«Nα αποσχιστούμε από τις HΠA!»

«Αν με χρειαστείτε τα επόμενα τέσσερα χρόνια, θα είμαι μεθυσμένος. Αυτή τη
στιγμή πάντως αναρωτιέμαι το εξής: γιατί να μην οργανώσουμε μια νέα απόσχιση;
Γιατί να μην αποσχιστούμε από τις Ηνωμένες Πολιτείες εμείς οι κάτοικοι των
παράκτιων περιοχών, ιδρύοντας το Βορειοανατολιστάν και το Ειρηνικιστάν; Έτσι,
θα είναι ευχαριστημένοι και οι ψηφοφόροι του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος με το
Ρεπουμπλικανιστάν τους».

Moby. «Να ιδρύσουμε το Βορειοανατολιστάν και το Ειρηνικιστάν», προτείνει ο βασιλιάς της ηλεκτρονικής μουσικής

H ριζοσπαστική αυτή πρόταση ανήκει στον Μόμπι, τον Αμερικανό βασιλιά της
ηλεκτρονικής μουσικής και ήρωα των κλαμπ και σε όλο τον κόσμο, που έχει
πουλήσει πάνω από δώδεκα εκατομμύρια δίσκους. Ο Αμερικανός καλλιτέχνης, που
είχε στρατευθεί ενεργά στην εκστρατεία εκλογής του Τζον Κέρι, δεν μπορεί να
κρύψει την πίκρα του για την ήττα και την οργή του για την κατάσταση της
αμερικανικής κοινωνίας. Ανάλογα αισθήματα διακατέχουν και άλλους καλλιτέχνες.
«Με τον Μπους νίκησε η Αμερική που πιστεύει πως έχει πάντα δίκιο», δήλωσε ο
Μπρους Σπρίνγκστιν, που είχε γράψει άρθρο υπέρ του Κέρι στους «Νιου Γιορκ
Τάιμς» και τον ακολούθησε στην τελευταία περιοδεία του, στο Οχάιο. «Όμως η
Αμερική δεν έχει πάντα δίκιο – αυτό είναι ένα παραμύθι που λέμε στα παιδιά
μας».

Οι ηθοποιοί

Το εξώφυλλο της αγγλικής «Daily Mirror»: «Πώς μπορούν 59.054.087 άνθρωποι να είναι τόσο ΗΛΙΘΙΟΙ;»

Ο Μπραντ Πιτ εξέφρασε την απογοήτευσή του για την ήττα ενός ανθρώπου που
αγωνίστηκε με θάρρος για την Αμερική, ενώ η Ούμα Θέρμαν επισήμανε ότι η νίκη
του Μπους είναι νίκη των μεγάλων επιχειρήσεων και του πολέμου. Όσο για τον
Μάικλ Μουρ, που με την ταινία του «Φαρενάιτ 9/11» ήλπιζε ότι θα «κάψει» τον
Μπους, είναι χαμένος σε κάποια γωνιά της Αμερικής.

Άλλοι, πάλι, αρνούνται να μιλήσουν. Ο δημοσιογράφος Σέιμουρ Χερς, γνωστός από
τις αποκαλύψεις του όσον αφορά τις σφαγές του Βιετνάμ και τα βασανιστήρια στο
Αμπού Γράιμπ, είχε υποσχεθεί να σχολιάσει στα «NEA» το αποτέλεσμα των εκλογών.
Μετά τον θρίαμβο του Μπους, όμως, αρνήθηκε να κάνει οποιοδήποτε σχόλιο. «H
χώρα μου έχει μεγάλο πρόβλημα και προτιμώ να το βουλώσω» είπε, προσθέτοντας
ότι εγκαταλείπει την ενασχόλησή του με την πολιτική και επιστρέφει στο
ρεπορτάζ.

Μαύρη μέρα

Την ίδια θλίψη και οργή για το αποτέλεσμα των αμερικανικών εκλογών «βγάζουν»
άνθρωποι του πνεύματος και σε άλλες χώρες. «Είναι μια μαύρη ημέρα για τον
κόσμο» είπε ο Βρετανός θεατρικός σκηνοθέτης Χάρολντ Πίντερ, ενώ η καλλιτέχνις
Τρέισι Έμιν εξέφρασε την αδυναμία της να κατανοήσει τους Αμερικανούς. «Βρέθηκα
στο Λος Άντζελες αυτές τις μέρες» είπε στην εφημερίδα «Γκάρντιαν», «και
ρώτησα κάθε ταξιτζή και κάθε γκαρσόνι που συνάντησα τι θα ψηφίσει. Μου
απαντούσαν πως δεν ξέρουν, αλλά ότι ο Κέρι τούς φαίνεται ξενέρωτος και
ακατάλληλος για την προεδρία. Όταν τους έλεγα ότι και ο Μπους είναι
ακατάλληλος, μου απαντούσαν, ναι, αλλά αυτός πρέπει να τελειώσει με το Ιράκ».

Με όπλο το ψέμα

Ο νομπελίστας Πορτογάλος συγγραφέας Ζοζέ Σαραμάγκου

ME TON εκλογικό θρίαμβο του Μπους νίκησε το ψέμα ως όπλο μαζικής
καταστροφής. Αυτό δήλωσε ο νομπελίστας Πορτογάλος συγγραφέας Ζοζέ Σαραμάγκου,
παρουσιάζοντας στη Μαδρίτη την ισπανική μετάφραση του βιβλίου του Τζέιμς
Χάτφιλντ «Τζορτζ Μπους: ο Νέρων του 21ου αιώνα». Ο Σαραμάγκου εξέφρασε την
έκπληξή του για την «αυτιστική διαδικασία» που διέρχεται ο αμερικανικός λαός
και αναρωτήθηκε σε ποιο σημείο μπορεί να φτάσει ο κόσμος την ερχόμενη
τετραετία αφού αποδείχθηκε ότι με το ψέμα μπορείς να προκαλέσεις μαζική
καταστροφή. «Αρκεί να θυμηθούμε τα τέσσερα προηγούμενα χρόνια», τόνισε, «για
να καταλάβουμε ότι το ψέμα είναι το βασικό όπλο του Μπους και το μόνο εργαλείο
που διαθέτει για να πείθει. Όλα δείχνουν ότι αυτό το εργαλείο θα συνεχίσει να
το χρησιμοποιεί».

ΤΙΜΟΘΙ ΓΚΑΡΤΟΝ ΑΣ

«Τουλάχιστον ξέρεις ότι αυτός είναι ανισόρροπος»

Ο ιστορικός Τίμοθι Γκάρτον Ας

«EINAI NOTIA ΑΦΡΙΚΗ!» ήταν η πρώτη μου σκέψη, όταν είδα τις ατέλειωτες
ουρές των ψηφοφόρων σε όλη τη χώρα νωρίς το πρωί, όπως έγινε και στη Νότια
Αφρική στις πρώτες δημοκρατικές εκλογές. Σε μια από τις πιο φτωχές γειτονιές
της Ουάσιγκτον, σε απόσταση 15 λεπτών από τον Λευκό Οίκο με το αυτοκίνητο, που
ωστόσο μου θύμιζε έντονα το Σοβέτο, ένας τύπος ονόματι T-Τσάκα Σαπ, με μαλλιά
καμωμένα πλεξούδες, στεκόταν μπροστά από το Δημοτικό Σχολείο Κέτσαμ και
ζητούσε να τον ψηφίσουν. «Πώς τα πας αδερφέ; Είμαι από το ANC. Είμαι πρώτος
στη λίστα!». Εδώ, το ANC, είναι η συντομογραφία του Συμβούλου- Επιτρόπου της
Γειτονιάς, όχι του Αφρικανικού Εθνικού Κογκρέσου, όμως το πρώτο του όνομα,
προέρχεται – μου είπε – από τους Ζουλού».

Ο ιστορικός Τίμοθι Γκάρτον Ας γράφει στην εφημερίδα «The Guardian» για «μεγάλο
τρικυμιώδες ποτάμι δημοκρατίας», το οποίο σπάει όλα τα εμπόδια που συναντά
στον δρόμο του. Και αναρωτιέται: «Γιατί να έρθεις να ψηφίσεις πρώτη φορά αν
δεν θέλεις αλλαγή;». H διάθεση για «αλλαγή» όμως, όπως φαίνεται, δεν ήταν η
καθοριστική αιτία που έφερε τον κόσμο μαζικά στις κάλπες. Υπήρχε κι ένας άλλος
παράγοντας που μάλλον αγνοήθηκε ή υποτιμήθηκε, σύμφωνα με τον διακεκριμένο
ιστορικό και συγγραφέα.

«… Οι άνθρωποι από την άλλη πλευρά, ήταν το ίδιο παθιασμένοι».

Το μη χείρον…

Γιατί όμως; Γιατί ξανά Μπους; «Τουλάχιστον ξέρεις ότι αυτός είναι
ανισόρροπος», λέει μια δραστήρια ηλικιωμένη την οποία επικαλείται ο Τίμοθι
Γκάρτον Ας, και συνεχίζει, μιλώντας για τη θεωρία που θέλει «το μη χείρον
βέλτιστον». Ήταν όμως και μια έκφραση αντίδρασης, πιστεύει. H ενστικτώδης
αντίδραση πολλών Αμερικανών ψηφοφόρων να προβάλουν τις ηθικές, πολιτιστικές
επιλογές, τις οικογενειακές αξίες, τον τρόπο ζωής, πάνω απ’ οτιδήποτε άλλο,
και από το οικονομικό τους συμφέρον.

Δεν είναι ο Τζορτζ Μπους το αληθινό πρόσωπο της Αμερικής, επισημαίνει ο
Βρετανός ιστορικός, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στη διχασμένη εικόνα του έθνους,
μιας χώρας διχασμένης περισσότερο από ποτέ στα ζητήματα της πολιτικής και της
πίστης. Μιλάει μάλιστα για δύο έθνη. Για τον στόχο που πρέπει να έχει ο Μπους,
την επανένωση αυτών των δύο εθνών. « Ίσως τον ακούσουμε να επικαλείται – όπως
η Μάργκαρετ Θάτσερ μετά την εκλογή της το 1979 – τον Άγιο Φραγκίσκο της
Ασίζης.

«Όπου υπάρχει διχόνοια, αφήστε με να φέρω αρμονία». Όμως θα είναι και γι’αυτόν
το ίδιο δύσκολο, όπως ήταν και για εκείνη.

Αναφορικά με την εξωτερική πολιτική του Αμερικανού προέδρου, ο Τίμοθι Γκάρτον
Ας επικαλείται ανώτατους αξιωματούχους της κυβέρνησης Μπους, οι οποίοι κάνουν
λόγο για «κλαδί ελιάς» το οποίο θα προσφερθεί σύντομα στους Ευρωπαίους. «Αν
συμβεί, είναι πολύ ισχυρή η πρόκληση της απόρριψης», επισημαίνει,
προειδοποιώντας για το ενδεχόμενο αυτό το «κλαδί» να είναι «μικρό, περίεργα
στολισμένο με αγκάθια».