«Tρέμουμε όταν παίζουν τα παιδιά»

«Ένα κομμάτι της παιδικής χαράς έχει υποστεί καθίζηση και παρ’ όλο που πριν
από μερικούς μήνες την έκλεισε η νομαρχία για να επιδιορθώσει τις φθορές, όταν
ξανάνοιξε δεν διαπίστωσα καμία διαφορά!»…

Παρά το ότι η παιδική χαρά στο Πεδίον του Άρεως είχε κλείσει για επισκευές, η κ. Αγλαΐα Σκούρα τη βρήκε όπως την είχε αφήσει!

H κ. Αγλαΐα Σκούρα πηγαίνει τα δύο παιδιά της σε μια παιδική χαρά στο Πεδίον
του Άρεως. Όπως λέει η ίδια, «το μόνο που μπορούμε να κάνουμε ως γονείς είναι
να παίζουμε μαζί με τα παιδιά για να τα προσέχουμε».

Κάθε χρόνο, σύμφωνα με μελέτη του Κέντρου Έρευνας και Πρόληψης Παιδικών
Ατυχημάτων (ΚΕΠΠΑ) 50.000 παιδιά τραυματίζονται στον χώρο του σχολείου, ενώ οι
μισές παιδικές χαρές, όπως έδειξε πρόσφατη έρευνα σε 150 δήμους όλης της
χώρας, είναι επικίνδυνες λόγω φθορών και βανδαλισμών. Την κακή συντήρηση των
οργάνων άθλησης στην αυλή του 7ου Δημοτικού Σχολείου Θεσσαλονίκης, στην
περιοχή των Αμπελοκήπων, πλήρωσε με τη ζωή του προχθές ένας 16χρονος μαθητής
από τη Βουλγαρία: Όταν επιχείρησε να κάνει μονόζυγο, στηριζόμενος στο «τέρμα»
του ποδοσφαίρου, στην αυλή του σχολείου, αυτό έσπασε και το παιδί σκοτώθηκε.
Όπως αποκαλύπτει η μελέτη του Κέντρου Έρευνας και Πρόληψης Παιδικών Ατυχημάτων
(ΚΕΠΠΑ), εννέα στις δέκα περιπτώσεις ατυχημάτων σε σχολικούς χώρους συμβαίνουν
τις ώρες λειτουργίας του σχολείου, αφού στη συντριπτική πλειονότητα των
περιστατικών η επίβλεψη ήταν ελλιπής ή και εντελώς ανύπαρκτη!

Οι τραυματισμοί

Ούτε στιγμή δεν αφήνει από τα μάτια της τα παιδιά της η κ. Ελένη Κουνάρη. «Οι γονείς κάνουν αυτό που έπρεπε να κάνουν οι αρμόδιοι, παίζουν τον ρόλο του φύλακα», λέει

Περίπου τα μισά παιδιά τραυματίζονται από πτώση και συχνά ο τραυματισμός είναι
αρκετά σοβαρός – 20% αφορά μόνο τα κατάγματα – ώστε να χρειάζονται θεραπεία.
Καταγράφεται μάλιστα ένα ποσοστό 4% που τα παιδιά χρειάστηκαν νοσηλεία.

«Οι γονείς πρέπει να παίζουν τον ρόλο του επόπτη», λέει η κ. Ελένη Κουνάρη.
«Δεν υπάρχει κανείς για να συντηρήσει τους παιδότοπους. Κι αν δεν το κάνουν οι
αρμόδιοι, ποιος θα το κάνει; Σίγουρα η λύση δεν είναι να έχουμε κλεισμένα τα
παιδιά μέσα στο σπίτι», προσθέτει.

H ίδια συνοδεύει πάντα τα δύο της παιδιά – τριών και δέκα ετών – στην παιδική
χαρά, χωρίς να τα αφήνει στιγμή από τα μάτια της. «Δεν μπορώ να ελέγξω την
αρτιότητα του χώρου, προσπαθώ όμως να είμαι πάντα δίπλα τους για να αποφύγω το
κακό».

Τα επιστημονικά δεδομένα δεν είναι και τόσο αισιόδοξα: Στην Ελλάδα, 7 στα
1.000 αγόρια και 4 στα 1.000 κορίτσια τραυματίζονται κάθε χρόνο στην παιδική
χαρά. Μάλιστα, ο κίνδυνος τραυματισμού είναι διπλάσιος στις δημόσιες σε σχέση
με τις ιδιωτικές παιδικές χαρές!

Επτά στους δέκα τραυματισμούς οφείλονται σε πτώση. Κούνιες, μηχανισμοί
αναρρίχησης (μονόζυγα κ.ά.) και τσουλήθρες ευθύνονται για τα περισσότερα
ατυχήματα. Ένα στα πέντε παιδιά χρειάζονται εισαγωγή σε νοσοκομείο.

Απλά μέτρα αλλά σωτήρια

ΣΥΜΦΩΝΑ με τους επιστήμονες, απλά μέτρα όπως η τοποθέτηση
αντιολισθητικών ταινιών στις άκρες των σκαλιών ή τα ψηλά κάγκελα στα
επικίνδυνα για πτώση σημεία, η απομάκρυνση των φθαρμένων υλικών και επίπλων
και βέβαια η σωστή επιτήρηση από την πλευρά των δασκάλων, θα μπορούσαν να
αποτρέψουν σημαντικό αριθμό ατυχημάτων.

Αντίστοιχοι είναι οι κίνδυνοι και στις παιδικές χαρές, όπου – όπως φαίνεται –
οι ελλείψεις είναι αρκετές. Πρόσφατη έρευνα του υπουργείου Εσωτερικών σε 150
δήμους της χώρας δείχνει ότι πέντε στις δέκα παιδικές χαρές παρουσιάζουν
φθορές και σημεία βανδαλισμού στα όργανα, ενώ σε ποσοστό 15% δεν τηρούνται οι
προδιαγραφές που προβλέπονται. Την ίδια στιγμή, σε αρκετούς παιχνιδότοπους
(12,5% του συνόλου των 2.500 που ερευνήθηκαν) τα όργανα δεν συντηρούνται. Οι
φύλακες απουσιάζουν από το 6,25% των παιχνιδότοπων.