Θλιβερές περιπτώσεις απατεώνων αθλητών

Αν και στον αγνό αθλητισμό η «κλοπή» είναι κάτι θεωρητικά άγνωστο, από
αρχαιοτάτων χρόνων είχε παρατηρηθεί το φαινόμενο της εξαπάτησης.

Φτάνοντας στη σημερινή εποχή, η ευρεσιτεχνία πολλών αθλητών και ομάδων,
προκειμένου να ωφεληθούν, ξεπερνά και τη μεγαλύτερη φαντασία.

Όμως το γεγονός ότι παρατηρούνται τέτοιες περιπτώσεις και στους
Παραολυμπιακούς Αγώνες απλώς προκαλεί θλίψη, διότι εκεί ο αθλητισμός – θεωρεί
κανείς – θα έπρεπε να είναι περισσότερο ερασιτεχνικός και συνάμα ρομαντικός.

H πρόσφατη καταγγελία της εθνικής μας ομάδας 5X5 για τον Γάλλο παίκτη Βιλερουά
που έπαιζε λες και… έβλεπε έφερε και πάλι στο προσκήνιο ιστορίες καθημερινής
τρέλας των Παραολυμπιακών Αγώνων.

Πρόσφατα κυκλοφόρησε ένα βιβλίο του δημοσιογράφου Κάρλος Ριμπαγκόρντα με θέμα
τους νεαρούς πολιτικούς, με αναλύσεις, στοιχεία κ.λπ.

Το ενδιαφέρον εδώ είναι ότι ο Ισπανός συνάδελφος πριν από τέσσερα χρόνια στο
Σίδνεϊ είχε κατακτήσει το χρυσό μετάλλιο ως μέλος της ομάδας μπάσκετ της
Ισπανίας με νοητική στέρηση!

Λίγες εβδομάδες μετά τους Αγώνες του Σίδνεϊ, ο Ριμπαγκόρντα έστειλε το
μετάλλιό του στα γραφεία της Διεθνούς Παραολυμπιακής Επιτροπής στη Βόννη και
στην Εθνική Ισπανίας επέστρεψε τα 150 δολάρια που είχε πάρει ως έξοδα, καθώς
και τα αναμνηστικά.

H κίνησή του σοκάρισε το Παραολυμπιακό κίνημα και αμέσως η Επιτροπή απέβαλλε
το αγώνισμα από τους επόμενους Αγώνες (στην Αθήνα διεξήχθη μόνο ένας αγώνας
επίδειξης) μην μπορώντας να τηρήσει τους κανόνες.

Αυτό το περιστατικό δεν ήταν φυσικά ούτε το πρώτο ούτε το τελευταίο που συνέβη
στους Αγώνες, αλλά είναι από τα πλέον χαρακτηριστικά.

«Είχα συμμετάσχει σε αυτή την ομάδα, αφού είδα την όλη διαδικασία ως μια καλή
εμπειρία και για το επάγγελμά μου. Όμως στη συνέχεια δεν μου άρεσε αυτό που
έβλεπα» είπε ο Ισπανός δημοσιογράφος που είδε την ομάδα του στον εναρκτήριο
αγώνα να νικά με 30 πόντους στο ημίχρονο και τον προπονητή του να τους βάζει
τις φωνές και να τους λέει να παίξουν πιο αργά στο δεύτερο για να μην
εκτεθούν!

Ανάλογες καταγγελίες έχουν γίνει και για Ισπανούς και Ρώσους κολυμβητές, ότι
κολυμπούσαν εξαιρετικά χωρίς κανένα πρόβλημα, αλλά ώς εκεί.

Στην Αθήνα εκτός από το γεγονός με τον Γάλλο ποδοσφαιριστή, είχαμε πολλές
ενστάσεις, με αποτέλεσμα σχεδόν κάθε πρωί να αλλάζουν τα αποτελέσματα στους
τελικούς του στίβου.

Ο Ευθύμης Καραλάς βρέθηκε ξαφνικά με το ασημένιο (από το χάλκινο που είχε
κατακτήσει) μετάλλιο, αφού σε μια κατηγορία σφαίρας όπου οι αθλητές δεν
διαθέτουν ραχιαίους κοιλιακούς, και γι’ αυτό χρειάζονται αυτό το μπαστούνι για
να κάνουν καλύτερη βολή, είδε τον Ιρανό αντίπαλό του να πετάει και να ρίχνει
κανονικά τη σφαίρα.

Όπως ήταν φυσικό ακυρώθηκε από τους κριτές, του πήραν το μετάλλιο αλλά δεν τον
απέκλεισαν από τους Αγώνες. Απλώς τον τοποθέτησαν στην ανώτερη κατηγορία.

Όσο υπάρχει το κίνητρο του πρωταθλητισμού (γόητρο, οικονομικά οφέλη, καταξίωση
κ.λπ.) θα παρατηρούνται και τέτοια φαινόμενα είτε οι Αγώνες έχουν το επίπεδο
των Ολυμπιακών είτε των Παραολυμπιακών.