Ξεσπούν εναντίον του Mπους

Την ανεπάρκεια της ηγεσίας της χώρας ανέδειξε ο φονικός κυκλώνας που έπληξε
τον αμερικανικό Νότο. Γιατί ο πρόεδρος Μπους έκανε τόσα λίγα μετά την
καταστροφή; Και γιατί έκανε ακόμη λιγότερα ενόσω ήταν ακόμη δυνατόν να την
προλάβει; Προσωπικότητες και εφημερίδες των ΗΠΑ ζητούν επίμονα απαντήσεις, ενώ
οι πληγείσες περιοχές βυθίζονται στο χάος και παραδίδονται στις λεηλασίες.

«Βοηθήστε μας!». Αποκλεισμένοι στις στέγες, περιμένουν…

Οι αρχές διέκοψαν χθες την επιχείρηση εκκένωσης της Νέας Ορλεάνης, όταν
στρατιωτικό ελικόπτερο δέχτηκε πυρά από το έδαφος. Ο δήμαρχος της πόλης Ρέι
Νέιγκιν υποχρεώθηκε να διατάξει την αστυνομία να εγκαταλείψει τις επιχειρήσεις
διάσωσης και να καταδιώξει τους ενόπλους που επιδίδονται σε λεηλασίες και άλλα
εγκλήματα, ενώ λίγο αργότερα απηύθυνε απελπισμένη έκκληση για βοήθεια στους
αστέγους. Περισσότεροι από 60.000 άνθρωποι έχουν συγκεντρωθεί στο Στάδιο
Superdome, από όπου πρόκειται να απομακρυνθούν. «Νομίζω ότι πρέπει να υπάρξει
μηδενική ανοχή στους ανθρώπους που παραβιάζουν τον νόμο σε μια έκτακτη
κατάσταση σαν κι αυτή», δήλωσε ο πρόεδρος Μπους. Άλλοι 10.000 άνδρες της
Εθνοφρουράς αναπτύχθηκαν στην περιοχή, ανεβάζοντας σε 21.000 τον συνολικό
αριθμό.

Λίστα για ψώνια

H γερουσιαστής της Λουιζιάνα M. Λάντριε επανέλαβε χθες τους φόβους που είχε
εκφράσει ο δήμαρχος της Νέας Ορλεάνης: «Αντιλαμβανόμαστε ότι υπάρχουν χιλιάδες
νεκροί». Για πολλές χιλιάδες νεκρούς έκανε λόγο και η κυβερνήτης της Λουιζιάνα
K. Μπλάνκο. Την ίδια ώρα, οι ζωντανοί απειλούνται από ασθένειες, καθώς το
μολυσμένο νερό, η έλλειψη συνθηκών υγιεινής και η ζέστη δημιουργούν μια
«τοξική σούπα» η οποία ευνοεί την ανάπτυξη επικίνδυνων βακτηρίων. Περίπου
78.000 άνθρωποι βρίσκονται σε καταυλισμούς μετά τον κυκλώνα.

Την ίδια ώρα, αμερικανικά μέσα ενημέρωσης καταλογίζουν ολιγωρία στον πρόεδρο
Μπους πριν και μετά την καταστροφή. Με λίστα για ψώνια έμοιαζε σύμφωνα με τους
«Τάιμς της Νέας Υόρκης» το διάγγελμά του για την τραγωδία: πάγος, γεννήτριες
και κουβέρτες για τους πληγέντες. «Μολονότι η προσοχή μας πρέπει να είναι
στραμμένη στις άμεσες ανάγκες», γράφει στο κύριο άρθρο της η εφημερίδα, «η
χώρα σύντομα θα αναρωτηθεί γιατί η αντιπλημμυρική προστασία αυτής της
αγαπημένης πόλης, που βρίσκεται κάτω από τη στάθμη της θάλασσας, ήταν σε τόσο
κακή κατάσταση. Γιατί εργολάβοι είχαν αφεθεί ελεύθεροι να καταστρέφουν βάλτους
και νησίδες που θα μπορούσαν να είχαν συγκρατήσει την ορμή του κυκλώνα; Γιατί
το Κογκρέσο, πριν φύγει για διακοπές, έκοψε τις πιστώσεις που προορίζονταν για
να επιδιορθωθούν οι τεράστιες τρύπες στην αντιπλημμυρική προστασία της
περιοχής;». H χώρα προσμένει έναν ηγέτη, καταλήγει η αμερικανική εφημερίδα,
«αλλά αφού αυτή η κυβέρνηση δεν παραδέχεται ότι το φαινόμενο του θερμοκηπίου
είναι υπαρκτό, οι πιθανότητες να δούμε έναν τέτοιο ηγέτη παραμένουν
ελάχιστες». Ο ίδιος ο Μπους πάντως χαρακτήρισε προσωρινή την αναταραχή στον
τομέα της ενέργειας και κάλεσε τους Αμερικανούς να μην αγοράζουν βενζίνη αν
δεν τη χρειάζονται…

H NEA ΟΡΛΕΑΝΗ ΔΕΝ ΘΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΕ 100 ΧΡΟΝΙΑ

Καταδικασμένη σε θάνατο

EINAI καταδικασμένη σε θάνατο. Σε εκατό χρόνια, η Νέα Ορλεάνη
πιθανότατα δεν θα υπάρχει. Και η ανασυγκρότησή της θα είναι σαν να πετάει
κανείς δισεκατομμύρια δολάρια σε μια μαύρη τρύπα. H προειδοποίηση προέρχεται
από τον Κλάους Γιάκομπ, γεωφυσικό του Πανεπιστημίου Κολούμπια της Νέας Υόρκης,
ειδικό στις φυσικές καταστροφές και στις επιπτώσεις τους στις αστικές
περιοχές. «Ήταν μια προαναγγελθείσα καταστροφή» λέει στην εφημερίδα «Κοριέρε
ντέλα Σέρα». «Οι ειδικοί είχαν προειδοποιήσει από καιρό για τους κινδύνους που
διέτρεχε αυτή η περιοχή». Πώς όμως επετράπη η ανάπτυξη μιας τόσο πολυάνθρωπης
πόλης σε μια τόσο ευάλωτη περιοχή; «Ένας σημαντικός παράγοντας είναι οι
πιέσεις των βραχυπρόθεσμων οικονομικών συμφερόντων: το πετρέλαιο, η αλιεία, ο
τουρισμός». Ο Κλάους Γιάκομπ αναζητεί τα σφάλματα που έγιναν στη Νέα Ορλεάνη
στις αρχές του εικοστού αιώνα. «Τότε – λέει – η αμερικανική στρατιωτική
ιδιοφυΐα κατασκεύασε ένα ολόκληρο σύστημα αναχωμάτων και αντλιών για να
διατηρηθεί ο ποταμός Μισισιπής σε μια προκαθορισμένη κοίτη. Ήταν μια σοβαρή
παραβίαση των φυσικών πλημμυρίδων του ποταμού που χρησιμεύουν ακριβώς στο να
διατηρούνται τα νερά του τουλάχιστον στο ίδιο ύψος με τη στάθμη της θάλασσας.
Όταν ο Μισισιπής δεν μπορούσε πια να επιτελέσει το φυσικό του έργο, το έδαφος
άρχισε να βαθαίνει. Και στο τέλος η φύση πήρε την κατάσταση στα χέρια της».

Ζήτημα χρόνου

Άραγε τι θα συμβούλευε ο Γερμανός επιστήμονας για την ανασυγκρότηση της
περιοχής; «H συμβουλή μου – λέει – θα ήταν να μην ανασυγκροτηθούν η Νέα
Ορλεάνη και τα αντιπλημμυρικά της συστήματα, γιατί είναι απλώς ζήτημα χρόνου:
όσο πιο ψηλά γίνουν τα τεχνητά αναχώματα τόσο μεγαλύτερη θα είναι η επόμενη
καταστροφή. Ο διευθυντής των Γεωλογικών Υπηρεσιών των ΗΠΑ έχει πει σε ένα
συνέδριο: “Σε 100 χρόνια η Νέα Ορλεάνη ίσως να μην υπάρχει πια”». Ο Γιάκομπ
πιστεύει ότι το φαινόμενο του θερμοκηπίου αυξάνει τη μάζα των ωκεανών και
μαζί, τη σφοδρότητα των κυκλώνων. «Υποθέτουμε ότι στο μέλλον οι κυκλώνες θα
προχωρούν ολοένα και πιο βόρεια, φτάνοντας μέχρι και στη Νέα Υόρκη».

Άφησε τους εργολάβους ανεξέλεγκτους

ΣΥΜΦΩΝΑ με τον Σίντνεϊ Μπλούμενταλ, πρώην σύμβουλο του Μπιλ Κλίντον, η
κυβέρνηση Μπους έκοψε κατά 44% τις πιστώσεις για αντιπλημμυρικά έργα στη Νέα
Ορλεάνη, προκειμένου να χρηματοδοτήσει τον πόλεμο στο Ιράκ. «Πριν από ένα
χρόνο, το αμερικανικό Σώμα Μηχανικού είχε προτείνει τη διεξαγωγή μιας έρευνας
για το πώς θα μπορούσε να προστατευτεί η Νέα Ορλεάνη από έναν καταστροφικό
κυκλώνα», λέει ο Μπλούμενταλ, «αλλά η κυβέρνηση Μπους διέταξε να μη διεξαχθεί
αυτή η έρευνα».

Μάλιστα, το 2004, περιέκοψε περισσότερο από 80% τις πιστώσεις που είχαν
ζητηθεί για τη συγκράτηση των υδάτων της λίμνης Ποντσαρτρέιν. «Το 1990,
ομοσπονδιακή υπηρεσία είχε αρχίσει να αποκαθιστά τους βάλτους γύρω από τη Νέα
Ορλεάνη. Κάθε δύο μίλια μειώνουν το ύψος του πλημμυρικού κύματος κατά 15
εκατοστά. Ο πρόεδρος Μπους είχε υποσχεθεί ότι δεν θα υπάρξει απώλεια βάλτων.
Όμως, άλλαξε στάση το 2003, αφήνοντας ελεύθερους τους εργολάβους».

Την ημέρα που έσπασαν τα αναχώματα στη Νέα Ορλεάνη, υπενθυμίζει ο Μπλούμενταλ,
ο Μπους μιλούσε στο Κολοράντο συγκρίνοντας τον πόλεμο στο Ιράκ με τον B’
Παγκόσμιο Πόλεμο και τον εαυτό του με τον Φραγκλίνο Ρούζβελτ: «Γνώριζε πως ο
καλύτερος τρόπος για να φέρει την ειρήνη και τη σταθερότητα στην περιοχή ήταν
φέρνοντας τη δημοκρατία στην Ιαπωνία». Ο Μπους είχε ήδη επιβιβαστεί στο δικό
του «Λεωφορείο ο πόθος» (αναφορά στον συγγραφέα Τένεσι Ουίλιαμς, ο οποίος
έζησε στους βαλτότοπους που δεν υπάρχουν πια).