MΠPIΓKITA ΦATΣIO MΠEPNXAPT Πρέσβειρα γερμανικών… λιχουδιών στο Φάληρο

![]() |
![]() |
|
H Μπριγκίτα Φάτσιο Μπέρνχαρτ πάντα μαγείρευε τις λιχουδιές της πατρίδας της, |
Γεννήθηκε στη Γερμανία, αλλά ζει στην Ελλάδα εδώ και 20 χρόνια, παντρεμένη με
έναν Ελληνοϊταλό της Πόλης. Την γνώρισα τυχαία πριν από χρόνια, μέσα από μια
δουλειά. Συναντηθήκαμε στο σπίτι της, στο Φάληρο, και θυμάμαι την πρώτη μου
εντύπωση. Είχε να κάνει με τις μυρωδιές. Ευωδίαζαν διάφορα φαγητά την ώρα που
πήγα. Στο μπαλκονάκι έξω από την κουζίνα, καμιά δεκαριά γλάστρες γεμάτες με
αρωματικά φυτά. Κατάλαβα ότι είχα μπει στο σπίτι ενός ανθρώπου τρελαμένου με
το καλό φαγητό. «Ο άνδρας μου είναι Ιταλός και Έλληνας από την Πόλη. Εγώ
κατάγομαι από μια περιοχή της Γερμανίας που έχει ίσως το καλύτερο φαγητό της
χώρας. Οι καλές γεύσεις είναι μέσα στα γονίδιά μας, βλέπεις!», μου έλεγε,
καθώς έβαλε μπροστά μου ένα πολύστρωτο κομμάτι κέικ «του Μαύρου Δάσους», το
οποίο συναντάμε συχνά στα ζαχαροπλαστεία, αλλά είχε φτιάξει μόνη της.
Το μαγείρεμα το έχει ως χόμπι από μικρό παιδί. H γιαγιά της ήταν επαγγελματίας
μαγείρισσα. «Με είχε δίπλα της στην κουζίνα συχνά. Μου έδινε συνέχεια να
δοκιμάσω ό,τι κι αν μαγείρευε». Τα αγαπημένα της δώρα, ως παιδί, ήταν τα
βιβλία μαγειρικής. «Ακόμα τα διαβάζω σαν μυθιστορήματα, από την πρώτη σελίδα
μέχρι την τελευταία».
Μεγάλωσε στο Άουκσμπεργκ της Γερμανίας, όπου ο πατέρας της ήταν διευθυντής
ένος σιδηροδρομικού σταθμού. «Ταξιδεύαμε συχνά με τρένο στην Ευρώπη. Χαρά μας
ήταν να τρώμε όλα τα άγνωστα για εμάς φαγητά σε άλλες χώρες». Την πρώτη επαφή
με την ελληνική κουζίνα την είχε στο Λονδίνο, όπου σπούδασε για τέσσερα
χρόνια. Μετακόμισε στην Ελλάδα το 1982. Σιγά σιγά, με τις Πολίτισσες θείες και
συγγενείς του άνδρα της άρχισε να μαθαίνει τις γεύσεις του καινούργιου της
τόπου. Συγχρόνως όμως τα ντάμπλιγκς, το εξαιρετικό λάχανο τουρσί (sauerkraut),
τα αμέτρητα υπέροχα λουκάνικα και αλλαντικά, και τα δυσεύρετα τυριά της
πατρίδας της, της έλειπαν. «Πριν από 20 χρόνια δεν μπορούσες να βρεις τίποτε
από τη Γερμανία στα σούπερ μάρκετ», λέει. «Μια φορά τον μήνα έπαιρνα μια κούτα
από τη μητέρα μου γεμάτη με τα φαγητά που μου θύμιζαν το σπίτι μου».
Φυσικά, με την είσοδο της Ελλάδας στην Ευρωπαική Ένωση, τα ξενόφερτα τρόφιμα
ήλθαν και στα ράφια τών σούπερ μάρκετ. H Μπριγκίτα τότε δούλευε στον τομέα του
τουρισμού, ενώ συγχρόνως ήταν πάντα δραστήριο μέλος της γερμανικής κοινότητας
της Αθήνας. Ένα από τα μεγαλύτερα γεγονότα της χρονιάς για τους Γερμανούς εν
Ελλάδι είναι το χριστουγεννιάτικο παζάρι που στήνουν στη Γερμανική Σχολή.
«Εκεί ήταν το μόνο μέρος που έβρισκες εύκολα τόσα και τόσα φαγητά και ποτά από
τη Γερμανία».
Σήμερα, η αγάπη της για τη μαγειρική την οδήγησε να βρει δουλειά σε ένα από τα
πολύ καλά ντελικατέσεν στην πιο γαστρονομική γειτονιά της Αθήνας, το Φάληρο.
Επειδή έφερε μαζί της πολλή πελατεία από τη γερμανική κοινότητα, «έψησε» τον
ιδιοκτήτη να φέρει από τη Γερμανία μια γκάμα αλλαντικών και άλλα. «Στέλνουν
μέχρι και την Τουρκία, είναι τόσο δημοφιλή τα αλλαντικά μας», λέει.
Ύστερα από την ετήσια επίσκεψή της στο παζάρι της κοινότητας, κατάλαβε ότι
στην αγορά εδώ έλειπε κάτι πολύ βασικό: μια καλή γκάμα από γερμανικά ποτά,
κυρίως τα περίφημα λικέρ τους και τα αποστάγματα schnapps. «Έβρισκες schnapps
σε ορισμένα σούπερ μάρκετ, αλλά όχι τα καλά». Έτσι πήρε την απόφαση να
ξεκινήσει μαζί με τον άνδρα της, τον Τέο, μια μικρή επιχείρηση, φέρνοντας
ορισμένα από τα καλύτερα αλκοολούχα ποτά της Γερμανίας στην Ελλάδα. Το
schnapps για τους Γερμανούς είναι ότι το τσίπουρο για εμάς, ένα εθνικό
ποτό-απόσταγμα, από φρούτα και καμιά φορά από δημητριακά, που ταιριάζει με
μεζέδες. Στην περίπτωση της γερμανικής κουζίνας οι μεζέδες αυτοί είναι ως επί
το πλείστον τα αλλαντικά τους. Προχθές, μέσα στο κρύο, που πήγα να βρω την
Μπρίγκιτα, έβγαλε ένα καταπληκτικό απόσταγμα από κεράσι, το γνωστό γερμανικό
kirsch. Πράγματι, ξεχώριζε από ό,τι είχα ξαναδοκιμάσει. H γεύση του καθαρή και
κρυστάλλινη, το άρωμα του φρούτου έντονο. Έτσι λοιπόν κατάλαβα ότι η
ευαισθησία του να έχει κανείς καλή γεύση, πάει χέρι χέρι με την ανάγκη να
μοιράσεις το καλό φαϊ και το καλό ποτό. Από απλή σπιτική μαγείρισσα, η φίλη
μου Γερμανίδα στο Φάληρο έγινε και πρέσβειρα της γεύσης.
«Τα πίνουμε πάντα μετά το γεύμα…»
«Είδα ότι ο κόσμος ζητούσε ποτά που ταιριάζουν με τα αλλαντικά, τα οποία
πουλάμε στο μαγαζί», έλεγε η Μπριγκίτα. H αναζήτηση ήταν ο καταλύτης που την
έκανε να αρχίσει να εισάγει τα λικέρ και τα αποστάγματα της πατρίδας της.
Έκλεισε συμφωνία με μία από τις πιο ποιοτικές φίρμες, η Schwarze &
Schlichte, και φέρνει σήμερα μια μεγάλη γκάμα από αποστάγματα (schnapps) με
γεύσεις αχλαδιού, αχλαδιού-μήλου, κερασιού, δαμάσκηνου και μούρων. Φέρνει
επίσης ένα τοπ απόσταγμα από δημητριακά, το οποίο φτιάχνεται στη Steinhagen
της Βόρειας Γερμανίας εδώ και 300 χρόνια με την ίδια συνταγή.
Τα χωνευτικά είναι άλλο ένα είδος ποτών, πολύ δημοφιλές στην πατρίδα της
Μπριγκίτας, κάτι που ίσως οφείλεται στην πιο βαριά τους κουζίνα. «Τα πίνουμε
σχεδόν πάντα μετά το γεύμα», λέει. Το δικό της φαβορί – και πιο αποτελεσματικό
– είναι το kraeuterlikoer, που φτιάχνεται σε ορεινή περιοχή στην κεντρική
Γερμανία και γίνεται με 58 διαφορετικά βότανα, ρίζες και μούρα, σύμφωνα με μια
συνταγή του 1895.
Ενθουσιασμένη από την καινούργια της καριέρα σαν «πρέσβειρα» του γερμανικού
ποτού, ήρθε πρόσφατα σε επαφή με έναν οικογενειακό φίλο στη Rheineland psalz
στη Δυτική Γερμανία, μια περιοχή κοντά στον ποταμό Rhine, γνωστή για τον
αμπελώνα της. Το οινοποιείο του φίλου είναι άνω των 300 χρόνων και σε λίγο θα
ευρύνει την γκάμα της και θα φέρει τα κρασιά του εδώ.
Με τι ταιριάζουν τα Schnapps
* Ενώ οι Γερμανοί πίνουν μπίρα χωρίς να τσιμπάνε, τα schnapps τα πίνουν
σχεδόν πάντα με φαγητό. Δεν είναι κοκτέιλ. Δεν υπάρχει συγκεκριμένη ώρα της
ημέρας για να τα απολαύσει κανείς.
* Πίνονται σε μικρά ποτήρια των 2 cl.
* Πίνονται επίσης στο τέλoς του γεύματος και το kirsch (από κεράσια)
ταιριάζει πολύ καλά με το κέικ σοκολάτας από το Μαύρο Δάσος.
* Δεν είναι απαραίτητο να ταιριάξει κανείς τα ποτά αυτά με γερμανικά
αλλαντικά. Πάνε πολύ καλά με το ιταλικό προσούτο, όπως επίσης με καπνιστή
ρέγκα, καπνιστή πέστροφα και σκουμπρί.
Το schnapps από δημητριακά ταιριάζει τέλεια με παστουρμά και με σουτζούκι,
όπως επίσης με γουρουνόπουλο ψητό και παστό χοιρινό.
Black forest cake της Μπριγκίτας
Για τη βάση
* 8 αυγά
* 300 γραμμ. ζάχαρη
* 160 γραμμ. κοσκινισμένο αλεύρι
* 160 γραμμ. κορνφλάουρ
* 4 κ.τ.σ. άγλυκο κακάο
* 60 ml kirsch
Για την κρέμα – γέμιση
* 1,5 λίτρο κρέμα γάλακτος
* 80 γραμμ. ζάχαρη άχνη
* 1 βάζο των 700 γραμμ. βύσσινο, στραγγισμένο
Για τη γαρνιτούρα
* 200 γραμμ. κουβερτούρα
1. Ξεχωρίζουμε τα ασπράδια από τους κρόκους των αυγών και χτυπάμε τα
ασπράδια μαζί με τη ζάχαρη μέχρι να γίνουν μαρέγκα. Προσθέτουμε τους κρόκους
έναν έναν, ανακατεύοντας με γρήγορες κινήσεις – κατά προτίμηση χρησιμοποιώντας
μια πλαστική σπάτουλα.
2. Σε ξεχωριστό μπολ ανακατεύουμε το αλεύρι, το κορνφλάουρ και το
κακάο. Κοσκινίζουμε το μείγμα αυτό μέσα στη μαρέγκα.
3. Έχουμε προθερμάνει τον φούρνο στους 180 βαθμούς. Απλώνουμε ένα
λαδόχαρτο στον πάτο μιας φόρμας για κέικ (διαμέτρου 26-28 εκ.), από αυτές που
βγαίνει ο πάτος. Περιχύνουμε τον χυλό εκεί μέσα και ψήνουμε στο κέντρο του
φούρνου για περίπου 50 λεπτά. Είναι έτοιμο όταν βουτάμε μια οδοντογλυφίδα στο
κέντρο του κέικ και βγαίνει καθαρή. Βγάζουμε το κέικ από τον φούρνο και το
αφήνουμε να κρυώσει. Στη συνέχεια, με ένα κοφτερό μεγάλο μαχαίρι, κόβουμε το
κέικ οριζόντια σε 4 φέτες, οι οποίες θα είναι οι στρώσεις για το τελικό γλυκό.
Ραντίζουμε κάθε στρώση με το λικέρ kirsch.
4. Χτυπάμε την κρέμα μαζί με τη ζάχαρη μέχρι να γίνει σαντιγί.
Χωρίζουμε την κρέμα και τα βύσσινα στα τέσσερα. Στρώνουμε από ένα τέταρτο του
μείγματος σε κάθε κομμάτι κέικ, τοποθετώντας το ένα πάνω από το άλλο.
5. Με το ειδικό εργαλείο με το οποίο καθαρίζουμε τις πατάτες ξύνουμε
την κουβερτούρα και γαρνίρουμε το κέικ με τα τρίμματα. Βάζουμε το κέικ στο
ψυγείο για 3-4 ώρες για να «κάτσει» καλά και σερβίρουμε.















