Δρόμοι

«Οι άνδρες μας…

… εκπαιδεύουν στρατιωτικό προσωπικό, εκπαιδεύουν πιλότους, συνοδεύουν εφόδια
και παρέχουν προστασία στον Πολ Μπρέμερ, επικεφαλής της Προσωρινής Αρχής της
Συμμαχίας». Μοιάζει με διαφήμιση του αμερικανικού στρατού; Και όμως, είναι τα
λόγια εκπροσώπου της Μπλακγουότερ, ιδιωτικής εταιρείας παροχής ασφαλείας.
Περιγράφει το ρόλο των υπαλλήλων της στο κατεχόμενο Ιράκ. Και δίνει ένα νέο
νόημα στον όρο «ιδιωτικός στρατός». H Μπλακγουότερ μπήκε στα πρωτοσέλιδα τον
περασμένο μήνα, όταν τέσσερις Αμερικανοί σκοτώθηκαν, κάηκαν και
ακρωτηριάστηκαν στην ταραγμένη Φαλούτζα. Οι εφημερίδες τούς χαρακτήριζαν
«συμβασιούχους» που είχαν αναλάβει την προστασία του εφοδιασμού σε τρόφιμα.
Αργότερα μαθεύτηκε πως επρόκειτο για 4 από τους 450 υπαλλήλους της
Μπλακγουότερ, που μαζί με άλλες ιδιωτικές εταιρείες παίζουν καθοριστικό ρόλο
στον πόλεμο στο Ιράκ.

Οι φόνοι…

… στη Φαλούτζα έφεραν στην επιφάνεια το φαινόμενο των μισθοφόρων. H Συμμαχία
έχει υπογράψει συμβόλαια με χιλιάδες εθελοντές στρατιώτες από εταιρείες όπως η
Μπλακγουότερ, που αναλαμβάνουν τα πάντα, από τον εφοδιασμό και τη στέγαση των
στρατευμάτων μέχρι τη συντήρηση των οπλικών συστημάτων – μεταξύ των οποίων τα
άρματα μάχης M-1, τα ελικόπτερα Απάτσι και τα βομβαρδιστικά B-2 – και την
ένοπλη προστασία των αξιωματούχων. Σύμφωνα με το περιοδικό «Σπάικντ»,
πρόκειται για πρώην στρατιώτες από την Αμερική, τη Βρετανία, τη Νότια Αφρική
και άλλες χώρες, που σήμερα κερδίζουν έως και 1.500 ευρώ την ημέρα,
προσφέροντας τις υπηρεσίες τους στον ιδιωτικό τομέα. Περίπου 20.000 από αυτούς
βρίσκονται στο Ιράκ – δηλαδή περισσότεροι από τους στρατιώτες οποιασδήποτε
συμμαχικής χώρας των ΗΠΑ, ακόμη και της Βρετανίας. Σύμφωνα με τον Πίτερ
Σίνγκερ του Ινστιτούτου Μπρούκινγκς, «πρόκειται για μια προσπάθεια να
μετατοπιστεί το πολιτικό κόστος του πολέμου». Περίπου 50 τέτοιοι
«συμβασιούχοι» έχουν σκοτωθεί και πολλοί περισσότεροι έχουν συλληφθεί στο
Ιράκ. «Φαντάζεστε τι θα γινόταν, αν συλλαμβάνονταν όμηροι πραγματικοί
Αμερικανοί πεζοναύτες;», λέει ο Σίνγκερ. «Είναι δύσκολο να ξεχωρίσει κανείς
τους πολίτες από τους στρατιώτες στο Ιράκ».

Σε δημοσκόπηση…

… ρωτήθηκαν Ιρακινοί πώς βλέπουν τις δυνάμεις της Συμμαχίας. Το 77%
απάντησαν πως δεν έτυχε ποτέ να συναντήσουν στο δρόμο τους κάποιον στρατιώτη
της Συμμαχίας. Οι στρατιώτες της παραμένουν στα περίχωρα μερικών πόλεων,
κυρίως στην Φαλούτζα και την Νατζάφ. H «Ουάσιγκτον Ποστ» γράφει πως οι
ιδιωτικές εταιρείες ασφάλειας στο Ιράκ «έχουν αρχίσει να οργανώνονται μεταξύ
τους σε έναν από τους μεγαλύτερους ιδιωτικούς στρατούς στον κόσμο».
Υπερασπίζονται χωρίς καμιά υποστήριξη τα κτίρια και τις εγκαταστάσεις της
Συμμαχίας, που έχει ρίξει το προσωπικό αυτών των ιδιωτικών εταιρειών στα
«καυτά σημεία» του πολέμου. Τότε τίνος πόλεμος και τίνος κατοχή είναι αυτή;

Μετρώντας…

… το πολιτικό κόστος, οι Αγγλοαμερικάνοι προτιμούν να πολεμούν τον πόλεμό
τους με αντιπροσώπους. Κανείς δεν ξέρει ποιος ακριβώς ελέγχει τις πόλεις και
γιατί. Και κανείς δεν ξέρει ποιος όμηρος είναι πολίτης και ποιος στρατιώτης.