[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

H ανεργία ήταν και θα είναι το μεγαλύτερο κοινωνικό πρόβλημα της χώρας το
οποίο, δυστυχώς, βρίσκεται στο επίκεντρο της προεκλογικής διαμάχης. Με μόνιμα
θύματα τους ίδιους τους ανέργους, βρισκόμαστε και πάλι μπροστά σε έναν κυκεώνα
αριθμών και ερμηνειών που το μόνο που προσφέρουν είναι η σύγχυση. Για τη N.Δ.
η ανεργία έχει ξεφύγει στο 13%, για τον πρόεδρο των βιομηχάνων η εκτίμηση
είναι ότι η ανεργία θα σκαρφαλώσει στο 18% και πάει λέγοντας. Χωρίς ίχνος
σοβαρότητας και σεβασμού στους ανέργους και στις οικογένειές τους, αρμόδιοι
και αναρμόδιοι, με καθαρά κομματικά ελατήρια, ασκούν κριτική χωρίς ποτέ να
σταθούν υπεύθυνα, να σκύψουν σε ένα τόσο τεράστιο και διαχρονικό πρόβλημα, να
ενδοσκοπήσουν, να ερμηνεύσουν, να προτείνουν. Οι ανακρίβειες και οι υπερβολές
σχετικά με την ανεργία είναι δυστυχώς στην ημερήσια διάταξη. Και οι αλήθειες
που δεν λέγονται είναι πολλές:

– Ο τρόπος μέτρησης της ανεργίας από τον ΟΑΕΔ διαφέρει από εκείνον της Εθνικής
Στατιστικής Υπηρεσίας (ΕΣΥΕ). H επίσημη ανεργία ήταν 8,9% το 2003 (στοιχεία
ΕΣΥΕ) με τάσεις μείωσης, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της E.E.

– Οι μέχρι τώρα ακολουθούμενες πολιτικές απασχόλησης δεν απέδωσαν τα
αναμενόμενα και δεν αντιμετώπισαν το πρόβλημα. Κυρίως όσον αφορά τις γυναίκες
και τους νέους, όπου η ανεργία κάνει θραύση.

– H ανάπτυξη δεν επαρκεί από μόνη της για να «ξεριζώσει» το πρόβλημα.
Παράλληλα, η εκπαίδευση είναι ασύμβατη προς τις ανάγκες της αγοράς εργασίας.
Έτσι, παρατηρείται το φαινόμενο των αποφοίτων Λυκείου και των πτυχιούχων
ανέργων.

– H πλειονότητα των ανέργων (και με την παρότρυνση των γονιών τους) στρέφεται
για μια θέση στον παράδεισο που λέγεται Δημόσιο, παραμερίζοντας έτσι ευκαιρίες
απασχόλησης στον ιδιωτικό τομέα. Ένα μεγάλο ποσοστό των ανέργων (κινείται στο
17%) απορρίπτει πρόταση εργασίας που του έχει γίνει.

– Οι μετανάστες δεν συμβάλλουν στην ανεργία. Απασχολούνται κατά κύριο λόγο σε
θέσεις εργασίας για τις οποίες δεν υπάρχει επαρκής προσφορά εργασίας από την
πλευρά του εγχώριου εργατικού δυναμικού.

Το πρόβλημα της ανεργίας είναι τόσο σοβαρό που δεν σηκώνει πολιτική
εκμετάλλευση. Και αποδείχτηκε ότι μόνο με διακομματική συνεννόηση μπορεί να
αντιμετωπιστεί. Αλλά ζούμε στην Ελλάδα…