[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

H πραγματικότητα είναι σαφής. H Ελλάδα είναι μία από τις ταχύτερα
αναπτυσσόμενες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε μια περίοδο που η ίδια η Ένωση
δοκιμάζεται στον οικονομικό τομέα. H Ελλάδα συγκρινόμενη επίσης με άλλες
χώρες-μέλη της Ένωσης εμφανίζεται ως «όαση» ευημερίας και ποιότητας ζωής παρά
τα όσα περί του αντιθέτου γράφονται και λέγονται καθημερινά. Όποιος έχει
ταξιδεύσει τελευταία στις ευρωπαϊκές χώρες διαπιστώνει το φαινόμενο. Ένα
οπτικό φαινόμενο, τόσο αυτό της ανά-πτυξης/ευημερίας όσο και οικονομικής
στασιμότητας και κοινωνικής ανέχειας. Όσοι διατείνονται ότι η σημερινή Ελλάδα
βρίσκεται σε κατάσταση γενικευμένης κοινωνικής ανέχειας και οικονομικής
κατάρρευσης, απλώς δεν γνωρίζουν τι συμβαίνει στην υπόλοιπη Ευρώπη ή ακόμη
απλούστερα ψεύδονται χάριν ορισμένων πολιτικών σκοπιμοτήτων.

Όλα αυτά όμως δεν σημαίνουν καθόλου, μα καθόλου, ότι δεν υπάρχουν προβλήματα ή
ότι δεν έχουν δημιουργηθεί ορισμένες νέες κοινωνικές ανισότητες τα τελευταία
χρόνια. Έχουν, ως αποτέλεσμα, σε μεγάλο βαθμό, της γρήγορης αναπτυξιακής
διαδικασίας. Έχουν επίσης δημιουργηθεί νέες ισχυρότερες αντιλήψεις
(perceptions) για την ανισότητα. Καθώς έχει δημιουργηθεί μια νέα τάξη
νεόπλουτων με προκλητικά αντικοινωνικές συμπεριφορές που περιστρέφεται γύρω
από τον τομέα των υπηρεσιών επικοινωνίας, χρηματοπιστωτικών δραστηριοτήτων
κ.λπ. και καθώς προβάλλεται με εξωφρενικά χυδαίο τρόπο το νεοπλουτίστικο life
– style, επιτείνεται η αίσθηση της ανισότητας γι’ αυτούς που δεν συμμετέχουν
στο νεοπλουτίστικο αυτό κύκλωμα.

Μπορούν να αντιμετωπισθούν τα προβλήματα και οι ανισότητες αυτές μέσα στην
επόμενη τετραετία; H απάντηση είναι καταφατική. Και αυτό πρέπει να προβληθεί
επικοινωνιακά με μία στρατηγική τριών συστατικών στοιχείων: (α) ευθεία
αναγνώριση ότι υπάρχουν προβλήματα και ανισότητες που δεν αντιμετωπίσθηκαν
αποτελεσματικά μέχρι σήμερα, (β) δεν αντιμετωπίστηκαν γιατί δεν υπήρχαν τα
διαθέσιμα οικονομικά μέσα. Προκειμένου να διασφαλισθούν τα μέσα, η Ελλάδα
έπρεπε να επιλύσει πρώτα ορισμένα υπαρξιακά προβλήματα στον χώρο της
οικονομίας και της εξωτερικής πολιτικής. Τα έλυσε μέσα στην περασμένη
οκταετία, (γ) καθώς λύθηκαν τα προβλήματα αυτά εξασφαλίσθηκαν τα οικονομικά
μέσα και συνεπώς η αντιμετώπιση των νέων ανισοτήτων είναι τώρα εφικτή μέσα από
μια επεξεργασμένη στρατηγική στοχευμένων «πολιτικών για τους πολίτες» για την
επόμενη τετραετία.

Ο Π. K. Ιωακειμίδης είναι καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών και
πρόεδρος του Ελληνικού Κέντρου Ευρωπαϊκών Μελετών – EKEM.