβάζονταν τα πτώματα
των σιιτών προσκυνητών οι οποίοι χθες έχασαν τη ζωή τους. Έπειτα, πολλοί από
τους νεκρούς μεταφέρθηκαν στη Νατζάφ, την πιο ιερή σιιτική πόλη, για να
ενταφιαστούν. Μάλιστα, ο δρόμος προς τη Νατζάφ ήταν χθες γεμάτος με φέρετρα
που φορτώνονταν σε μίνι βαν και λεωφορεία. Τα μέτρα ασφαλείας στους δρόμους
έγιναν ακόμα αυστηρότερα, με εκατοντάδες αστυνομικούς και στρατιώτες να
βρίσκονται σε καίρια σημεία της διαδρομής. Στην Νατζάφ χθες έγιναν οι πρώτες
κηδείες.

Οι… φονικές φήμες

Ηγέτες από όλο τον κόσμο εξέφρασαν χθες τα συλλυπητήριά τους στον ιρακινό λαό
για την τραγωδία, ενώ ο Ιρακινός πρωθυπουργός Ιμπραχίμ Τζαφάαρι διέταξε να
δοθούν 2.000 δολάρια στην οικογένεια κάθε θύματος. Μόνο σε ορισμένες ισλαμικές
ιστοσελίδες εκφραζόταν ικανοποίηση για τον θάνατο τόσων Ιρακινών σιιτών.

Σύγχυση ωστόσο επικρατεί ακόμη για το εάν οι φονικές φήμες – οι φήμες για την
ύπαρξη καμικάζι βομβιστή μεταξύ των περίπου 200.000 σιιτών προσκυνητών που
ήταν συγκεντρωμένοι στη γέφυρα, οι οποίες προκάλεσαν τον πανικό και το
ποδοπάτημα που οδήγησε στην τραγωδία – ήταν έργο άγνωστου δράστη ή απλώς
τυχαίες. Σε κάθε περίπτωση, για την επίθεση που είχε πραγματοποιηθεί λίγο πριν
από το ποδοπάτημα, με έναν καταιγισμό όλμων και πυραύλων εναντίον του
συγκεντρωμένου πλήθους, την ευθύνη ανέλαβε μια σουνιτική οργάνωση του
αντάρτικου που αντιτίθεται στην υποστηριζόμενη από τις ΗΠΑ ιρακινή κυβέρνηση,
της οποίας ηγούνται οι σιίτες.

Ο θρήνος. Στη Νατζάφ χθες έγιναν οι πρώτες κηδείες

Ωστόσο, κοινή ήταν η προσπάθεια χθες όλων των Ιρακινών πολιτικών να κρατήσουν
υπό έλεγχο την κατάσταση, δίνοντας έμφαση στην ενότητα των Ιρακινών και
επιχειρώντας να μειώσουν την ένταση που επικρατεί μεταξύ των διαφόρων εθνικών
και θρησκευτικών ομάδων του Ιράκ. Οι περισσότεροι σιίτες πολιτικοί επέρριψαν
την ευθύνη για την τραγωδία σε «ακραίες ομάδες σουνιτών» ή γενικώς σε
«τρομοκράτες», ενώ οι σουνίτες που συμμετέχουν στην κυβέρνηση επιμένουν ότι
«αυτό που συνέβη δεν είχε καμία απολύτως σχέση με διαφυλετικές εντάσεις».

Το ποτήρι ξεχειλίζει

Γεγονός είναι ωστόσο, ότι μετά τη νέα αιματοχυσία και εν όψει του
δημοψηφίσματος στις 15 Οκτωβρίου, για το νέο ιρακινό Σύνταγμα, στο οποίο
αντιτίθενται οι σουνίτες, αυξάνονται οι φόβοι ότι θα ξεσπάσει εμφύλιος πόλεμος
στο Ιράκ. Και αυτό, επειδή πολλοί πιστεύουν πως με το προχθεσινό περιστατικό
ενδέχεται να εξαντλήθηκαν πια τα όρια υπομονής που έχει δείξει η σιιτική
κοινότητα, η οποία ενδεχομένως να αποφασίσει να πάρει τα όπλα εναντίον της
σουνιτικής μειοψηφίας.

Ισορροπούν σε τεντωμένο σχοινί

ΟΙ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΕΣ επιθέσεις σουνιτών ανταρτών εναντίον σιιτών στο Νότιο
Ιράκ έχουν προκαλέσει εκκλήσεις για αντίποινα από ορισμένους θερμοκέφαλους
σιίτες. Αλλά η μετριοπαθής σιιτική ηγεσία έχει καταφέρει να μειώσει τις
εντάσεις. H επίθεση όμως με όλμους και πυραύλους, που εκδηλώθηκε εναντίον των
σιιτών προσκυνητών λίγο πριν από το ποδοπάτημα, έμοιαζε να έχει ως στόχο της
τη μειοψηφία των ακραίων σιιτών στο Βόρειο Ιράκ, οι οποίοι είναι οπαδοί του
ακραίου σιίτη κληρικού Μοκτάντα αλ Σαντρ. Οι σχέσεις μεταξύ του Σαντρ και της
σιιτικής ηγεσίας έχουν ξαναγίνει τεταμένες, ενώ έχουν ξαναρχίσει οι
συγκρούσεις μεταξύ των ανδρών του Σαντρ και των υποστηριζόμενων από το Ιράν
σιιτών παραστρατιωτικών του Νότου. Στόχος των τρομοκρατών του υπαρχηγού της Αλ
Κάιντα αλ Ζαρκάουι, εξάλλου, είναι η πρόκληση εμφυλίου πολέμου στο Ιράκ, γι’
αυτό και συχνά πλήττουν σιιτικούς στόχους. Το ερώτημα είναι, πόσο ακόμα θα
συνεχίσουν να πέφτουν στο κενό οι διάφορες προσπάθειες για πρόκληση εμφύλιου
σπαραγμού.