Aπεργία πείνας Tζωρτζάτου για την «έλλειψη χώρου προαυλισμού»

Απεργία πείνας ξεκινά από σήμερα ο Βασίλης Τζωρτζάτος διαμαρτυρόμενος για
την έλλειψη χώρου προαυλισμού, πράγμα που – όπως αναφέρει – έχει ήδη
προκαλέσει, σε αρκετούς κρατούμενους για την υπόθεση της 17N, προβλήματα
υγείας.

Ο Τζωρτζάτος, ο οποίος έχει καταδικαστεί 4 φορές σε ισόβια και επιπλέον 25
χρόνια κάθειρξη, με δήλωσή του μέσα από τις φυλακές υποστηρίζει ότι σε κελιά
πάνω από αυτά των ισοβιτών για την υπόθεση της 17N μεταφέρθηκαν προ ημερών οι
δύο χουντικοί κρατούμενοι, οι οποίοι μπορούν και προαυλίζονται σε μεγαλύτερο
χώρο.

Συγκεκριμένα, αναφέρει: «Είναι γνωστό ότι εμείς οι πολιτικοί κρατούμενοι για
την υπόθεση της 17N προαυλιζόμαστε σε χώρο απαράδεκτα μικρό, που περιβάλλεται
από μεταλλικά τοιχία ύψους δέκα μέτρων και ότι έχουμε ζητήσει
επανειλημμένα είτε να προαυλιζόμαστε σε κανονικό χώρο, είτε να γκρεμιστούν τα
μεταλλικά τοιχία. Την Πέμπτη 5-8-2004 ο υπουργός Δικαιοσύνης
επισκέφθηκε ξαφνικά τον χώρο, χωρίς βεβαια να μας επιτρέψουν να
επικοινωνήσουμε μ’ αυτόν. Στη συνέχεια, μας έφεραν ορισμένους αναρμόδιους
υπαλλήλους της τεχνικής εταιρείας, που μας πληροφόρησαν ότι τα τοιχία
υπάρχουν για λόγους ασφαλείας μας, ότι είναι ζήτημα της φυλακής και όχι του
υπουργείου, και δεν μπορούν να αφαιρεθούν. Θέλω να δηλώσω, ως πολιτικός
κρατούμενος, ότι τα περί ασφαλείας μας είναι ψευδή και υποκριτικά. Για εμάς
δεν υπάρχει κανένα ζήτημα ασφαλείας μέσα στη φυλακή. Δεν απειλούμαστε από
κανέναν απολύτως. Όλα αυτά είναι υποκριτικές προφάσεις και προβάλλονται για να
δικαιολογηθεί η εκδικητική, δυσμενής και απάνθρωπη μεταχείρισή μας σε χώρο
όπου δεν μπορεί να προαυλιστεί κανένα ανθρώπινο ον. Σημειωτέον ότι μέχρι τώρα
μας έλεγαν ότι δεν υπάρχει άλλος επιπλέον χώρος για προαυλισμό.

«Μας έφεραν δύο χουντικούς»

Τις τελευταίες ημέρες όμως, που έφεραν πάνω από τα κελιά μας τους δύο
χουντικούς, σε κελιά τρεις φορές μεγαλύτερα από τα δικά μας, αποκαλύφθηκε ότι
υπήρχε επιπλέον χώρος, χωρίς τα τοιχία των δέκα μέτρων. Καταγγέλλω αυτό τον
εμπαιγμό και την υποκρισία. Ζητάμε τα ίδια ακριβώς δικαιώματα που έχουν όλοι
οι κρατούμενοι. Να προαυλιζόμαστε σε κοινό χώρο, όπως όλοι οι άλλοι. Και αφού
δεν θέλουν να μας βάλουν με τους άλλους κρατούμενους, ζητάμε να γκρεμιστούν τα
απάνθρωπα μεταλλικά τοιχία και να μεγαλώσει ο χώρος προαυλισμού, αφού δεν
μπορείς ούτε να βαδίσεις. Και, επιτέλους, ας ισχύσει και για εμάς ο
σωφρονιστικός κώδικας και ιδιαίτερα η παράγραφος 1 του άρθρου 4, που ρητά
αναφέρει ότι κατά την εκτέλεση της ποινής δεν περιορίζεται κανένα άλλο ατομικό
δικαίωμα του κρατουμένου εκτός από το δικαίωμα στην προσωπική ελευθερία».