Zήτησε και ηθικές κυρώσεις με νόμο, για «ανάξιους δικαστές»

ΑΥΣΤΗΡΕΣ ΠΟΙΝΕΣ για «ανάξιους δικαστές» πρότεινε ο Κωστής Στεφανόπουλος,
σε μία από τις τελευταίες του παρεμβάσεις ως Πρόεδρος της Δημοκρατίας, σε
ομιλία του στο Θέρισο των Χανίων. Και ζήτησε ουσιαστικά να προωθήσει η Βουλή
νόμο που θα επιβάλλει και «ηθικές κυρώσεις σε δικαστές και δημόσιους
λειτουργούς που εμπλέκονται σε σκάνδαλα και σε υποθέσεις διαφθοράς, και να
κατονομάζονται ως αχρείοι».

Ο κ. Κωστής Στεφανόπουλος, ο οποίος αναμένεται αύριο το μεσημέρι να αναφερθεί
εκτενέστερα σε τέτοια ζητήματα, στην αποχαιρετιστήρια εκδήλωση στην οποία έχει
καλέσει τους δημοσιογράφους που καλύπτουν την Προεδρία της Δημοκρατίας, ζήτησε
«να γίνει μια νέα επανάσταση, αυτή της στήριξης των νόμων».

«Δυστυχώς – παρατήρησε – η τωρινή περίοδος αποδεικνύει ότι στην Ελλάδα η
Δημοκρατία έχει ανάγκη βελτιώσεως. Όχι στο Σύνταγμα, ούτε στους θεσμούς. Ούτε
στους βασικούς νόμους. Έχει όμως ανάγκες βελτιώσεως, διότι έχουμε μπροστά μας
ορισμένα παραδείγματα αντιδημοκρατικής συμπεριφοράς, συμπεριφοράς που φθείρει
τους ίδιους τους θεσμούς της Δημοκρατίας, που προέρχονται από υψηλότατους
χώρους. Και αναφέρομαι αυτή τη στιγμή κυρίως στον χώρο της Δικαιοσύνης, διότι
ελπίζω ότι η Εκκλησία μας θα μπορέσει μόνη της να βρει τις λύσεις».

Ιδιαίτερα καυστικός απέναντι σε επίορκους δικαστές και θέλοντας ο κ.
Στεφανόπουλος να δώσει έμφαση – αποχωρώντας πλέον από την Προεδρία της
Δημοκρατίας – στην ανάγκη «να γίνει άμεσα κάτι στον ευαίσθητο τομέα της
Δικαιοσύνης» είπε ακόμη: «Θεωρώ το θέμα της Δικαιοσύνης εξαιρετικά σημαντικό.
H Δικαιοσύνη, το έχουν πει κι άλλοι, πολύ σπουδαιότεροι από εμένα, είναι το
κυριότερο οχυρό της Δημοκρατίας. Τι να την κάνω τη Δημοκρατία όταν δεν υπάρχει
Δικαιοσύνη στην οποία να μπορώ να απευθυνθώ; Πώς θα υποστηρίξω, πώς θα
υπερασπίσω τα δικαιώματά μου; Τα δικαιώματά μου, όχι μόνον επί της περιουσίας
μου, όχι μόνον επί της τιμής μου, αλλά και επί της ελευθερίας μου ακόμη».

Τέλος, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας μίλησε για «αρνητικούς πρωταγωνιστές» της
δημόσιας ζωής, υψηλόβαθμους δικαστικούς, οι οποίοι – όπως χαρακτηριστικά είπε
– «απέδειξαν ότι δεν ήταν ανίκανοι, αλλά ότι ήταν ανάξιοι να γίνουν δικαστές».