Δώρα για τους λίγους, πίκρες για τους πολλούς

Αντώνης Καρακούσης

H ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ Καραμανλή σε συνθήκες δημοσιονομικής κρίσης – όπως η ίδια
διατυμπανίζει – μείωσε διά νόμου, επικαλούμενη αναπτυξιακούς λόγους, τους
συντελεστές φορολογίας των κερδών από 35% σε 25%. Γενναία η μείωση – θα
αρχίσει από φέτος και θα ολοκληρωθεί σε τρία χρόνια – ισχύει τόσο για τα
αδιανέμητα όσο και για τα διανεμόμενα κέρδη. Εφαρμοζόμενη στην τριετία θα
αφαιρέσει από τα δημόσια ταμεία περίπου 2 δισ. ευρώ. Και κατ’ αντιστοιχία θα
απαλλάξει την ευρύτερη επιχειρηματική τάξη από φόρους ύψους 2 δισ. ευρώ.

Οι περισσότεροι ίσως δικαιολογούν τη συγκεκριμένη απόφαση ή απλώς αδιαφορούν
για τις επιδράσεις και τις συνέπειές της. Οφείλουμε όμως να επισημάνουμε τα
εξής:

Πρώτον, η απόφαση είναι κοινωνικά άδικη και αντίκειται σε θεμελιώδη διάταξη
του Συντάγματος, μια και πολλοί το επικαλούνται τελευταίως. Δεν υπάρχει
αντίστοιχη πρόβλεψη μείωσης των φορολογικών συντελεστών για το πλήθος των
μισθωτών και συνταξιούχων, οι οποίοι θα συνεχίσουν να φορολογούνται με ανώτατο
συντελεστή 40%, κατά παράβαση της συνταγματικής αρχής που θέλει τους Έλληνες
να συμμετέχουν στα φορολογικά βάρη σύμφωνα με τις δυνάμεις και δυνατότητές
τους.

Δεύτερον, η συγκεκριμένη απόφαση δεν αποτελούσε προεκλογική υπόσχεση της Νέας
Δημοκρατίας. Το κυβερνητικό πρόγραμμα που παρουσίασε προεκλογικά ο κ.
Καραμανλής υποσχόταν μείωση των φορολογικών συντελεστών στα μη διανεμόμενα
κέρδη, σε εκείνα δηλαδή που μένουν στα ταμεία των επιχειρήσεων ως αποθεματικά
για επενδύσεις. Με άλλα λόγια, ήταν περιοριστική και δεν προέβλεπε τόσο
γενναία ελάφρυνση για τα κέρδη που πηγαίνουν στις τσέπες των ιδιοκτητών και
«βασικών μετόχων», που τόσο απεχθάνεται η παρούσα κυβέρνηση.

Επικαλούμενη δημοσιονομικές δυσχέρειες, η κυβέρνηση Καραμανλή δηλώνει πως δεν
έχει πόρους να καλύψει πραγματικές προεκλογικές υποσχέσεις της, π.χ. προς τους
συνταξιούχους, τους μισθωτούς, τους αγρότες και τόσους άλλους που έκριναν τις
εκλογές του περασμένου Μαρτίου. Κατόπιν αυτών ευθέως τίθεται το ερώτημα:
Περισσεύουν από τα δημόσια ταμεία 2 δισ. ευρώ για να μειωθούν οι φόροι των
ολίγων πλουσίων και δεν υπάρχουν μερικά εκατομμύρια ευρώ για το ΕΚΑΣ των
συνταξιούχων;

Και ακόμη έχουμε δημοσιονομικό πρόβλημα ή δεν έχουμε; Και αν έχουμε – που
έχουμε και μάλιστα μεγάλο – από πού θα αντλήσει αυτά τα 2 δισ. ευρώ που
αφειδώς μοιράζει στους πλουσίους; Μήπως πάλι από τους πολλούς πλανηθέντες στις
πόλεις και τα χωριά;