Στη φυλακή για μία φωτογραφία

Ήταν απλώς μια φωτογραφία. Που σίγουρα δεν άξιζε όσο χίλιες λέξεις. Κι
όμως, εξαιτίας της, ο 26χρονος Ανσάρ Μαχμούντ βρίσκεται πίσω από τα σίδερα
στις ΗΠΑ 2,5 χρόνια. Εξαιτίας της το αμερικανικό όνειρο μετατράπηκε γι’ αυτόν
σε εφιάλτη.

Ανσάρ Μαχμούντ: H Υπηρεσία Μετανάστευσης, που έχει τον τελευταίο λόγο σε θέματα απέλασης, αναμένεται να αποφανθεί σύντομα αν θα τον εξαιρέσει

Ο Ανσάρ Μαχμούντ βρίσκεται στις ΗΠΑ 4 χρόνια και θέλει απεγνωσμένα να μείνει.
Αγαπά αυτή τη χώρα. Χάρη σε ένα απροσδόκητο γύρισμα της τύχης, είχε κερδίσει
πριν από τέσσερα χρόνια – στον ετήσιο αμερικανικό διαγωνισμό Πράσινης Κάρτας –
το λαχείο της μετανάστευσης από την πατρίδα του, το Πακιστάν. Εγκαταστάθηκε
στο Χάντσον, 100 μίλια βόρεια της Νέας Υόρκης και βρήκε δουλειά σε ένα
εστιατόριο ως διανομέας πίτσας. Συγκέντρωνε χρήματα και κάθε μήνα τα έστελνε
στην οικογένειά του. Ο 26χρονος Μαχμούντ, ένας νέος με αβίαστο χαμόγελο που
μιλούσε σπαστά αγγλικά, είχε ανακαλύψει το δικό του αμερικανικό όνειρο. Όμως
το φλερτ με τον Θείο Σαμ δεν κράτησε πολύ.

Όλα άρχισαν ανάποδα εκείνη τη φωτεινή μέρα του Οκτωβρίου του 2001. Στο κλίμα
παράνοιας που είχε διαμορφωθεί αμέσως μετά τις τρομοκρατικές επιθέσεις της
11ης Σεπτεμβρίου, από τους 800 ξένους υπηκόους που είχαν συλληφθεί και
ανακρίνονταν για πιθανές σχέσεις με τρομοκράτες, ο ένας ήταν αυτός. Εκείνη τη
μέρα λοιπόν, είχε μόλις αφήσει μια πίτσα σε ένα πελάτη στη Λεωφόρο Ρόσμαν.
Συνήθιζε να παίρνει μαζί του τη φωτογραφική του μηχανή και ο πελάτης του τού
πρότεινε να περπατήσει στον γειτονικό λόφο, για να τραβήξει περισσότερες
φωτογραφίες. Από εκεί, του είχε πει, η θέα του ποταμού και των Ορέων Κάτσκιλ
ήταν εξαίσια. Πράγματι.

Ο Μαχμούντ ακολούθησε τη συμβουλή. Στην άκρη του δρόμου είδε κάτι αστυνομικούς
να κοιτούν τα κτίρια πίσω από ένα φράχτη και ζήτησε από έναν φρουρό να τον
φωτογραφίσει με φόντο τα βουνά. Αυτό που δεν γνώριζε ήταν ότι στη φωτογραφία
θα εμφανιζόταν και τμήμα του κτιριακού συγκροτήματος. Ήταν οι βασικές
εγκαταστάσεις επεξεργασίας νερού του Χάντσον και ο Μαχμούντ μόλις είχε κάνει
το μεγαλύτερο λάθος της ζωής του. Συνελήφθη και ανακρίθηκε. Τι γύρευε στις
εγκαταστάσεις; Ποια ήταν η σχέση του με τις τρομοκρατικές επιθέσεις του
προηγούμενου μήνα;

Οι έρευνες. Δεν του απαγγέλθηκαν σχετικές κατηγορίες. Όμως, από την
έρευνα στο διαμέρισμά του προέκυψε ότι ο Μαχμούντ είχε βοηθήσει ένα ζευγάρι
Πακιστανών, που οι άδειες παραμονής τους είχαν λήξει. Ακολουθώντας τις οδηγίες
του δικηγόρου του, και, αν και είχε ισχυριστεί ότι δεν γνώριζε για την
παρανομία του ζευγαριού, παραδέχτηκε την «ενοχή» του και τον Ιανουάριο του
2002 καταδικάστηκε σε φυλάκιση – έχει ήδη εκτίσει την ποινή – και πενταετή
επιτήρηση. Έστω, ο εφιάλτης θα τελείωνε. Δεν τελείωσε όμως. H παράβαση για την
οποία δήλωσε ένοχος επέσυρε αυτόματα περαιτέρω φυλάκιση και απέλαση. Έκτοτε
κρατείται στο ομοσπονδιακό σωφρονιστικό ίδρυμα, έξω από το Μπάφαλο. «Δεν μου
έχει επιστραφεί η φωτογραφική μου μηχανή και δε νομίζω ότι τη θέλω», λέει
αστειευόμενος, μέσα από τη φυλακή. «Την έχουν ακόμη οι πράκτορες του FBI».

Ύστερα από περίπλοκες δικαστικές μάχες, η υπηρεσία Μετανάστευσης που έχει τον
τελευταίο λόγο σε θέματα απέλασης, αναμένεται να αποφανθεί σύντομα αν θα
εξαιρέσει τον Μαχμούντ επιβάλλοντάς του, αντί για απέλαση, την υποχρέωση να
παρουσιάζεται στο αστυνομικό τμήμα μια φορά το μήνα.

«Ήταν αθώο αυτό που έκανε»

Ο Μαχμούντ νιώθει τώρα περισσότερη ευγνωμοσύνη παρά οργή. Εκφράζει τις
ευχαριστίες του σε μια ομάδα συμπολιτών του στο Χάντσον, την Επιτροπή Άμυνας
του Ανσάρ Μαχμούντ, που αφιέρωσε ατέλειωτες ώρες προσπαθώντας να πείσει τις
κυβερνητικές υπηρεσίες να του επιτρέψουν να επιστρέψει στην κοινότητά τους.
Όποτε μπορούν, υποβάλλονται στο 10ωρο ταξίδι μέχρι το Μπάφαλο για να τον δουν.
Του τηλεφωνούν, του στέλνουν γράμματα, βιβλία και δέματα. «Ήταν αθώο αυτό που
έκανε… Δεν επιτέθηκε σε κανέναν, το αντίθετο. Προσπάθησε να βοηθήσει
φίλους», λέει ο Μπομπ Έλμεντορφ, από τους εμπνευστές της Επιτροπής, που πέτυχε
να αφυπνίσει την κοινωνική συνείδηση.

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Ρένα Δημητρίου