AΛEKΟΣ AΛABANΟΣ Άπληστία… 42% στην κυβέρνηση

Οργή εκδηλώνει ο πρόεδρος του ΣΥΝ Αλέκος Αλαβάνος για τη ρύθμιση που
προωθεί η κυβέρνηση να εκλέγεται δήμαρχος με 42% από την πρώτη Κυριακή. Και
την καταγγέλλει για κομματική ιδιοτέλεια, για απληστία, αλαζονεία και φόβο
απέναντι στον λαό. Ο κ. A. Αλαβάνος – στη συνέντευξή του στα «NEA» – επικρίνει
ακόμη με σφοδρότητα τη N.Δ. γιατί, όπως λέει, εφαρμόζει το πρόγραμμα «των
”ταλιμπάν” του ΣΕΒ», μιας «ακραίας και επιθετικής – όπως τη χαρακτηρίζει –
ομάδας που διοικεί τον Σύνδεσμο Ελληνικών Βιομηχανιών».

Αιφνιδιασθήκατε από τη θέση του γραμματέα της N.Δ. για τη νομοθετική ρύθμιση
περί 42% για την εκλογή δημάρχων;

Όχι. Μας ενοχλεί όμως. Πάρα πολύ. Έχουμε ένα από τα πιο αντιδημοκρατικά
εκλογικά συστήματα στην Ευρώπη – ίσως μόνο το πλειοψηφικό της M. Βρετανίας μάς
ξεπερνάει. H N.Δ. δεν αρκείται εδώ. Επιδιώκει να μεταβάλει το σύστημα για τις
δημοτικές και τις νομαρχιακές εκλογές με κομματική ιδιοτέλεια. Αυτό είναι
εκδήλωση απληστίας, αλαζονείας και φόβου απέναντι στον λαό.

Αντιδράτε γιατί δεν σας συμφέρει;

Εμείς θέλουμε απλή αναλογική για τις κοινοβουλευτικές και τις αυτοδιοικητικές
εκλογές. Θέλουμε εκλογή δημάρχων που να έχουν την έγκριση της πλειοψηφίας των
πολιτών. Θέλουμε δημοψήφισμα για το Ευρωσύνταγμα. Αν όλα αυτά «συμφέρουν» την
Αριστερά, δεν έχουμε κανένα λόγο να αισθανόμαστε ένοχα. Αυτό που είναι καλό
για τη δημοκρατία στη χώρα είναι καλό και για μας.

Δεν πρέπει να αλλάξει η νομοθεσία;

Να αλλάξει, αλλά στην εντελώς αντίθετη κατεύθυνση. H ψήφος του κάθε πολίτη
έχει το ίδιο βάρος. Γι’ αυτό το δημοκρατικό και δίκαιο σύστημα είναι η απλή
αναλογική. Μόνο έτσι μπορεί να εκφρασθεί ο πλουραλισμός των τοπικών κοινωνιών.
Και οι δήμαρχοι και οι νομάρχες μέσα από την κατάκτηση του 50% τη δεύτερη
Κυριακή να έχουν μια ισχυρή νομιμοποίηση.

Έχετε… πέσει πάνω στην κυβέρνηση για το «κοινωνικό πρόγραμμά» της. Στη
N.Δ. λένε ότι το κάνετε για ψηφοθηρικούς λόγους…

Οι πολιτικές σχέσεις μεταξύ των κομμάτων δεν είναι δημόσιες σχέσεις σε μια
δεξίωση. Σήμερα την Ελλάδα την κυβερνά η ακραία και επιθετική ομάδα που
βρίσκεται στη διοίκηση του Συνδέσμου Ελληνικών Βιομηχανιών. Οι άνθρωποι αυτοί
είναι «ταλιμπάν» της ανεξέλεγκτης αγοράς. Το πρόγραμμά τους εφαρμόζει η
κυβέρνηση της N.Δ. Δεν έχουμε περιθώριο ούτε να σιωπούμε ούτε να ανεχόμαστε
ούτε να υπεκφεύγουμε. Δεν δεχόμαστε οι μισθοί στην Ελλάδα να γίνουν μισθοί
Βουλγαρίας και μετά Κίνας. Δεν δεχόμαστε να επιστρέψουμε στη βαρβαρότητα πριν
από το οκτάωρο. Δεν δεχόμαστε την επίθεση στην εργατική οικογένεια.

Δεν είναι όμως γενικόλογο να μιλάτε για αντιλαϊκή πολιτική; Τι
αντιπροτείνετε;

Προσπαθούμε παράλληλα με την κριτική μας να αναδεικνύουμε τις συγκεκριμένες
εναλλακτικές προτάσεις του Συνασπισμού της Ριζοσπαστικής Αριστεράς. Ο Γιάννης
Δραγασάκης έχει παρουσιάσει σχέδιο νόμου για το Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα. Ο
Παναγιώτης Λαφαζάνης έχει δημοσιοποιήσει τις θέσεις μας για την κατάργηση του
Συμφώνου Σταθερότητας που προβλέπει το Μάαστριχτ και την αντικατάστασή του από
ένα Σύμφωνο για την Απασχόληση και την Ανάπτυξη. Ο Μιχάλης Παπαγιαννάκης έχει
προβάλλει τις εναλλακτικές θέσεις μας στο ξεπούλημα των ολυμπιακών
εγκαταστάσεων, στα πλαίσια μιας πολιτικής για την ενίσχυση του δημόσιου και
ελεύθερου χώρου στην Αθήνα.

Εδώ δεν μπορείτε να τα βρείτε στην αντιπολίτευση, να έχετε ενιαία στάση…

Εμείς προσπαθούμε να αξιοποιήσουμε και την ελάχιστη ευκαιρία για να ανακόψουμε
την αντικοινωνική πορεία της κυβέρνησης της N.Δ. Για θυμηθείτε την υπόθεση του
Ευρωσυντάγματος. ΠΑΣΟΚ και N.Δ. είχαν κοινή θέση υπέρ του «ναι». Παρά τους
κινδύνους παρεξήγησης για τη θέση μας, προχωρήσαμε σε κοινή κοινοβουλευτική
ενέργεια με το ΠΑΣΟΚ για τη διενέργεια δημοψηφίσματος.

Ο Γιώργος Παπανδρέου έχει κάνει ανοίγματα στον ΣΥΝ. Εσείς γιατί κάνετε πως
δεν ακούτε;

Δυστυχώς ακούμε. Ακούσαμε την ομιλία του προέδρου του ΠΑΣΟΚ στη συνέλευση του
ΣΕΒ – ξαναδιαβάστε την. Ακούσαμε τους επίσημους συνδικαλιστές του ΠΑΣΟΚ να
συμφωνούν με την κυβερνητική διοίκηση του ΟΤΕ. Ακούσαμε το αντικρατικό
«πιστεύω» της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ τη στιγμή που η N.Δ. αφήνει έκθετη τη δημόσια
περιουσία στα σμήνη ακρίδων που υπερίπτανται. Ακούμε τον Μάνο και τον
Ανδριανόπουλο που, φοβάμαι, δεν είναι απλώς συνεργαζόμενοι, αλλά ένα γνήσιο
κομμάτι της ψυχής του σημερινού ΠΑΣΟΚ. Συνασπισμός της Ριζοσπαστικής Αριστεράς
και ΠΑΣΟΚ είμαστε και οι δύο στην αντιπολίτευση, η φιλοσοφία όμως και οι
δρόμοι μας είναι διαφορετικοί. Από εκεί και πέρα είμαστε πάντα έτοιμοι για
συγκεκριμένες πρωτοβουλίες εκεί που είναι δυνατή η συμφωνία. Είμαι έτοιμος να
συζητήσω με τον Γ. Παπανδρέου για την αποτροπή της εκποίησης της Ολυμπιακής ή
για την προστασία του δημόσιου χαρακτήρα της Ανώτατης Εκπαίδευσης.

Πιστεύω στη μεγάλη Αριστερά που θα απογειωθεί στο μέλλον

Για «τη μεγάλη Αριστερά» μιλάει με πάθος ο πρόεδρος του ΣΥΝ Αλέκος Αλαβάνος
και αναφέρεται στο KKE, στο μέλλον του κόμματός του αλλά και τον προσωπικό του
ρόλο σ’ αυτό το εγχείρημα.

Λίγο να σας δυσκολέψω… Κατά πόσο οι εκκλήσεις σας για ενότητα στην
Αριστερά είναι ειλικρινείς όταν απευθύνεσθε προς το KKE;

Δεν είναι δύσκολη η ερώτησή σας. Έχω δέκα χρόνια εμπειρίας, ως ευρωβουλευτής
τότε, συνεργασίας, εκ των πραγμάτων και άτυπης, του Συνασπισμού με το KKE στα
πλαίσια της Ομάδας της Ευρωπαϊκής Αριστεράς στο Ευρωκοινοβούλιο. Κανένας δεν
έχασε. H κοινή δράση αυτή σε πολλά θέματα, παράλληλα με τις διαφορές μας, ήταν
στις Βρυξέλλες «εξόριστη». Από τη στιγμή που από ευρωβουλευτής βρέθηκα στην
προεδρία του Συνασπισμού επιδιώκω να συμβάλω στον «επαναπατρισμό» της. Πιστεύω
βαθιά στη μεγάλη Αριστερά. Που δεν θα εξαντλείται με το παρελθόν και το
ποινικό μητρώο του καθένα και θα απογειωθεί στο μέλλον. Που θα σπάσει τη
δικαιολογημένη επιφυλακτικότητα της νέας γενιάς.

Κάτι… απλό. Θα ξαναμπείτε – και γιατί – στη Βουλή;

Είναι δύσκολο να απαντήσει ο αγρότης τον Σεπτέμβριο πόσος θα είναι ο καρπός
τον Ιούνιο. Οργώνει, σπέρνει, ποτίζει, ξαποσταίνει, βλέπει τον καιρό και
περιμένει τον θερισμό με αισιοδοξία. Έτσι και εμείς. Με αλληλεγγύη και
ενότητα. Με πίστη στο εγχείρημα της μεγάλης Αριστεράς.

Και κάτι… απλούστερο. Τι προτιμάτε, υψηλά προσωπικά ποσοστά δημοφιλίας ή
υψηλά ποσοστά για το κόμμα σας;

Σε αυτούς τους οκτώ μήνες στην προεδρία του Συνασπισμού έμαθα ότι υπάρχουν
κάποιες στιγμές που μπορεί να έρθω σε σύγκρουση με συντηρητικές απόψεις
σημαντικού τμήματος της κοινωνίας, όχι μάλιστα εχθρικού προς το κόμμα μας.
Σκεφθείτε τα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων ή την αποχώρηση από τη Βουλή με την
είσοδο του Αρχιεπισκόπου. H συνείδησή μου όμως, η επίγνωση ότι η ηγεσία της
Αριστεράς δεν είναι καθρέφτης της κοινωνίας και δορυφόρος των δημοσκοπήσεων
αλλά έχει και μια λειτουργία παιδείας, η αίσθηση ότι αντίπαλός μας δεν είναι
μόνο το κατεστημένο αλλά και κατεστημένες αντιλήψεις μού λένε να προχωρήσω.
Πιστεύω βαθιά ότι η Αριστερά δεν εργάζεται μόνο για το σήμερα αλλά και για το
μεθαύριο. Ανοίγει τον διάλογο εκεί που άλλοι θέλουν να κρατήσουν «μυστικά».
Αυτό την κάνει διαφορετική, την κάνει Αριστερά, την κάνει πολιτική και
διανοητική εμπροσθοφυλακή στον επώδυνο αιώνα που αρχίσαμε να διανύουμε.