Tο μεγάλο φαρμακείο της φύσης

Για κάποιους είναι απλώς παραπλανητική. Για άλλους είναι η πανάκεια του
21ου αιώνα. Ένα είναι βέβαιο: 250 χρόνια μετά τη γέννηση του πατέρα της
ομοιοπαθητικής, Σαμουήλ Χάνεμαν, το σύστημα ιατρικής που δημιούργησε αποτελεί
και σήμερα πεδίο αντιπαράθεσης μεταξύ επιστημόνων και θεραπευτών.

Οι ρίζες της ομοιοπαθητικής βρίσκονται στο ανικανοποίητο πνεύμα του Γερμανού γιατρού Σαμουήλ Χάνεμαν

Παρά τη γελοιοποίησή της όμως, από τη γέννησή της, από το επιστημονικό
κατεστημένο, η ομοιοπαθητική ανθεί σήμερα ως μία από τις κύριες μεθόδους
εναλλακτικής ιατρικής. Σε όλον τον κόσμο, οι υποστηρικτές της υπολογίζονται σε
εκατομμύρια. Είναι ενδεικτικό ότι μόνο στη Βρετανία περίπου 470.000 άνθρωποι
χρησιμοποιούν τα ομοιοπαθητικά φάρμακα κάθε χρόνο και μεταξύ αυτών
περιλαμβάνονται, εκτός από απλοί ασθενείς, γαλαζοαίματοι αλλά και δημοφιλείς
αστέρες του αθλητισμού, όπως η βασίλισσα Ελισάβετ και ο Ντέιβιντ Μπέκαμ.

Από πού ξεκίνησε όμως αυτό το είδος της «προσωποκεντρικής»- όπως αποκαλείται –
θεραπείας; Οι ρίζες της βρίσκονται στο ανικανοποίητο πνεύμα του Γερμανού
γιατρού Σαμουήλ Χάνεμαν. Ευρυμαθής και πολύγλωσσος – μιλούσε 8 γλώσσες -, ο
Χάνεμαν έδειξε από νωρίς την κλίση που είχε στην Ιατρική, αλλά και την
απέχθειά του προς τις ορθόδοξες μεθόδους της εφαρμογής της. Γεννημένος στις 10
Απριλίου του 1755, αν και σπούδασε την κλασική Ιατρική, πειραματίστηκε μόνος
του σε μία νέα μέθοδο, η οποία στηριζόταν στην αρχή του Ιπποκράτη, «όμοια,
ομοίοις εισίν ιάματα», σύμφωνα με την οποία «ουσίες που προκαλούν συμπτώματα
μιας ασθένειας σε ένα υγιές άτομο μπορούν να θεραπεύσουν έναν ασθενή ο οποίος
παρουσιάζει τα ίδια συμπτώματα».

Ελονοσία. Γι’ αυτό κι ένα από τα πρώτα πειράματά του περιελάμβανε το
φάρμακο κινίνη, το οποίο το χρησιμοποιούσαν για την αντιμετώπιση της
ελονοσίας. Δοκιμάζοντάς το στον εαυτό του διαπίστωσε ότι εμφάνιζε τα ίδια
συμπτώματα πυρετού με κάποιον ο οποίος είχε προσβληθεί πραγματικά από
ελονοσία. Έτσι, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι εκεί θα πρέπει να βρίσκεται το
μυστικό της θεραπευτικής ιδιότητας του φαρμάκου.

Ο Χάνεμαν επικρίθηκε και αμφισβητήθηκε στην εποχή του, όπως ακριβώς
επικρίνεται και αμφισβητείται σήμερα η ομοιοπαθητική. Ίσως το μεγαλύτερο και
πλέον επίκαιρο όπλο της όμως εντοπίζεται στη φυσική προέλευση των φαρμάκων, σε
μία περίοδο που προβληματιζόμαστε έντονα για τις χημικές ουσίες που
πλημμυρίζουν την καθημερινότητά μας, είτε αφορούν την τροφική αλυσίδα είτε τις
παρενέργειες από τα συμβατικά φάρμακα.

Επιμέλεια: Ρένα Δημητρίου