Οι κατακτητές της Eυρώπης

ΛΙΣΑΒΩΝΑ

Ποδοσφαιριστές που διαθέτουν διαφορετικό στυλ παιχνιδιού μεταξύ τους,
διαφορετική νοοτροπία, με λίγα λόγια, τα προσόντα ποικίλλουν στους παίκτες της
Εθνικής μας. Ωστόσο, σε τρία στοιχεία συμφωνούν: πάθος, πείσμα και δίψα για τη
νίκη! Και φυσικά, οι στιγμές που χάραξαν στις μνήμες μας κατά την εκπληκτική
πορεία στο EURO, μόνον αξέχαστες μπορούν να είναι.

Τι να πρωτοθυμηθούμε; Το υπέροχο γκολ του Καραγκούνη εναντίον της
Πορτογαλίας στις 12 Ιουνίου που ήταν και το πρώτο της διοργάνωσης; ‘H τη
μαγική κεφαλιά του Άγγελου Χαριστέα κόντρα στους κατόχους του βαρύτιμου
τροπαίου, τους Γάλλους; Το σίγουρο είναι ένα: όλοι έβαλαν το λιθαράκι τους στη
μεγάλη αυτή επιτυχία, ακόμα και όσοι δεν αγωνίστηκαν, διότι και αυτοί
δημιούργησαν το εκπληκτικό κλίμα που υπήρχε όλες αυτές τις ημέρες στα
γαλανόλευκα αποδυτήρια.

ΘΟΔΩΡΗΣ ΖΑΓΟΡΑΚΗΣ

Ο «κάπτεν» ήταν ο κορυφαίος παίκτης του τουρνουά για την εθνική ομάδα. Στα 32
του τρέχει ασταμάτητα επί 90 (ή όσα χρειασθεί) λεπτά, είναι πραγματικός ηγέτης
μέσα στο γήπεδο, ενώ ακόμη και όταν αποχωρεί δεν ξέρει τι θα πει περπάτημα. «H
καλή μέρα από το πρωί φαίνεται» και ο Θοδωρής Ζαγοράκης αναδείχθηκε «man of
the match» στο ματς με τους Πορτογάλους. Και είναι από τις ελάχιστες
περιπτώσεις του τουρνουά που αυτόν τον τίτλο κέρδισε παίκτης ο οποίος δεν
σημείωσε γκολ. Στον προημιτελικό με τη Γαλλία έκανε τη μαγική ενέργεια
«παίρνοντας την ταυτότητα» του Λιζαραζού και σερβίροντας άψογα την μπάλα στον
Χαριστέα για το γκολ.

Δύναμη, πάθος, τεράστια ψυχικά αποθέματα και ανεξάντλητες δυνάμεις. Παίκτης
που λες «δώσε μου Θεέ μου μάτια να τον βλέπω».

ΤΡΑΪΑΝΟΣ ΔΕΛΛΑΣ

«Κολοσσός», «γκράντε τζιγκάντε», ο ήρωας του ημιτελικού με την Τσεχία. Σε όλα
τα παιχνίδια «έβγαλε μάτια», στρέφοντας επάνω του το βλέμμα των ανθρώπων της
Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, αν και όπως όλα δείχνουν από αυτόν θα ξεκινάει τη νέα
σεζόν η 11άδα της Ρόμα μετά τη φυγή του Σάμουελ.

Ο Δέλλας αποτέλεσε μία από τις αποκαλύψεις του Euro και από τους κορυφαίους
στην άμυνα. Σταθερός στην πάντα σε υψηλά επίπεδα απόδοσή του, αποτέλεσε πηγή
έμπνευσης και σιγουριάς για τους συμπαίκτες του. Δεν έλειψε ούτε λεπτό από τα
παιχνίδια της Εθνικής, έβαλε το «χρυσό» γκολ στον ημιτελικό και αναδείχθηκε
«man of the match».

Στον ρόλο του λίμπερο, ο Δέλλας μεγαλούργησε. Επιβλητικό παρουσιαστικό
(λόγω σωματικών προσόντων), άριστος στο ψηλό παιχνίδι, αλλά – και εδώ και η
έκπληξη – καταπληκτικός με την μπάλα κάτω.

ΑΝΤΩΝΗΣ ΝΙΚΟΠΟΛΙΔΗΣ

Στο πρώτο παιχνίδι του διεθνούς γκολκίπερ ήταν εμφανής η έλλειψη αγώνων.
Άτολμος σε ορισμένες εξόδους, που άλλοτε ήταν γι’ αυτόν υπόθεση… ρουτίνας,
για έναν γκολκίπερ της κλάσης του. Στην πορεία του τουρνουά όμως βελτιώθηκε.
Αισθητά. Με αποκορύφωμα το ματς με την Τσεχία, όπου με δύο-τρεις καλές
επεμβάσεις που πραγματοποίησε, κατάφερε να διατηρήσει την εστία του χωρίς γκολ
και να αποδειχθεί από τους κορυφαίους παίκτες της εθνικής μας ομάδας σε αυτό
το τουρνουά. Ψύχραιμος, μετρ στο ροκάνισμα του χρόνου, διακρίθηκε για την
άριστη συνεργασία του με τους αμυντικούς, αλλά και τις μπαλιές του προς τους
ποδοσφαιριστές της μεσαίας γραμμής και τους επιθετικούς. Ένας από τους λίγους
παίκτες της Εθνικής που δεν έλειψε ούτε λεπτό από τους αγώνες του
αντιπροσωπευτικού συγκροτήματος.

ΓΙΟΥΡΚΑΣ ΣΕΪΤΑΡΙΔΗΣ

H πρεμιέρα του… δράκου στο γήπεδο και το κοινό που θα αγωνίζεται από τον
Σεπτέμβριο, συνοδεύθηκε από μια θαυμάσια εμφάνιση. Κέρδισε και το πέναλτι από
το οποίο προήλθε το δεύτερο γκολ στο ματς με τους Πορτογάλους. Παίκτης με
τεράστια προσόντα, ο κορυφαίος αυτή τη στιγμή Έλληνας ποδοσφαιριστής. Στα 23
του χρόνια είναι ένας ολοκληρωμένος μπακ, με δύναμη, πάθος, άριστη τεχνική
κατάρτιση, πολύ καλός στα αμυντικά του καθήκοντα, αλλά και με επιθετικές
εξάρσεις που θα ζήλευαν μεγάλα ονόματα του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου που
αγωνίζονται στην ίδια θέση. Στον προημιτελικό κατά της Γαλλίας, «κλείδωσε» τον
Ανρί – όσο φυσικά είναι δυνατόν να περιορίσεις ένα παίκτη του βεληνεκούς του
Γάλλου – και αποδείχθηκε λίρα 100 για την ομάδα τού Ρεχάγκελ. Επίσης, ένας από
τους ποδοσφαιριστές που δεν έλειψε λεπτό και είναι ήδη το νέο είδωλο για τους
οπαδούς της Πόρτο.

ΑΓΓΕΛΟΣ ΜΠΑΣΙΝΑΣ

Ξεκίνησε το τουρνουά βασικός, πέτυχε και ένα γκολ από τα 11 βήματα στο ματς με
την Πορτογαλία. Ο Ρεχάγκελ δεν τον χρησιμοποίησε με τους Ισπανούς, αλλά του
έδωσε χρόνο συμμετοχής στα υπόλοιπα παιχνίδια. Πολύτιμη μονάδα στον χώρο της
μεσαίας γραμμής. Εργάτης πραγματικός, έδωσε πολλές μάχες σε άμυνα και επίθεση.
Ποδοσφαιριστής με ανεξάντλητες δυνάμεις, καλές πάσες, αξιόλογο σουτ και φυσικά
μεγάλες δυνατότητες στον αμυντικό τομέα. Από τα κορυφαία παιχνίδια του αυτό
της πρεμιέρας με την Πορτογαλία, ενώ πολύτιμη ήταν η συμμετοχή του στον
προημιτελικό κόντρα στους Γάλλους και στον ημιτελικό με τους Τσέχους. Δυστυχώς
γι’ αυτόν δεν κατάφερε να αξιοποιήσει τις λίγες ευκαιρίες που παρουσιάσθηκαν
στην Εθνική με τα φάουλ που κερδήθηκαν έξω από τις αντίπαλες περιοχές.

ΣΤΕΛΙΟΣ ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

Τυχερός-άτυχος ο… καραφλός. Ο Ρεχάγκελ πιστεύει πολύ σε αυτόν και αυτό και
φάνηκε από το γεγονός ότι τον είχε βασικό και στα δύο πρώτα ματς με την
Πορτογαλία και την Ισπανία. Με τους «Φούριας Ρόχας» τραυματίσθηκε για να κάνει
την επανεμφάνισή του στον ημιτελικό με τους Τσέχους. Και λίγο έλειψε να γίνει
ο ήρωας του ματς, αν δεν υπήρχε ο περίφημος Τσεχ, που σταμάτησε την κεφαλιά
του στην παράταση. Ο Στέλιος έχει αναλάβει… εργολαβία την αριστερή πλευρά
της ελληνικής μεσαίας γραμμής, βοηθώντας τόσο στην άμυνα και (κυρίως) στην
επίθεση. Γρήγορος, ευέλικτος, με ευθύβολο σουτ, ξέρει να «τρυπώνει» στην
αντίπαλη εστία δημιουργώντας ρήγματα.

ΤΑΚΗΣ ΦΥΣΣΑΣ

Ο τοπικός ήρωας στη Λισαβώνα. Παίκτης των «Αετών» της Μπενφίκα, χαίρει της
απόλυτης εκτίμησης των φίλων της ομάδας του, αλλά και γενικότερα των
Πορτογάλων οπαδών. Πολύτιμη μονάδα στην αριστερή πλευρά της ελληνικής ομάδας.
Κορυφαίο παιχνίδι του αυτό στον προημιτελικό με τους Γάλλους. Με την απίστευτη
δουλειά που έκανε στην πλευρά του, αλλά και τις προωθήσεις του όπως και εκείνο
το ψηλοκρεμαστό σουτ που έδιωξε με δυσκολία ο Φαμπιάν Μπαρτέζ σε κόρνερ.
Ανεξάντλητες δυνάμεις, γρήγορος, με ωραίες πάσες, συχνές προωθήσεις και
επικίνδυνες σέντρες. Έδειξε πως ευχαριστήθηκε το… παιχνίδι εδώ στην
Πορτογαλία, δηλώνοντας μάλιστα και «στεναχωρημένος» επειδή στεναχωρήθηκαν οι
πραγματικά υπέροχοι φίλοι του ποδοσφαίρου αυτής της χώρας.

ΖΗΣΗΣ ΒΡΥΖΑΣ

Ο ορισμός του σύγχρονου φορ. Υψηλή τεχνική, άριστη φυσική κατάσταση, συνεχής
κίνηση, εναλλαγή θέσεων, ευθύβολο σουτ, καλή κεφαλιά. Ήταν – και
δικαιολογημένα – απαρηγόρητος μετά το ματς με τη Ρωσία, αφού η κίτρινη κάρτα
που δέχθηκε του στέρησε τη συμμετοχή στον προημιτελικό. Και μάλιστα έπειτα από
ένα παιχνίδι, στο οποίο είχε σημειώσει το γκολ με το οποίο… έστειλε την
Εθνική στη φάση των «8». Οι συμπαίκτες του όμως τον αποζημίωσαν με τη Γαλλία,
δίνοντάς του την ευκαιρία να αγωνισθεί στον ημιτελικό και τον τελικό.

Αθόρυβος, εργατικός, ποδοσφαιριστής που δεν κεντρίζει με το φαντεζί παιχνίδι
του, αλλά με την ουσία που έχει.

Κάλυψε πολλά χιλιόμετρα σε όλους τους αγώνες προσφέροντας πολύτιμες υπηρεσίες.
Δικαιολογημένα, λοιπόν, οι «Εφοπλιστές» της Έβερτον τον… γλυκοκοιτάζουν.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΡΑΓΚΟΥΝΗΣ

Μια φωτογραφία χίλιες λέξεις. Και αυτή με τον Γιώργο Καραγκούνη να κάθεται
απογοητευμένος στον πάγκο στην τελευταία προπόνηση το Σάββατο στο Ντα Λουζ,
έχοντας δίπλα του τον Ντέμη Νικολαΐδη, τα λέει όλα και με τον πιο εύγλωττο
τρόπο. Έβαλε φωτιά στην πρεμιέρα ανοίγοντας τον δρόμο της Εθνικής προς τα
ουράνια. Τα πανηγύρια του για το γκολ με τους Έλληνες φιλάθλους αποτέλεσαν τα
χάι λάιτ που προβλήθηκαν για τον τελικό από την τοπική τηλεόραση, αλλά
παράλληλα έγιναν και τεράστια φωτογραφία στο λεύκωμα του χθεσινού αγώνα. Ο
ίδιος όμως απών. Το απαράμιλλο πάθος του για τη στρογγυλή θεά τον «χρέωσε» με
κίτρινη κάρτα σε όλα τα ματς που αγωνίσθηκε. Αποτέλεσμα; Να μείνει εκτός στον
αγώνα με τους Ρώσους και στον τελικό.

ΝΤΕΜΗΣ ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ

Ο Ρεχάγκελ τού έδωσε όλες τις ευκαιρίες για να κλείσει ένδοξα την καριέρα του.
Ο Ντέμης, όμως, δεν κατάφερε ποτέ να είναι ο Ντέμης που όλοι γνωρίζαμε.

Μετά το ματς με τη Γαλλία, «πετούσε στον έβδομο ουρανό» για την ένδοξη
τελευταία σελίδα στη σπουδαία καριέρα του. Ο (κολλητός του) Δέλλας τού έλεγε
«ρε Ντέμη δεν είναι ακόμη καιρός να σταματήσεις», όμως το μυαλό τού Νικολαΐδη
«ταξιδεύει» αλλού. Στην AEK. Και ήταν ράκος τις παραμονές του ημιτελικού, όταν
έγιναν γνωστά τα νέα για την ομάδα του από την Αθήνα.

ΔΗΜ.ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ

Προσπάθησε φιλότιμα, όμως αυτό δεν ήταν αρκετό. Αγωνίσθηκε ως αλλαγή στα ματς
του ομίλου, βασικός (αλλά έγινε αλλαγή) με τη Γαλλία, ενώ ο Ρεχάγκελ δεν τον
χρησιμοποίησε καθόλου στον ημιτελικό.

ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΤΣΟΥΡΑΝΗΣ

Τα λόγια είναι περιττά, όταν μιλούν οι πράξεις. Μπήκε αλλαγή στο ματς με την
Πορτογαλία και από τότε δεν είδε ξανά πάγκο. Έπαιξε μαν του μαν τον Ραούλ με
τους Ισπανούς και στο τέλος τού έδωσε δώρο μια μπάλα, γιατί ο Ισπανός είχε…
ξεχάσει το σχήμα της μέσα στο γήπεδο. Ο Ρεχάγκελ τού ανέθεσε δύσκολες
αποστολές στα υπόλοιπα παιχνίδια, με πολύπλοκους ρόλους σε άμυνα και μεσαία
γραμμή. Ο Κατσουράνης όχι μόνο τα κατάφερε, αλλά έβαλε τη δική του σφραγίδα
στα γήπεδα της Πορτογαλία. Για τον ποδοσφαιριστή της AEK το Euro αποτέλεσε τη
μεγάλη του καταξίωση και όχι μόνο εντός, αλλά, κυρίως, εκτός συνόρων.

ΒΑΣΙΛΗΣ ΤΣΙΑΡΤΑΣ

Περίμενε πώς και πώς το Euro, αλλά η συμμετοχή που πήρε δεν ήταν αυτή που
περίμενε. Όμως, κατάφερε η συμβολή του να είναι καθοριστική: Στο ματς με την
Ισπανία με την υπέροχη πάσα στον Χαριστέα και το κόρνερ συστημένη πάσα στο
κεφάλι του Δέλλα, στο τελευταίο λεπτό του πρώτου ημιχρόνου της παράτασης με
την Τσεχία. Όσες φορές τον χρησιμοποίησε ο Ρεχάγκελ κατάφερε να «συμμαζέψει»
το παιχνίδι της Εθνικής και οι πάσες-φαρμάκι που κάνει αποτελούν πάντα «σημείο
αναφοράς» για κάτι θετικό για την ελληνική ομάδα και πηγή κινδύνων για τους αντιπάλους.

ΣΤΕΛΙΟΣ ΒΕΝΕΤΙΔΗΣ

Μπήκε στα τελευταία λεπτά στο ματς με την Ισπανία και ξεκίνησε βασικός με τη
Ρωσία. Στο χειρότερο παιχνίδι της Εθνικής σε αυτήν τη διοργάνωση δεν κατάφερε
να ξεφύγει από τη μετριότητα του ελληνικού συνόλου, αλλά σίγουρα οι
δυνατότητές του είναι μεγαλύτερες.

ΒΑΣΙΛΗΣ ΛΑΚΗΣ

Μικρή η συμμετοχή του στα παιχνίδια με την Πορτογαλία και τη Γαλλία, όταν ο
Ρεχάγκελ θέλησε να δώσει ταχύτητα στο παιχνίδι της Εθνικής. H ποδοσφαιρική
αξία του Βασίλη Λάκη δεν φάνηκε στο Euro όσο περίμενε ο ίδιος, αλλά και αυτοί
που τον γνωρίζουν καλά.

ΑΓΓΕΛΟΣ ΧΑΡΙΣΤΕΑΣ

Αγωνίστηκε 78 λεπτά με τη Ρωσία. Έτρεξε, προσπάθησε αλλά δεν μπόρεσε να ξεφύγει από τον άσχημο μέσο όρο της ομάδας στο συγκεκριμένο ματς

«Άγγελος» της πρόκρισης με το υπερπολύτιμο γκολ της ισοφάρισης στο ματς με
την Ισπανία στο γήπεδο Μπέσα του Πόρτο, «Άγγελος» πρόκρισης στον ημιτελικό με
την κεφαλιά στον αγώνα με τη Γαλλία. Το Euro αποτέλεσε για τον υψηλόσωμο φορ
μια προσωπική ρεβάνς απέναντι στην ομάδα του τη Βέρντερ Βρέμης, που από τον
Δεκέμβριο και μετά τον είχε στον πάγκο. Απέδειξε πως αξίζει τα λεφτά του και
θέση στην ομάδα. Και βεβαίως τα σενάρια περί «δανεισμού» του στο Αμβούργο
μάλλον απομακρύνονται. Πάντως, για τον Άγγελο Χαριστέα «παίζει» και σενάριο
Πόρτο. Θα τον αδικούσαμε αν λέγαμε πως η προσφορά του ήταν μόνο στην επίθεση.
Ήταν συγκινητικός σε όλα τα παιχνίδια και ειδικά σε αυτό με την Ισπανία, όταν
γύριζε στην άμυνα και μάλιστα βρισκόταν πάνω στη γραμμή του τέρματος του
Νικοπολίδη για να αποκρούσει.

Το σπουδαιότερο επίτευγμα του Χαριστέα; Πέτυχε το χρυσό γκολ στον τελικό
εναντίον της Πορτογαλίας και μας έστειλε όλους στα ουράνια!

19. ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΑΨΗΣ

Ο κορυφαίος στόπερ της διοργάνωσης. Όποιον επιθετικό «έπιασε» τον έσβησε.
Παουλέτα, Τρεζεγκέ, Κόλερ θα περάσουν χρόνια για να τον ξεχάσουν. Το πιο
άσχημο παιχνίδι του αυτό με την Ισπανία. Όχι γιατί απέτυχε στο μαρκάρισμα του
Μοριέντες (το αντίθετο, μάλιστα, παρά το γκολ που πέτυχε ο Ισπανός, ο
προπονητής του τον έκανε αλλαγή), αλλά λόγω του λάθους που στοίχισε το γκολ.

Πέρα από αυτή την άτυχη στιγμή, ο άσος της AEK ήταν απροσπέλαστος. Ξεκίνησε
την πορεία του στην Εθνική από εκείνο το ανεπανάληπτο 0-1 στη Σαραγόσα με τους
Ισπανούς και από τότε σε κάθε ματς ήταν ο άνθρωπος τον ειδικών αποστολών. Και
πάντα τα καταφέρνει. H δικαίωση για έναν παίκτη που πάλεψε χρόνια για να
καθιερωθεί και κατάφερε να αναδειχθεί σε έναν από τους κορυφαίους αμυντικούς
όλων των εποχών στα 30 χρόνια του.

ΟΤΟ ΡΕΧΑΓΚΕΛ

Μετρ στην τακτική και στην ψυχολογία

H ποδοσφαιρική ευφυία και η προπονητική μαεστρία του Ότο Ρεχάγκελ ήταν
αναμφισβήτητα οι κυριότεροι παράγοντες της μεταμόρφωσης του Εθνικού
συγκροτήματος. Ο… τρελός Γερμανός μέσα σε λίγους μήνες κατάφερε να
γαλουχήσει τους διεθνείς μας με τη νοοτροπία του νικητή. Ποιο ήταν το
σπουδαιότερο επίτευγμα του «Όθωνα»; Μα φυσικά η πειθαρχία που επέβαλε στην
ομάδα από την πρώτη κιόλας μέρα που πάτησε το πόδι του στη χώρα μας. Οι
παίκτες γνωρίζουν τι ζητούν στο γήπεδο, πλέον δεν βλέπουν με βλέμμα
κατωτερότητας τους αντιπάλους τους και μπροστά σε αστέρες μεγάλης αξίας
αντιπαρατάσσουν πάθος, πείσμα και μαχητικότητα.

Ο Ρεχάγκελ ακόμα και κόντρα σε επιθετικές ομάδες όπως η Γαλλία και η Ισπανία,
δεν τόλμησε ούτε λεπτό να παίξει με αμυντικό στυλ, αλλά συνεχώς ωθούσε με τις
φωνές του τους παίκτες του να ορμούν στην περιοχή των αντιπάλων. Αυτό είχε ως
αντίκτυπο την αναπτέρωση του ηθικού των ποδοσφαιριστών του αντιπροσωπευτικού
μας συγκροτήματος, οι οποίοι δεν φοβήθηκαν σε κανένα σημείο, ακόμα και όταν η
κούραση τούς είχε καταβάλει. Και γι’ αυτό μόνο ο σπουδαίος Ρεχάγκελ μπορεί να
ευθύνεται. Ότο, σε ευχαριστούμε…