[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

BPHKE THN ΩΡΑ να δημοσιοποιήσει τις υποδείξεις της για λιτότητα η Τράπεζα της
Ελλάδος. Μόλις σαράντα οκτώ ώρες πριν από τη γενική απεργία που κήρυξε για
σήμερα η ΓΣΕΕ με στόχο να πάρουν κατιτί οι χιλιάδες «κολασμένοι» της εργασίας
στη χώρα μας. Πάνω από 400.000 αμείβονται με μισθούς πείνας. Άραγε για ποια
συγκράτηση μισθολογικών αυξήσεων κάνει λόγο η Τράπεζα της Ελλάδος; Για να μη
δοθούν αυξήσεις στα 518 ευρώ που είναι σήμερα ο κατώτατος μισθός ή για τα 24
ευρώ που είναι το ημερομίσθιο; Σε ποιους απευθύνονται αυτές οι συστάσεις;
Στους σκληρά εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα που καθημερινά ζουν με την
ανασφάλεια της απόλυσης και με χαμηλούς μισθούς; Ας μην ξεχνάμε ότι:

– Το 2003 ο κατώτατος μισθός στη χώρα μας ήταν ανάμεσα στους χαμηλότερους στην
E.E. Συγκεκριμένα ανέρχεται περίπου στο 50% του αντίστοιχου κατώτατου μισθού
των πλουσιότερων χωρών-μελών της E.E. Περίπου 900.000 εργαζόμενοι (δηλαδή το
44% του συνόλου των μισθωτών) στον ιδιωτικό τομέα αμείβονται με καθαρές
αποδοχές από 600 έως 900 ευρώ. Ένα άλλο ποσοστό 27% (πάνω από μισό εκατομμύριο
άτομα) παίρνει 300-600 ευρώ και το 21% από 900 έως 1.200 ευρώ.

– Κατά την περίοδο 1990-2002 ο μέσος πραγματικός μισθός γνώρισε αύξηση 0,82%
ετησίως και σωρευτικά 11,5%. Αν συγκριθούν οι αυξήσεις αυτές με την εξέλιξη
των κατώτατων αποδοχών κατά την ίδια περίοδο, διαπιστώνεται ότι οι κατώτατοι
μισθοί και τα ημερομίσθια μειώνονται κατά 0,41% ετησίως και η συνολική μείωση
ανέρχεται σε 5,19%.

Κι όλα αυτά καταγράφονται όταν τα κέρδη ευημερούν, ενώ οι μισθωτοί ξεπέρασαν
τα όρια της οικονομικής αντοχής τους και δανείζονται για να τα φέρουν «βόλτα».
Παράλληλα η επισήμανση για ευελιξία στην αγορά εργασίας δείχνει ότι στην
Τράπεζα της Ελλάδος έχουν θολή εικόνα για την κατάσταση που επικρατεί σήμερα
στην αγορά εργασίας. Περισσότερη ευελιξία δεν μπορεί να υπάρξει. Απολύσεις επί
απολύσεων, καταστρατήγηση συμβάσεων εργασίας, ωραρίων, μη καταβολή
δεδουλευμένων και αδειών βρίσκονται στην ημερήσια διάταξη. H αγορά εργασίας
θυμίζει ζούγκλα. Και αντί για ευελιξία χρειάζεται επαναρρύθμιση των εργασιακών
σχέσεων. Δυστυχώς αυτή είναι η πικρή πραγματικότητα. Και ακούγοντας τις
συστάσεις της Τραπέζης της Ελλάδος αναρωτιέμαι: μήπως ζω σε άλλη χώρα;