[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

ZOYME ΣΕ MIA ΧΩΡΑ όπου όλοι «παλεύουν» για να μειωθούν οι συντελεστές
δόμησης (!), να γίνει πράσινο στο Ελληνικό, στο Γουδί, στο γήπεδο του
Παναθηναϊκού (γενικώς παντού) και να «αποκτήσει επιτέλους η Αθήνα Ρυθμιστικό
Σχέδιο» – (ποιος είπαμε ότι το ετοιμάζει αυτό;).

Την ώρα που οι πολιτικές δυνάμεις του τόπου (κι εμείς μαζί τους τρομάρα μας)
βαυκαλιζόμαστε με πράσινα οράματα και… δίνουμε «μάχες» για να μην υψωθούν
στην Αθήνα γυάλινοι ουρανοξύστες, στην Πειραιώς, αθόρυβα και συστηματικά, μέσα
σ’ ένα περιβάλλον πλήρους αναρχίας, ορίζονται νέες χρήσεις γης εκεί όπου έχει
Ολυμπιακές εγκαταστάσεις, αυξάνονται τα αυθαίρετα, ροκανίζεται η αμμουδιά στην
παραλία και γενικώς δεν μένει τίποτε όρθιο.

H συζήτηση για το πραγματικό πρόβλημα δεν ανοίγει ποτέ. Αντιθέτως.
Εξαντλούνται όλα τα επιμέρους: Τι θα γίνει εδώ, τι θα γίνει εκεί κ.λπ. Κι εκεί
όπου λαμβάνονται οι σοβαρές αποφάσεις για την ποιότητα της ζωής μας και την
ανάπτυξη, εξακολουθούν να κυριαρχούν η ηχηρή απουσία οράματος, η έλλειψη της
σπάνιας αρετής που λέγεται κοινή λογική και η αφθονία ταμπού. Νομοθετούμε,
βγάζουμε υπουργικές αποφάσεις, σχεδιάζουμε και ξανασχεδιάζουμε το
συγκοινωνιακό, γκρινιάζουμε για έλλειψη ξένων επενδύσεων – παρά την Ολυμπιακή
λάμψη της Αθήνας -, αλλά εξακολουθούμε να κοιτάμε το δάκτυλο και όχι το
φεγγάρι.

Το πρόβλημα είναι πως η πρωτεύουσα της Ελλάδας, εκτός από τα παλιά πολεοδομικά
σχέδια από Κλεάνθη – Shaumbert, Klenze δεν είχε ποτέ ένα Ρυθμιστικό Σχέδιο με
την πλήρη προδιαγραφή τού όρου. Όλα νομιμοποιούνται εκ των υστέρων. Δυστυχώς,
όλα δείχνουν πως δεν πρόκειται και να αποκτήσει. Γιατί είναι τόσο σημαντικό το
Ρυθμιστικό Σχέδιο (το οποίο μόνο δυο, τρια γραφεία μπορούν να φτιάξουν σε
όλοκληρο τον κόσμο); Γιατί χωρίς ρυθμιστικό, είσαι καράβι χωρίς πυξίδα.

Ο Άγγελος Δημητρίου – ένας άνθρωπος ο οποίος παρότι μελέτησε όσο κανείς άλλος
το κέντρο της Αθήνας έλαμψε ως πολεοδόμος στις ΗΠΑ – έγραψε χαρακτηριστικά:
«Όπως σε όλα τα συμφωνικά έργα, έτσι και στη μεγάλη Τέχνη της Πολεοδομίας, τα
επιμέρους στοιχεία, όπως είναι το συγκοινωνιακό, το περιβαλλοντικό, το
κοινωνιολογικό, η οικονομική ανάπτυξη, δεν υπάρχουν αυτόνομα και δεν μπορούν
να μελετώνται αυτοτελώς, γιατί η λύση τους μονάχα από τη συλλογική λύση εκρέει
και μέσω αυτής δικαιώνεται».

ΥΓ: Τι είπατε ότι προβλέπει η υπουργική απόφαση για την Πειραιώς; Να μειωθούν
οι συντελεστές δόμησης; Και τι θα γίνει στο Φάληρο; Γι’ άλλη μία φορά,
σωθήκαμε δηλαδή…