OΔHΓOΣ EΠENΔYΣEIΣ Yψηλότερα επιτόκια στους προνομιακούς λογαριασμούς

Οι προνομιακοί καταθετικοί λογαριασμοί προσφέρουν μεγαλύτερες αποδόσεις από
του απλού ταμιευτηρίου, αλλά συμφέρουν μόνον αν το ποσό της κατάθεσης
υπερβαίνει ένα συγκεκριμένο όριο

Παρά το μεγάλο ενδιαφέρον που έχουν συγκεντρώσει άλλες επενδυτικές
επιλογές οι οποίες χαρακτηρίζονται από μεταβλητές αποδόσεις, όπως είναι οι
μετοχές, οι καταθέσεις συγκεντρώνουν τους περισσότερους και τους πλέον πιστούς
«οπαδούς». Αν και δεν υπόσχονται θεαματική αύξηση κεφαλαίων στον επενδυτή, του
εξασφαλίζουν τα χρήματά του και του εγγυώνται, στις περισσότερες περιπτώσεις,
και κάποια απόδοση.
Έτσι, εκείνοι που θέλουν να έχουν άμεσα διαθέσιμα τα χρήματά τους και θέλουν
να λαμβάνουν έναν ορισμένο ικανοποιητικό τόκο πρέπει να απευθύνονται στις
τράπεζες, οι οποίες προσφέρουν προνομιακούς καταθετικούς λογαριασμούς με σαφώς
υψηλότερα επιτόκια από του απλού ταμιευτηρίου. Οι συγκεκριμένοι λογαριασμοί
συνήθως δίνουν μεγαλύτερο τόκο για ποσά που υπερβαίνουν τα 20.000 ευρώ και
μόνο σε αυτήν την περίπτωση συμφέρουν τον καταθέτη. Για ποσά μικρότερα του
παραπάνω ποσού το επιτόκιο είναι συνήθως χαμηλότερο από εκείνου του απλού
ταμιευτηρίου.
Επιπλέον, για το άνοιγμα ενός αποδοτικού λογαριασμού απαιτείται η κατάθεση
ενός ελάχιστου ποσού, που μπορεί να ξεπεράσει ακόμη και τα 10.000 ευρώ.
Οι προνομιακοί λογαριασμοί που προσφέρονται σχεδόν από όλες τις τράπεζες,
εκτός των πιο ανταγωνιστικών επιτοκίων που κυμαίνονται ανάλογα με το ποσό της
κατάθεσης, που θεωρείται πλεονέκτημα, έχουν και άλλα θετικά στοιχεία.
Συγκεκριμένα, οι περισσότεροι λογαριασμοί συνδυάζουν χαρακτηριστικά άλλων
καταθετικών προϊόντων, παρέχοντας καρνέ επιταγών, δυνατότητα υπερανάληψης,
πιστωτική κάρτα, κάρτα για συναλλαγές μέσω των ATM και ασφαλιστική κάλυψη.
Μάλιστα, υπάρχουν λογαριασμοί οι οποίοι επενδύουν τα χρήματα σε τίτλους του
Ελληνικού Δημοσίου, σε κάθε περίπτωση όμως ο πελάτης έχει τη δυνατότητα
εκταμίευσης.
Ασύμφορος μπορεί να αποδειχθεί για τους μισθωτούς ένας απλός καταθετικός
λογαριασμός. Από την πλευρά των τραπεζών η διατήρηση ενός λογαριασμού, ο
οποίος έχει υπόλοιπο μικρού ποσού, και η συνεχής αυξομείωση από τον
αποταμιευτή του κατατεθειμένου ποσού δεν συμφέρει τις εμπορικές τράπεζες. Οι
τράπεζες, για να αποφύγουν το κόστος που προκύπτει από τις καταθέσεις με τα
συγκεκριμένα χαρακτηριστικά, μεταφέρουν το κόστος στους πελάτες τους με τον
έναν ή τον άλλον τρόπο.
Συγκεκριμένα, προχωρούν στις παρακάτω χρεώσεις:
α) Δεν αποδίδουν τόκο για μικρά υπόλοιπα, των οποίων τα όρια καθορίζουν
οι ίδιες.
β) Επιβάλλουν πρόστιμο ανάλογα με το εκάστοτε υπόλοιπο, το οποίο
πληρώνουν οι αποταμιευτές μέσω του λογαριασμού.
γ) Εφαρμόζουν έναν συνδυασμό χρεώσεων και με τους δύο πιο πάνω τρόπους
συγχρόνως.
Οι παραπάνω επιβαρύνσεις έχουν ως αποτέλεσμα να χρεώνονται οι καταθέτες, στους
οποίους οι τράπεζες μεταφέρουν το κόστος διατήρησης των λογαριασμών.
Το αποταμιευτικό κοινό πολλές φορές ακολουθεί λάθος τακτική όσον αφορά τους
λογαριασμούς που «ανοίγει». Συγκεκριμένα, ορισμένοι καταθέτες διατηρούν
διάφορους λογαριασμούς, λόγω συγκυριών, στους οποίους τα υπόλοιπα είναι μικρά.
Αποτέλεσμα είναι η μείωση των καταθέσεών τους και η χρέωσή τους από τις
τράπεζες. Δεν συμφέρει η διατήρηση πολλών λογαριασμών, αλλά η διατήρηση όλων
των αποταμιεύσεων σε έναν και μοναδικό λογαριασμό έτσι ώστε τα χρήματα να
τοκίζονται για όλο το ποσό και να αυξάνεται η απόδοση των καταθέσεων.
Κλιμακούμενα και κλιμακωτά επιτόκια
Στο νέο περιβάλλον χαμηλών επιτοκίων οι καταθέτες για την εξεύρεση του
κατάλληλου παραδοσιακού καταθετικού λογαριασμού αξιολογούν κατ’ αρχήν τις
αποδόσεις και μετέπειτα τις παροχές και τις συναλλακτικές εξυπηρετήσεις του
εκάστοτε λογαριασμού. Μετά τη γενική πλέον καθιέρωση από τις εμπορικές
τράπεζες κυμαινόμενων επιτοκίων, ιδιαίτερη προσοχή απαιτείται στο είδος και
στον τρόπο εφαρμογής των επιτοκίων αυτών. Συγκεκριμένα, το κατά πόσο τα
επιτόκια αυτά είναι κλιμακούμενα, δηλαδή εκτοκίζουν ολόκληρο το υπόλοιπο, ή
κλιμακωτά, που εκτοκίζουν μόνο τα τμήματα υπολοίπων στα οποία αντιστοιχούν.
Έτσι είναι πιθανό υψηλότερα, ονομαστικά, κλιμακωτά επιτόκια να δίνουν τελικά
λιγότερους τόκους από χαμηλότερα κλιμακούμενα.













