«Mήπως θέλει κανείς να υιοθετήσει έναν… παππού;»

Τζόρτζιο Αντζελόζι. Ο μοναχικός ηλικιωμένος ψάχνει μια οικογένεια

Ένας 80χρονος συνταξιούχος δάσκαλος που ζει μόνος κοντά στο Τίβολι προσφέρεται
να υιοθετηθεί ως παππούς.

Ο Τζόρτζιο Αντζελόζι, η σύζυγος του οποίου πέθανε πριν από 12 χρόνια, είναι
μάλιστα έτοιμος να βοηθήσει με 500 ευρώ τον μήνα, το ένα τρίτο της σύνταξής
του, την οικογένεια που θα τον δεχθεί ως δικό της άνθρωπο. Δημοσίευσε μια
καταχώριση στις εφημερίδες και λέει πως έχει κατακλυσθεί από τηλεφωνήματα.

Ο Αντζελόζι, ο οποίος ζει στην πόλη Σαν Πόλο ντέι Καβαλιέρι, λέει πως έχει
«απαυδήσει με τη μοναξιά» και πως θα μπορούσε να είναι «χρήσιμος κοινωνικά»
σαν παππούς σε μια οικογένεια χωρίς παππού. Μετά τον θάνατο της γυναίκας του,
η μοναδική του κόρη, η Λορεντάνα, η οποία είναι γιατρός, εντάχθηκε στους
Γιατρούς Χωρίς Σύνορα. «Νομίζω πως αυτή τη στιγμή είναι στο Αφγανιστάν», λέει
ο ηλικιωμένος.

Κάθεται σιωπηλός

Επί 40 χρόνια, ως το 1991, ο Αντζελόζι δίδασκε λατινικά και ελληνικά στο
Λύκειο «Ιούλιος Καίσαρ», ένα από τα κορυφαία δευτεροβάθμια σχολεία της Ρώμης.
Τώρα περνάει τις μέρες του με τις επτά γάτες του, ακούγοντας Λιστ και Σοπέν.
«Όταν δροσίζει, βγάζω την καρέκλα μου στον κήπο και κάθομαι σιωπηλός με τις
σκέψεις μου», λέει. Στην καταχώρισή του επισήμαινε πως θα μπορούσε να βοηθήσει
στη μόρφωση των παιδιών ή των εγγονιών της οικογένειας που θα τον δεχόταν. «H
μοναξιά είναι ένα είδος αρρώστιας», δήλωσε στην «Κοριέρε ντέλα Σέρα». «Όλοι
χρειάζονται την επαφή με άλλα ανθρώπινα πλάσματα».

H περίπτωση του σινιόρ Αντζελόζι ρίχνει φως σ’ ένα πρόβλημα που εντείνεται
στην Ιταλία, μια χώρα που έχει από τα χαμηλότερα ποσοστά γεννητικότητας.
Περισσότερο από δέκα εκατομμύρια Ιταλοί είναι πάνω από 65 ετών και τρία
εκατομμύρια απ’ αυτούς ζουν μόνοι. Το ινστιτούτο κοινωνικών ερευνών Eurispes
εκτιμά ότι ο αριθμός των Ιταλών πάνω από 65 ετών θα φτάσει μέσα στα 20 επόμενα
χρόνια τα 15 εκατομμύρια…

©The Times, 2004