[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

TI ΣΥΖΗΤΑΕΙ η Ευρώπη και η Ελλάδα την περίοδο αυτή; H Ευρώπη συζητά για
το μέλλον της, το Ευρωπαϊκό Σύνταγμα, το ενδεδειγμένο κοινωνικό μοντέλο για τη
διασφάλιση της ευημερίας της (νεοφιλελεύθερο/σοσιαλδημοκρατικό κ.λπ.). Συζητά
σε ορισμένες περιπτώσεις με όρους παρωχημένους ή και σκληρούς (στη Γερμανία,
π.χ., ορισμένες επιχειρήσεις περιγράφονται ως «ακρίδες»!). Πάντως συζητά κάτι,
κάτι που έχει ευρύτερο ενδιαφέρον και προοπτική. Στην Ελλάδα είναι δύσκολο
αυτήν την περίοδο να διακρίνει κανείς κάποια ευρύτερη ουσιαστική συζήτηση για
το μέλλον και τις προοπτικές της χώρας. Για μήνες τώρα ασχολούμεθα με τις
αθλιότητες πατριαρχών, επισκόπων, ιερέων και άλλων φαιδρών προσώπων. Τις
τελευταίες δύο εβδομάδες αφιερώσαμε ατέλειωτες ώρες συζητήσεων για την 1η
Μαΐου (αν είναι αργία ή απεργία!). Ουσία και προοπτική μηδέν. H Ελλάδα
αποκλίνει δραματικά από το σημείο αυτό από την Ευρώπη και δεν είναι το μόνο
σημείο. Κάποιες απόπειρες για ουσιαστική συζήτηση (Παιδεία, Ασφαλιστικό) δεν
φαίνεται να καρποφορούν. H επικύρωση του Ευρωπαϊκού Συντάγματος πέρασε σχεδόν
στο «ντούκου» χωρίς ευρύτερη συζήτηση παρά τις κάποιες προσπάθειες που έγιναν
προς την κατεύθυνση αυτή από θεσμικούς και άλλους φορείς. Οι πολιτικοί όροι
για ουσιαστική συζήτηση φαίνεται να απουσιάζουν. H ουσιαστική πολιτική agenda
χωλαίνει ή απουσιάζει. Πρέπει να αναδειχθεί. H πολιτική (οφείλει να) είναι
αντιπαράθεση πάνω σε διαφορετικές επιλογές και διαφορετικές προτεραιότητες. H
πολιτική δεν μπορεί να είναι μηχανισμός εναλλαγής διαφορετικών ομάδων σε
θέσεις οικονομικού πλουτισμού ή έστω οικονομικής τακτοποίησης. Και δυστυχώς
μια βασική διαφορά με τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες και ιδιαίτερα με τις
χώρες-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην οποία ανήκουμε είναι ότι η πολιτική
λειτουργεί στην Ελλάδα ως τέτοιος μηχανισμός. Δεν αναφέρομαι σε φαινόμενα
διαφθοράς εν στενή εννοία. Αναφέρομαι στο γεγονός ότι με κάθε αλλαγή κόμματος
στην εξουσία αλλάζει (νομότυπα βεβαίως) απροσδιόριστος αριθμός (ανέρχεται σε
χιλιάδες) σε θέσεις οικονομικής εξουσίας (από δημόσιες επιχειρήσεις και
τράπεζες έως νοσοκομεία και περιφέρειες). Αυτό συνιστά κατάλοιπο πελατειακού
συστήματος που δεν περιποιεί τιμή στη δημοκρατία μας. Πρέπει να αλλάξει…

Ο Π. K. Ιωακειμίδης είναι καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών και μέλος
του Δ.Σ. του ΕΛΙΑΜΕΠ.