EΓPAΨAN

I.K. Πρετεντέρης

(ο αρθρογράφος, για τους αθλητές που αφιερώνουν το μετάλλιο στον Κεντέρη και
τη Θάνου)

«Αν ήταν μια απλή ανθρώπινη χειρονομία προς τον συναθλητή και τη συναθλήτρια
που περνάει μια δύσκολη στιγμή ή μια ευγενική σκέψη για τον φίλο και τη φίλη
που δοκιμάζεται, κανένα πρόβλημα. Αλλά πολύ φοβούμαι ότι δεν είναι. Και ότι,
αντιθέτως, αποτελεί την εκδήλωση μιας βαθύτερα ριζωμένης νοοτροπίας που δεν
τιμά τον ελληνικό αθλητισμό.

Μιας νοοτροπίας που έχει δύο σκέλη. Πρώτον, ότι ο σκοπός αγιάζει τα μέσα και
ότι όλα τα μέσα είναι θεμιτά, αρκεί να οδηγούν στην επιτυχία. Δεύτερον, ότι το
αθλητικό πνεύμα είναι ένα πνεύμα συντεχνιακό, που χωρίζει τον κόσμο στους
«δικούς μας» και στους «άλλους». Οι «δικοί μας» είναι γενικώς καλοί ό,τι και
αν κάνουν και οι «άλλοι» γενικώς κακοί ό,τι και αν κάνουν και αυτοί».

(«Το Βήμα»)