Mπλόγκερ εναντίον μουλάδων

Κάπου στο Ιράν, υπάρχει μια μαγική πολιτεία ονόματι Μπλογκιστάν. Εδώ, τα
σπίτια φτιάχνονται από λέξεις, ο άνεμος μυρίζει ελευθερία και οι μουλάδες
απαντούν μόνο ως καρικατούρες. Οι κάτοικοι, κοντά 100.000 νεανικές ψυχές,
έχουν απροκάλυπτα επεκτατικές τάσεις. Μια μέρα, μπορεί πράγματι να κατακτήσουν
ολόκληρη τη χώρα.

Πολλοί Ιρανοί μπλόγκερ είναι γυναίκες. Ίσως διότι είναι ο μόνος χώρος όπου μπορούν να εκφραστούν ελεύθερα

Το πρώτο λιθαράκι, την πρώτη λέξη δηλαδή για την ανοικοδόμηση του Μπλογκιστάν,
την πληκτρολόγησε το 2001 ένας νεαρός Ιρανός δημοσιογράφος, ο Χοσεΐν
Ντεραχσάν. Από τον Καναδά όπου είχε μόλις αυτοεξοριστεί, επειδή πίσω στην
πατρίδα του το καθεστώς είχε κλείσει την προοδευτική εφημερίδα που εξέδιδε,
δημοσίευσε στο Ίντερνετ το πρώτο μπλογκ – ηλεκτρονικό ημερολόγιο – στα Φαρσί.
Ένας αναγνώστης τον ρώτησε «πώς;» κι εκείνος συνέταξε έναν απλό οδηγό. Αυτό
ήταν. Τέσσερα χρόνια αργότερα, τα Φαρσί είναι η τρίτη δημοφιλέστερη γλώσσα στα
μπλογκ, ύστερα από τα Αγγλικά και τα Γαλλικά. Οι Ιρανοί μπλόγκερ υπολογίζονται
σε 100.000 και ο αριθμός τους αυξάνεται σταθερά. «Γιατί έχω μπλογκ; Γιατί
μπορώ!», έρχεται η αποστομωτική απάντηση από την Εφτεχάρ, μια από τους τρεις
Ιρανούς μπλόγκερ που μίλησαν πρόθυμα στα «NEA». «Είναι ο μόνος χώρος όπου
νιώθω ελεύθερη», προσθέτει η νεαρή κοπέλα από την Ισφαχάν. Και να σκεφτεί
κανείς ότι αυτό το… τέρας το δημιούργησε το ίδιο το καθεστώς.

Μορφωμένοι

Έπειτα από την Ισλαμική Επανάσταση του 1979, η ιρανική κυβέρνηση ενθάρρυνε την
αύξηση του πληθυσμού και έδωσε μεγάλη έμφαση στην Παιδεία. Φιλοδοξούσε να
δώσει πνοή σε μια νέα, πολυπληθή τάξη επαναστατών. Πράγματι, σήμερα, το 70%
των Ιρανών είναι κάτω των 30 ετών και το ποσοστό του αλφαβητισμού ξεπερνά το
90% – για άνδρες και γυναίκες. Μόνο που αυτή η μορφωμένη, νεανική στρατιά έχει
γυρίσει, όπως ήταν λογικό, την πλάτη στα «πρέπει» και τα «μη» των αγιατολάδων,
αναζητώντας καταφύγιο και φτιάχνοντας σιγά σιγά το δικό της εργαστήριο
δημοκρατίας στο Ίντερνετ.

Ο ιρανικός λαός απέκτησε πρόσβαση στο Διαδίκτυο μόλις το 1997, όταν εξελέγη ο
απερχόμενος, πρόεδρος Χαταμί. Σήμερα, το χρησιμοποιούν τουλάχιστον πέντε
εκατομμύρια από τους 69 εκατομμύρια κατοίκους της χώρας. Από αυτούς, τρεις
στους τέσσερις είναι 21-32 ετών.

Γνωστοί συγγραφείς και δημοσιογράφοι χρησιμοποιούν τα μπλογκ τους προκειμένου
να παρακάμψουν την κρατική λογοκρισία. Ιρανοί της διασποράς, όπως ο 24χρονος
Νέμα, που γεννήθηκε στην Τεχεράνη αλλά μένει πλέον στην Καλιφόρνια,
χρησιμοποιούν τα μπλογκ τους προκειμένου να επικοινωνήσουν με εκείνους που
έχουν μείνει «πίσω». Πολιτικοί και κληρικοί (ανάμεσά τους και οι οκτώ
υποψήφιοι στις αυριανές προεδρικές εκλογές, αλλά και ο αγιατολάχ Χαμενεΐ!)
χρησιμοποιούν τα μπλογκ τους ως προπαγανδιστικά (ενίοτε και δυσφημιστικά)
μέσα.

Συλλήψεις

Το πρόβλημα είναι ότι, επειδή ακριβώς έχει συνειδητοποιήσει την ισχύ του
μέσου, το καθεστώς έχει συμπεριλάβει τους μπλόγκερ στους «συνήθεις υπόπτους».
Μόλις πρόσφατα καταδίκασε έναν σε δύο χρόνια φυλάκιση για «προσβολή ανώτατης
αρχής». Οι απλοί άνθρωποι, ωστόσο, η πλειονότητα των κατοίκων του…
Μπλογκιστάν – όπως οι ίδιοι το αποκαλούν – επιμένουν. Επιμένουν να γράφουν για
το καθετί, από τα καθημερινά μέχρι τα σπουδαία, τολμώντας ακόμα και να
φλερτάρουν.

Οι Ιρανές σπάνε τις αλυσίδες στο Διαδίκτυο

ΕΚΦΡΑΖΟΝΤΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΑ. Το έχουν τόση ανάγκη, που δεν φοβούνται. «Δεν
νομίζω ότι είναι εύκολο να με βρουν» λέει στα «NEA» η Φατεμά, μια 25χρονη
μπλόγκερ από την Τεχεράνη. «Δεν βρίζω ποτέ πάντως» ξεκαθαρίζει. «Δεν θέλω να
θυμώσω κανέναν τόσο ώστε να αρχίσει να με αναζητάει». Πολλοί Ιρανοί μπλόγκερ
είναι γυναίκες. Ίσως διότι είναι ο μόνος χώρος όπου μπορούν να «γκρινιάξουν»
για το χιτζάντ, να αναφωνήσουν: «Μια μέρα, οι αλυσίδες θα σπάσουν» και στη
χειρότερη περίπτωση, απλώς να τους απαντήσει κάποιος «Θάνατος στα δικαιώματα
των γυναικών» όπως συνέβη στην Εφτεχάρ.

H Εφτεχάρ θα ψηφίσει στις αυριανές εκλογές. Ξεκαθαρίζει πως ο Χαταμί την
απογοήτευσε οικτρά και κανείς από τους υποψήφιους προέδρους δεν την
ικανοποιεί. Δεν θέλει όμως απέχοντας να βοηθήσει στην επικράτηση κάποιου
συντηρητικού. Ο Νέμα δεν θα ψήφιζε ακόμα και αν βρισκόταν στο Ιράν. Συμμετέχει
άλλωστε ενεργά στην εκστρατεία που καλεί, μέσω Ίντερνετ, τους νέους Ιρανούς να
μποϊκοτάρουν τη διαδικασία. H Φατεμά συμφωνεί, αρνείται να συμμετάσχει σε αυτό
το «σόου». «Έχουμε ακόμα πολύ δρόμο μέχρι να γίνουμε δημοκρατική χώρα» εξηγεί.

Αισιοδοξία

Κι εντούτοις, τα πράγματα σιγά σιγά αλλάζουν, το νιώθει: «Σε μερικές γενιές,
το Ιράν θα είναι ένα καλύτερο μέρος για να ζει κανείς». Με όλες τις διαφορές
τους, οι τρεις νεαροί μπλόγκερ μοιράζονται αυτήν την αισιοδοξία. Γι’ αυτό και
ζητούν απλώς από τη Δύση (την Ευρώπη και την Αμερική ­ την οποία δεν μισούν,
παρ’ ότι τους έμαθαν να το κάνουν, το ξεκαθαρίζουν), να πιέσει το Ιράν
περισσότερο για τα ανθρώπινα δικαιώματα και λιγότερο για το πυρηνικό πρόγραμμά
του. Κι αν η Δύση δεν μπορεί ή δεν θέλει, ας μην κάνει τίποτα. Θα αναλάβουν
αυτοί. Όπως γράφει άλλωστε η Φατεμά στο μπλογκ της απευθυνόμενη στην
καταπιεστική «Μητέρα»: «Κάθε φορά που σου μιλώ και δεν καταλαβαίνεις, νιώθω
σαν να καταπίνω ένα ηφαίστειο. Μια μέρα, θα γίνω ολόκληρη φωτιά κι αυτή θα
καταπιεί εσένα»…

LINKS:

* http: //iraniandoughter.blogspot.com

* http: //iranian-girl.blogspot.com

* http: //iraniantruth.blogspot.com