H Ένρον του Mπερλουσκόνι

Ένα σκάνδαλο α λα Ένρον συνταράσσει αυτές τις ημέρες τον επιχειρηματικό και
χρηματοοικονομικό κόσμο της Ιταλίας: μια «μαύρη τρύπα» ύψους 3,95
δισεκατομμυρίων ευρώ που αποκαλύφθηκε ξαφνικά στα λογιστικά της Parmalat έχει
φέρει τη μεγαλύτερη ιταλική εταιρεία γαλακτοκομικών προϊόντων στο χείλος της
χρεοκοπίας.

H «τρύπα» εντοπίστηκε την περασμένη Παρασκευή, όταν η Bank of America
χαρακτήρισε πλαστά τα έγγραφα που είχε παρουσιάσει μια θυγατρική τής Parmalat
με έδρα τα νησιά Καϊμάν, η Bonlat Financing, σύμφωνα με τα οποία στα τέλη του
2002 η εταιρεία διέθετε στην εν λόγω τράπεζα λογαριασμό 3,95 δισεκατομμυρίων
ευρώ.

Το ντόμινο των αντιδράσεων είναι καταστροφικό. H τιμή της μετοχής της Parmalat
– η οποία διαθέτει σήμερα 36.356 εργαζομένους σε 30 χώρες – σημειώνει πτώση
μεγαλύτερη του 10% και το χρηματιστήριο του Μιλάνου αναστέλλει για το
μεγαλύτερο μέρος της ημέρας τη διαπραγμάτευσή της.

Τα ομόλογα της εταιρείας χάνουν το 25% της ονομαστικής τους αξίας. Ο πρόεδρος
και διευθύνων σύμβουλός της Ενρίκο Μπόντι, ένας ειδικός στην αντιμετώπιση
επιχειρηματικών κρίσεων που είχε αντικαταστήσει μόλις την περασμένη Δευτέρα
τον ιδρυτή της Parmalat Καλίστο Τάντζι, δέχεται πιέσεις να παραιτηθεί.

Οι αναλυτές

Ο Ιταλός πρωθυπουργός Σίλβιο Μπελουσκόνι αναγνωρίζει πως η κατάσταση «είναι
πολύ σοβαρή» και ανακοινώνει πως η κυβέρνησή του θα παρέμβει προκειμένου να
σώσει την Parmalat από την καταστροφή, αλλά και για να «αποκαταστήσει την
εμπιστοσύνη των επενδυτών και τη φήμη της χώρας».

Οι ιταλικές εφημερίδες στηλιτεύουν τους ανεπαρκείς ελέγχους που οδήγησαν την
κατάσταση σε αυτό το σημείο. H Εισαγγελία του Μιλάνου διατάσσει την επείγουσα
διεξαγωγή έρευνας. Οι αναλυτές αρχίζουν να συγκρίνουν την Parmalat με την
Enron, την αμερικανική εταιρεία που συντάραξε, με την πτώχευσή της, τις ΗΠΑ.

Το σκάνδαλο της Parmalat σημειώνεται μόλις έναν χρόνο μετά την αποτυχία της
Cirio, της μεγαλύτερης εταιρείας παραγωγής κονσερβοποιημένων τροφίμων της
Ιταλίας, να εξοφλήσει ομόλογα αξίας ενός δισεκατομμυρίου δολαρίων, τα οποία
είχαν πωληθεί έξι μήνες νωρίτερα. H Cirio βρίσκεται σήμερα στη διαδικασία της
ρευστοποίησης και ο Σέρτζιο Κραγκνιότι, ο ιδρυτής και μεγαλομέτοχός της, στο
στόχαστρο μιας έρευνας με το ερώτημα της απάτης. Θα έχει άραγε και η Parmalat
την ίδια μοίρα; Αν οι προσπάθειες διάσωσής της αποτύχουν, ο επίλογος μιας
επιτυχημένης εμπορικής πορείας δεκαετιών θα γραφτεί με μαύρο μελάνι.

H απογείωση και τα προβλήματα

Ο Καλίστο Τάντζι ανέλαβε την επιχείρηση του πατέρα του το 1961, σε
ηλικία 22 ετών, και γρήγορα άλλαξε τον εμπορικό προσανατολισμό της από το
χοιρομέρι και τις κομπόστες στο γάλα. H επιχείρηση «απογειώθηκε» στα μέσα της
δεκαετίας του 1960, όταν ο Τάντζι έμαθε ότι μία σουηδική εταιρεία συσκευασιών,
η Tetra Pak, είχε κατασκευάσει τις (γνωστές σε όλους, πλέον) ασηπτικές
συσκευασίες από χαρτόνι. Υιοθετώντας τη μέθοδο της Tetra, ο Τάντζι
τελειοποίησε έναν τύπο γάλακτος το οποίο, όταν υπερθερμανθεί και συσκευαστεί
στα ειδικά ασηπτικά κουτιά, μπορεί να διατηρηθεί εκτός ψυγείου για έξι μήνες
τουλάχιστον. Χάρη στα μεγάλα ποσά που επένδυσε ο Τάντζι στη διαφήμιση, το γάλα
μακράς διαρκείας απέκτησε γρήγορα προνομιακή θέση στα ευρωπαϊκά σπίτια. Στην
προώθηση του γάλακτος της Parmalat, ο Τάντζι άρχισε να χρηματοδοτεί το
Παγκόσμιο Κύπελλο σκι, τους αγώνες της Φόρμουλα 1 και αργότερα, την
ποδοσφαιρική ομάδα της Πάρμα. Έως τα τέλη της δεκαετίας του 1960, η επιχείρηση
είχε ήδη επεκταθεί και σε άλλα προϊόντα, όπως η κρέμα γάλακτος μακράς
διαρκείας και τα υποκατάστατα γάλακτος. H επέκταση αυτή συνοδεύτηκε και από
μια γεωγραφική ανάπτυξη, τόσο στην Ευρώπη όσο και στην αμερικανική ήπειρο. Όλη
αυτή η επέκταση, ωστόσο, είχε μεγάλο οικονομικό κόστος.

LINK:

* www.parmalat.net/