Διαστάσεις H συγγνώμη του Bιμ

Απ’ όλους εκείνους τους Ολλανδούς κυανόκρανους που άφησαν τους
Μουσουλμάνους της Σρεμπρένιτσα στην τύχη τους, μονάχα ένας έχει επιστρέψει για
να ζητήσει συγγνώμη. Τον λένε Βιμ και ήταν ο φωτογράφος της αποστολής.

Σιωπηρή πορεία. Μουσουλμάνες της Βοσνίας κρατούν πανό με τα ονόματα αγνοουμένων

Τους άνδρες τούς εκτελούσαν στο ισόγειο: στο θυρωρείο μπορεί κανείς ακόμη να
βρει πεταμένα παπούτσια. Στα γραφεία του πρώτου ορόφου βίαζαν τις γυναίκες,
μικρές ή μεγάλες, δεν είχε σημασία, καλύτερα φυσικά να ήταν μικρές, κι ακόμα
καλύτερα να ήταν από άλλες περιοχές, γιατί οι Μουσουλμάνες είχαν μουστάκι και
βρωμούσαν. Στον δεύτερο όροφο βρισκόταν η έδρα των κυανοκράνων, που δεν
μπόρεσαν ή δεν θέλησαν να σταματήσουν τη σφαγή. Κάποιος έχει διορθώσει την
ταμπέλα, κι αντί για United Nations γράφει United Nothing. «Αυτοί ήταν οι
χειρότεροι απ’ όλους» λέει ένας από τους χιλιάδες ορφανούς της πόλης, ενώ
ξεναγεί τον απεσταλμένο της Κοριέρε στο εγκαταλελειμμένο εργοστάσιο.
«Ενώ οι στρατιώτες του Μλάντιτς έσφαζαν και βίαζαν, εκείνοι γιόρταζαν στις
ντισκοτέκ του Σπλιτ».

Στις 11 Ιουλίου κλείνουν δέκα χρόνια από εκείνη τη σφαγή, τη μεγαλύτερη που
έχει συμβεί στην Ευρώπη μετά τον B’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ποιος είναι άραγε ο
καλύτερος τρόπος για να τιμηθεί η μνήμη των 7.000 δολοφονημένων και των
δεκάδων χιλιάδων βιασμένων, εκτοπισμένων, εξευτελισμένων; Ένας κάτοικος
προτείνει να γίνει μια σιωπηρή πορεία από τη Σρεμπρένιτσα στην Τούζλα, όπου
κρατούνται στην κατάψυξη 4.000 σάκοι με ανθρώπινα μέλη. Ένας άλλος θέλει να
δοθούν στους δρόμους τα ονόματα των μαρτύρων. Ο δήμαρχος Αμπντουραχμάν Μάλκιτς
θα ήθελε να συγκεντρωθούν στην πόλη όλοι οι μεγάλοι του κόσμου για να
θυμηθούν, να ντραπούν και να δεσμευθούν. «Δεν μπορέσαμε ούτε τους νεκρούς μας
να μαζέψουμε. Έχουν βρεθεί 1.376 τάφοι. Και οι υπόλοιποι; Εδώ γύρω υπάρχουν
άλλοι 34 μαζικοί τάφοι που δεν έχουν ανοιχτεί. Κανείς δεν ενδιαφέρεται».

Είναι δίκαια τα παράπονα των Μουσουλμάνων, όσο κι αν παραπονιούνται δίκιο θα
‘χουν. H αλήθεια όμως είναι ότι η Επιτροπή για τους Εξαφανισμένους (ICMP)
κάνει καλή και συστηματική δουλειά, στο Σαράγεβο υπάρχει ένα εξειδικευμένο
εργαστήριο όπου συγκεντρώνονται τα ανθρώπινα μέλη, συγκρίνονται τα DNA των
κρανίων, ελέγχονται κουρέλια που μαζεύτηκαν από κάθε γωνιά των Βαλκανίων.
«Δουλεύουμε πολύ αργά» παραδέχεται η επικεφαλής της Επιτροπής Κάθρυν
Μπόμπεργκερ. «Αυτό οφείλεται όμως στο ότι η σφαγή της Σρεμπρένιτσα δεν ήταν
σαν τις άλλες. H απομάκρυνση των πτωμάτων ήταν σχολαστική. Οι Σέρβοι ήθελαν να
κρύψουν τις αποδείξεις. Από έναν άνδρα βρήκαμε ένα χέρι εδώ και ένα πόδι στο
Κόσοβο. Αλλά και η συνεργασία των κυβερνήσεων είναι ανύπαρκτη. Οι μαζικοί
τάφοι των Βαλκανίων είναι μια ιστορία που κανείς δεν θέλει να θυμάται».

Τον ερχόμενο Ιούλιο οι τάφοι αυτοί θα έλθουν όμως και πάλι στο προσκήνιο.
Είναι ένα ελάχιστο χρέος προς τα θύματα, μια ελάχιστη παρηγοριά για τους
συγγενείς τους και μια ελάχιστη απάντηση σ’ εκείνους που εξακολουθούν να
αμφισβητούν την ύπαρξή τους. Όπως κάνουν και με το Άουσβιτς…

LINK:

http://diastaseis.blogspot.com