Tο έπος της Πορτογαλίας

Έχουν τα όνειρα παράταση; Ναι! Ναι! Ναι! H Ελλάδα είναι στον τελικό του
Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος. Απίστευτο! Αλλά αληθινό! Πέρα για πέρα.

Χθες, μίλησε η ψυχή! Σωστά, δεν ήμασταν τόσο καλοί όσο στους προηγούμενους
αγώνες. H τύχη όμως και ο καλός… Θεούλης ήταν μαζί μας. Πιστέψαμε στη νίκη
μέχρι το γλυκό φινάλε. Και όταν ο Τσιάρτας έπαιρνε φόρα για το ύστατο χτύπημα
του πρώτου ημιχρόνου της παράτασης, οι καρδιές λες και σταμάτησαν. H σέντρα
απλά α λαΤσιάρτας και ο Δέλλας, ο παίκτης που νωρίτερα είχε… προειδοποιήσει,
έβαλε με το κεφάλι το πρώτο «ασημένιο» γκολ του τουρνουά. Ήταν, ωστόσο, το
«ολόχρυσο» γκολ του ελληνικού ποδοσφαίρου! H Ελλάδα στα ουράνια! Οι Τσέχοι στο
καναβάτσο! Τώρα, ο τελικός. Το Ευρωπαϊκό τελειώνει όπως άρχισε. Τι σύμπτωση,
τι σημάδια, τι ηδονή, τι χαρά. Κι ας μην παίζει ο Καραγκούνης, ποιος μπορεί να
αποκλείσει νέο θαύμα;

Στο δοκάρι του Ροζίτσκι ανησυχήσαμε. Στα σουτ – ξυραφιές των Κόλερ – Μπάρος, η
τύχη μάς έκλεισε πονηρά το μάτι. Και ο παμπόνηρος Ρεχάγκελ έπιασε το μήνυμα.
Μέσα ο Τσιάρτας, μέσα ο Γιαννακόπουλος, πάμε για τη νίκη. Και ήρθε. Θεέ μου,
δεν το πιστεύω… Όταν οι Τσέχοι ζητούσαν νερό και… οξυγόνο, οι Έλληνες
ποδοσφαιριστές γίνονταν τούρμπο. Να τα σουτ, να οι κόντρες, να η δίψα για τη
νίκη. Αδηφάγοι, ασυμβίβαστοι, ανικανοποίητοι. Μα θέλουν το τρόπαιο. Τον Όλυμπο
της δόξας! Εκεί όπου έφτασε ο Δέλλας στο γκολ. Εκεί που δεν μπορούν να φτάσουν
άλλοι. Γιατί δεν γεννήθηκαν Έλληνες…

H ώρα περνά… Τα κανάλια γεμίζουν παράθυρα με εικόνες από την Αθήνα, τη
Θεσσαλονίκη, την Ομόνοια, τον Λευκό Πύργο. Οι πολιτικοί φροντίζουν να στείλουν
τα συγχαρητήρια. Γράφω και τα δάχτυλα πάνε μόνα στα πλήκτρα – κι ας δεν
χρειάζεται τυφλό σύστημα.

«Σήκωσέ το», «σήκωσέ το»….

Πότε φεύγει το επόμενο τσάρτερ για την Πορτογαλία; Πότε… μετακομίζει και η
υπόλοιπη Ελλάδα;

ΤΟ ΠΟΡΤΟ έγινε ο τόπος συναπαντήματος των απανταχού Ελλήνων. Οδικώς από
την Ελλάδα! Με λεωφορεία από κάθε γωνιά της Κεντρικής Ευρώπης. Μετέβησαν στην
Πορτογαλία ακόμη και από τις ΗΠΑ, το δε αεροδρόμιο «Ελ. Βενιζέλος»…
αποχαιρετούσε χθες το πρωί το ένα γαλάζιο τσάρτερ μετά το άλλο! Οι δρόμοι στο
Πόρτο βάφτηκαν μπλε! Και φυσικά, οι Πορτογάλοι… Οικοδεσπότες στη γιορτή, στο
καλύτερο ίσως Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα και σίγουρα στο πλέον σπουδαίο για εμάς
τους Έλληνες. Ψήφισαν, αναφανδόν, Ελλάδα. Ήταν μαζί μας! Και «έβλεπαν»
μπροστά. Γιατί μας ξαναβρίσκουν στον τελικό!

ΔΙΧΩΣ αμφιβολία, το… hit του καλοκαιριού θα είναι το «σήκωσέ το…
δεν μπορώ, δεν μπορώ να περιμένω». Το έλεγαν οι Έλληνες στην Πορτογαλία. Στη
Λισαβώνα. Στο Πόρτο. Στο Φάρο. Παντού. Το λένε οι Έλληνες σε όλη την
Επικράτεια. Ακόμη-ακόμη το τραγουδούν οι ξένοι, δίχως βέβαια να καταλαβαίνουν
την… κακιά λέξη. Έχουν πιάσει όμως τον ρυθμό και τους άρεσε! Όσο για τα
λόγια, με την εξέλιξη της πορείας της Εθνικής υπήρξε διαφοροποίηση. Αρχικά,
στο ματς της πρεμιέρας φώναζαν όλοι «σφύριξέ το… (τη λήξη, δηλαδή)» και στη
συνέχεια έγινε «σήκωσέ το». Και έμεινε…

ΟΠΩΣ ανακοίνωσε ο δήμαρχος Πύργου Γαβριήλ Λιατσής, δύο κοινοτικά γήπεδα θα
αποκτήσουν ονόματα ποδοσφαιριστών μας. Το ένα, αυτό που ανήκει στη συνοικία
«Λαμπέτι», πρόκειται να… βαπτιστεί «Στέλιος Γιαννακόπουλος» και αυτό που
βρίσκεται στον Αμεπλώνα «Γ. Καραγκούνης». Για τους μη μυημένους, ο παππούς του
Γιαννακόπουλου έλκει από τον Πύργο την καταγωγή του, ενώ ο Καραγκούνης
γεννήθηκε εκεί, προτού κοντά στα 12 χρόνια πάρει τον δρόμο για την Παιανία και
την καταξίωση. Φυσικά, έχουμε να κάνουμε με μικρά γηπεδάκια, αλλά η κίνηση
μετράει.

ΑΚΟΜΗ και οι μεταγραφές «παγώνουν», όταν έχουμε να κάνουμε με την
προσπάθεια της εθνικής ομάδας. Λοιπόν: χθες στο Λιμάνι ήταν έτοιμοι να
ανακοινώσουν την απόκτηση του Αντώνη Νικοπολίδη – για την ακρίβεια το
σκέφτονταν καλά από προχθές, αλλά την υστάτη ώρα το απέφυγαν. Σου λένε, ας
ολοκληρώσει την παρουσία της η Εθνική στην Πορτογαλία και έχουμε χρόνο για
γνωστοποιήσεις κλεισμένων συμφωνιών.

KAI στην AEK, ωστόσο, προβλέπονται εξελίξεις. Επίκειται συνεδρίαση του
Δ.Σ. της ΠΑΕ, προκειμένου να αποφασιστεί τρόπος δράσης τις αμέσως προσεχείς
ημέρες. Έχουμε και λέμε: όσοι είναι ενάντια στην πτώχευση, έχουν έναν και μόνο
στόχο: να σωθεί το ποδοσφαιρικό τμήμα ή εν πάση περιπτώσει, να περισώσουν ό,τι
μπορούν. Θα παλέψουν για τη ρύθμιση (άραγε υπάρχουν νέες υποσχέσεις;) και
ασφαλώς προσβλέπουν σε εμπλοκή επιχειρηματιών! Το ερώτημα τίθεται ευθέως: οι
«περίφημοι»… επενδυτές, γιατί κρύβονται τόσον καιρό; Επίσης: ακόμη και να μη
δέχονται την πτώχευση οι παράγοντες, μένει να δούμε τι έκαναν ή τι μπορούν να
κάνουν αυτή τη στιγμή που η AEK βουλιάζει και γεμίζει θλίψη όσους την πονάνε.