[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

MIA ΑΠΟ ΤΙΣ μεγάλες επιτυχίες της διακυβέρνησης της «σεμνότητας και
ταπεινότητας» – που περνάει απαρατήρητη – είναι και η μετονομασία των
υπουργείων. Για παράδειγμα το υπουργείο Εργασίας – Κοινωνικών Ασφαλίσεων
«βαφτίστηκε» σε Απασχόλησης και Κοινωνικής Προστασίας. H αλλαγή που έγινε στην
ονομασία μπορεί να μην έδωσε αποτελέσματα – για παράδειγμα να μειωθεί η
ανεργία και να αυξηθεί η κοινωνική προστασία. Έδωσε όμως λάμψη. Πρεστίζ.
Άσχετα αν τα επίσημα στατιστικά στοιχεία δείχνουν ότι η αλλαγή της ονομασίας
έγινε χωρίς κανέναν λόγο, αλλά καθαρά για λόγους εντυπώσεων.

Βρέθηκε λοιπόν η μαγική λέξη της «κοινωνικής προστασίας». Μπορεί βέβαια να μην
έχει δει κανείς την κοινωνική προστασία, αλλά την κοινωνική αναλγησία, όμως
αυτό το ξεπερνάω. Όπως ξεπερνάω το γεγονός ότι οι πιο φτωχές περιφέρειες της
Ε.Ε. είναι ελληνικές και το 20% των νοικοκυριών της χώρας ζουν κάτω από το
όριο της φτώχειας (έναντι 15% του κοινοτικού μέσου όρου). Ξεπερνάω τη
διαπίστωση ότι η αγορά εργασίας θυμίζει ζούγκλα με τον ένα στους πέντε
εργαζομένους να είναι ανασφάλιστος, με σωρεία παραβιάσεων της εργατικής
νομοθεσίας (αμοιβές, άδειες, συνθήκες εργασίας κ.ά.). Θα ξεπεράσω και την
εγκατάλειψη των ατόμων με ειδικές ανάγκες. Ακόμη και τους χαμηλοσυνταξιούχους,
αλλά και τους οικονομικούς μετανάστες, που ζουν σε συνθήκες απόλυτης ένδειας.
Θα ξεπεράσω ότι δεν υπάρχει κράτος πρόνοιας, αλλά κράτος κολλητών, διαφθοράς
και αρπαχτής.

Αλλά και η λέξη «απασχόληση» που έλαβε το υπουργείο λέει πολλά. Θέλει να
δείξει τη μέριμνα της κυβέρνησης για την εργασία. Άσχετο αν το ποσοστό
ανεργίας είναι 9,5%, και είναι το δεύτερο μεγαλύτερο στην Ε.Ε., με μισό
εκατομμύριο ανέργους. Μάλιστα τα στοιχεία του ΟΑΕΔ δείχνουν ότι το ποσοστό των
ανέργων είναι ακόμη υψηλότερο. Θα ξεπεράσω την εκτίμηση ότι η ανεργία θα
αυξηθεί και πως οι περισσότεροι από το 50% των ανέργων ζητούν εργασία για
χρονικό διάστημα μεγαλύτερο των 12 μηνών. Ξεπερνάμε και τις θλιβερές επιδόσεις
που σημειώνει η ανεργία στους νέους, ιδίως στις νέες γυναίκες (ένας στους
τέσσερις νέους είναι άνεργος, ενώ στις νέες γυναίκες μία στις τρεις είναι
άνεργη).

Έτσι, λοιπόν, το πιο απλό είναι να αλλάξει το όνομα ενός υπουργείου. Το
δύσκολο είναι να αλλάξει και η ζωή των πολιτών. Που δυστυχώς πάει από το κακό
στο χειρότερο. Και αυτό δεν μπορούν να το ξεπεράσουν.