ΣE ΠPΩTO ENIKO Tο «ενδιαφέρον» των τοπικών αρχόντων

Δέκα – δεκαπέντε χρόνια περίμενε η κρητική παραθαλάσσια κωμόπολη να αποκτήσει
καινούργια παιχνίδια στη ρημαγμένη παιδική της χαρά, τον μοναδικό χώρο για τα
κουτσούβελά της. Όταν, επιτέλους, αγοράστηκαν από τον δήμο, τοποθετήθηκαν…
έξω από το δημαρχείο και παραμένουν εκεί για μήνες, περιμένοντας μάλλον τους
τοπικούς κλέφτες να απαλλάξουν τους δημοτικούς παράγοντες από το καθήκον της
περαιτέρω ενασχόλησης με το θέμα!

Αφορμή για μία ακόμα κωλυσιεργία – μου εξιστορούσε η φίλη δημοτική σύμβουλος –
ήταν η αύξηση του ΦΠΑ κατά 1% και η τυπική εμπλοκή που έφερε, δηλαδή η
αποστολή των χαρτιών και πάλι στη νομαρχία για έγκριση. Γεγονός, όμως που
έδωσε την ευκαιρία στους αντιπολιτευόμενους και προσκείμενους στη σημερινή
κυβέρνηση δημοτικούς συμβούλους να κόπτονται περί «του δημοσίου συμφέροντος»
και να υποστηρίζουν σε αλλεπάλληλες και ατέρμονες συνεδριάσεις ότι κάποια
κομπίνα βρίσκεται πίσω από τις αθώες τσουλήθρες και κούνιες, καθυστερώντας τις
ήδη χρονοβόρες γραφειοκρατικές διαδιακασίες. Και αφήνοντας έτσι στοιβαγμένα τα
πολύχρωμα παιχνίδια σε μια βεράντα, στερώντας από τα πιτσιρίκια της μικρής
κοινωνίας αυτή την πολυπόθητη καθημερινή χαρά.

Σε κεντρική πλατεία του Πειραιά, τα σκουπίδια, η ξεραΐλα και η εγκατάλειψη
ήταν για χρόνια τα πιο σοβαρά «αξιοθέατα», και το όνομα της πλατείας
(Τερψιθέας!) περιγελούσε τους αναξιοπαθούντες κατοίκους και εργαζομένους και
τους περαστικούς τουρίστες. Έως ότου, ο ιδιοκτήτης μιας από τις ναυτιλιακές
εταιρείες που βρισκόταν απέναντι πέθανε και οι δικοί του αποφάσισαν εις μνήμην
του να εξωραΐσουν και να φροντίσουν τη μισή πλατεία, που για πρώτη φορά
δικαίωσε το όνομά της, τέρποντας με τη θέα της τους δημότες του πρώτου
λιμανιού της χώρας (που δεν έχουν άλλωστε και πολλές ευκαιρίες αισθητικής
απόλαυσης). H άλλη μισή πλατεία περιμένει, προφανώς, κάποιον άλλον εφοπλιστή
να πεθάνει για να δει «άσπρη μέρα»!

Καθώς η συζήτηση για τις δημοτικές εκλογές έχει ζεσταθεί, αλλά περιορίζεται
στη διατήρηση ή όχι του δεύτερου γύρου και στην εξασφάλιση ή όχι («ανίερων»
και μη) συμμαχιών και κομματικών μετώπων, η κοινή γνώμη (ο μέσος δημότης) έχει
πια ξεκάθαρη άποψη για το «ενδιαφέρον» των αρχόντων του για τα πραγματικά
τοπικά προβλήματα. Και νομίζω ότι θα ρίξει το βόλι της ψήφου του αυτή τη φορά
με περισσότερη – και αυστηρότερη – σκέψη…