[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Ο γράφων δεν υπήρξε ένθερμος υποστηρικτής της διεξαγωγής των Ολυμπιακών
Αγώνων στην Αθήνα. Ο λόγος απλός και συνοψίζεται στο επιχείρημα: μία χώρα που
δεν έχει ακόμη αποκτήσει επάρκεια υποδομών στον τομέα της παιδείας δεν μπορεί
να επενδύει σε στάδια για εξωτικά αθλήματα μιας χρήσης. Είναι θέμα
προτεραιοτήτων. Δεν είναι θέμα δυνατοτήτων. Και η Ελλάδα έδειξε ότι είχε τις
δυνατότητες και σε ανθρώπινο δυναμικό και, τελικά, σε οργανωτικές δεξιότητες
για να φθάσει επιτυχώς να εγκαινιάζει σήμερα τους Αγώνες. Ευχή βεβαίως είναι
να ολοκληρωθεί και επιτυχώς το όλο εγχείρημα. Γιατί μια ενδεχόμενη αποτυχία θα
έχει εξαιρετικά δυσμενείς επιπτώσεις στη χώρα. Αντίθετα όμως απ’ ό,τι
υποστηρίζεται, η επιτυχία ενώ θα αφήσει την καλή εικόνα δεν πρόκειται να έχει
περισσότερο διαχρονικές ευεργετικές/σταθερές προεκτάσεις σε ό,τι αφορά στη
θέση της χώρας στο διεθνές σύστημα και στις σχέσεις της με τη διεθνή
κοινότητα. Τέτοιες προεκτάσεις δεν είχε σε καμία άλλη περίπτωση χώρας που
οργάνωσαν τους Ολυμπιακούς στο παρελθόν. H θέση και οι σχέσεις για μια χώρα
δημιουργούνται μέσα από άλλες διαδικασίες και σε άλλα θεσμικά πλαίσια, χωρίς
αυτό να σημαίνει ότι υποτιμώνται οι οποιεσδήποτε επικοινωνιακές πτυχές στη
σημερινή πραγματικότητα του παγκοσμιοποιούμενου επικοινωνιακού συστήματος.

Ούτε βεβαίως οι Αγώνες πρόκειται να αλλάξουν την κοινωνία (εκτός ίσως από την
ανάδειξη μιας νέας τάξης νεόπλουτων που βγήκε μέσα από τις ποικιλόμορφες
δραστηριότητές της). Τα βασικά έργα υποδομής θα είχαν ούτως ή άλλως γίνει,
έστω με κάποια χρονική καθυστέρηση. Θυμάμαι ότι τον Σεπτέμβριο του 1997, όταν
πήραμε τους Ολυμπιακούς και παρουσιάσαμε το γεγονός ως περίπου μία νέα «μεγάλη
ιδέα», διεκδικούσαμε τότε και τον άλλο μεγάλο στόχο – την ένταξή μας στην ΟΝΕ.
Τότε, λοιπόν, τέθηκε σε ομάδα φοιτητών το ερώτημα «εάν επρόκειτο να
εγκαταλείψουμε έναν από τους δύο στόχους, Ολυμπιακούς Αγώνες ή ΟΝΕ, ποιον θα
επιλέγατε», ποσοστό 90% περίπου απάντησε ότι θα έπρεπε να εγκαταλείψουμε τον
στόχο της ΟΝΕ (!!). Ευτυχώς δεν τον εγκαταλείψαμε. Και ευτυχώς σήμερα η
ελληνική κοινωνία έχει πιο αντικειμενική εικόνα για το μέτρο και τη σημασία
κάθε γεγονότος.

Ο Π. K. Ιωακειμίδης είναι καθηγητής του Τμήματος Πολιτικής Επιστήμης και
Δημόσιας Διοίκησης Πανεπιστημίου Αθηνών