Γολγοθάς 400 μέτρων…

Ράμπες… παγίδες με σπασμένες πλάκες και επικίνδυνες κλίσεις. Παρκαρισμένα
αυτοκίνητα που κλείνουν τις προσβάσεις στα πεζοδρόμια και απροσπέλαστα
καταστήματα.

Είναι μερικά από τα δεκάδες εμπόδια που συνάντησε μπροστά του ο 44χρονος
τετραπληγικός Νίκος Αστέρης, όταν πριν από λίγες μέρες αποφάσισε έπειτα από 14
χρόνια να κυκλοφορήσει μόνος του, με αναπηρικό καροτσάκι, στους δρόμους της
Αθήνας.

«Ήθελα να βγω έξω χωρίς τη βοήθεια φίλων και συγγενών έπειτα από πολλά χρόνια
χάρη και στο μηχανοκίνητο αναπηρικό καροτσάκι που απέκτησα για να νιώσω ξανά
αυτόνομος» λέει. Στην πρώτη βόλτα που έκανε όμως βίωσε τον αποκλεισμό και την
ταλαιπωρία που αντιμετωπίζουν καθημερινά δεκάδες πολίτες με αναπηρίες…

Τα «NEA» έκαναν ένα μίνι οδοιπορικό μαζί με τον κ. Αστέρη – που κινείται με
καροτσάκι εξαιτίας της ατελούς τετραπληγίας του – από το σπίτι του, στη
συμβολή των οδών Αντιοχείας και Αγίου Μελετίου, έως τη Φωκίωνος Νέγρη. Και σε
μία διαδρομή μόλις 300-400 μέτρων αποδείχτηκε πόσο απροσπέλαστη και επικίνδυνη
είναι η μετακίνηση ατόμων με κινητικές δυσκολίες στους δρόμους της Αθήνας.

Το πρώτο εμπόδιο εμφανίζεται από τα πρώτα μέτρα κιόλας. Ο κ. Αστέρης βγαίνει
από την οδό Αντιοχείας προς την Αγ. Μελετίου, αλλά δεν μπορεί να ανέβει στο
πεζοδρόμιο. «Όπως βλέπετε δεν υπάρχει ράμπα» λέει και αναγκαστικά κινείται με
το μηχανοκίνητο καροτσάκι του στον δρόμο, δίπλα στα αυτοκίνητα. Στην επόμενη
γωνία (Αγ. Μελετίου και Αριστοτέλους) έχει ράμπα, αλλά μπροστά υπάρχει μία
λακκούβα με νερά. H κατασκευή της δεν είναι και τόσο καλή και ένα παρκαρισμένο
αυτοκίνητο έχει μπλοκάρει ένα κομμάτι της. «Δεν θα επιχειρήσω να ανέβω. Γιατί;
Προχωρήστε στο πεζοδρόμιο και θα καταλάβετε: Στο τέλος του πεζοδρομίου (Αγ.
Μελετίου και Καλύμνου) δεν υπάρχει ράμπα και όποιος ανέβει, μετά δεν μπορεί να
κατέβει!».

H μετακίνηση συνεχίζεται από τον δρόμο με κατεύθυνση την Πατησίων. Ο κ.
Αστέρης επιλέγει τον πεζόδρομο Σόροβιτς γιατί, όπως λέει, «από την Πατησίων
δεν υπάρχουν προσβάσεις». Το καροτσάκι ανεβαίνει με δυσκολία τη ράμπα στην
αρχή του πεζοδρόμου – τσίμα τσίμα δίπλα σε ένα παρκαρισμένο φορτηγό – αφού δεν
διαφέρει και πολύ από ένα πεζοδρόμιο ή από ένα σκαλοπάτι… Φτάνοντας στην οδό
Αγαθουπόλεως ο κ. Αστέρης εξακολουθεί να κινείται αναγκαστικά στον δρόμο με
όποιους κινδύνους συνεπάγεται αυτό, καθώς στο πεζοδρόμιο υπάρχουν εμπόδια.

Χωρίς ράμπες τα καταστήματα

Τα καταστήματα που δεν διαθέτουν προσβάσεις είναι ένα ακόμη εμπόδιο που
συνάντησε ο κ. Αστέρης στις πρώτες του μετακινήσεις. «Στην πρώτη βόλτα που
έκανα μόνος μου, χωρίς συνοδό, πριν από λίγες μέρες δεν μπορούσα ούτε καν να
σταματήσω σε ένα μαγαζί για καφέ. Ελάχιστα ήταν προσβάσιμα». Ακόμη και το
μεγάλο πολυκατάστημα επί της οδού Πατησίων «δεν έχει ράμπα στην είσοδο» λέει
καθώς περνάει μπροστά του. «Είναι κάτι που με στεναχωρεί γιατί έχει καφετέρια
και βρίσκεται κοντά στο σπίτι μου». Και αναρωτιέται: «Έρχονται Ολυμπιακοί
Αγώνες και πολλά άτομα με καροτσάκια θα επισκεφτούν την Αθήνα. Ακόμα όμως κι
αν υπάρχουν ράμπες στους δρόμους, τα άτομα αυτά πού θα πηγαίνουν για έναν καφέ
ή για φαγητό;».