ΣE ΠPΩTO ENIKO Mαγκιά είναι να ξέρεις τι σου γίνεται…

«M’ αυτό το Gucci φόρεμα που φοράς» λεγόταν το άκρως επιτυχημένο
τραγούδι-κοινωνική τομή, που άκουσα τις προάλλες. Μου εντυπώθηκε λόγω της
αφοπλιστικής ειλικρίνειας και της απήχησής του. «Εσύ είσαι μία άχρηστη κοσμική
αεροκέφαλη των βορείων προαστίων, ενώ εγώ είμαι ένας “ψαγμένος”, με κοινωνική
συνείδηση, αυτοδημιούργητος των δυτικών προαστίων», έλεγε λίγο-πολύ. Αφού
λοιπόν ο τραγουδιστής έλουζε το αντικείμενο του πόθου του με διάφορες
προσβολές τύπου «σιχαίνομαι όλα όσα εσύ είσαι» φτάσαμε στο ψητό: «Έλα που δεν
μπορώ πλέον να αντισταθώ σε αυτό το Gucci φόρεμα που φοράς και στον ρυθμό που
απόψε βράδυ το κορμί σου κουνάς». Επειδή όμως κατακλύστηκε αίφνης ο σκληρός
άνδρας από την κοινωνική του συνείδηση («εγώ είμαι γέννημα-θρέμμα Δυτικής
Αττικής»), αισθάνθηκε ότι έπρεπε να προβάλει τον πόθο του ως κοινωνική
μεταρρύθμιση («μπορεί να σου αρέσει η χλιδή, αλλά όταν θα σε βάλω κάτω θα σου
αρέσω μόνο εγώ») και – ως δέλεαρ; – διευκρίνιζε «εγώ θα σου δείξω πώς το
κάνουμε στην Καισαριανή».

Έλεος, παιδιά! Αυτό το «αντριλίκι» έχει παρατραβήξει. Όσο για τις…
επιδόσεις, ωραίες οι ψευδαισθήσεις, δεν λέω. Οι έρευνες λένε ότι πρέπει να
ανεβάζουμε το ηθικό των σύγχρονων ανδρών βεβαιώνοντάς τους συνέχεια πως είναι
καταπληκτικοί, μας κάνουν να βλέπουμε αστεράκια και τα λοιπά. Αλλά μην
τρελαθούμε τελείως! Όσο για το ταξικό, τα χρήματα δεν κάνουν τον άνθρωπο. Ούτε
όμως και η έλλειψη χρημάτων. Δεν είναι μαγκιά το να ποθείς το χρήμα και τους
κατόχους του. Λιγούρα είναι. Μαγκιά είναι να ξέρεις τι σου γίνεται. Για να
παραφράσω τον Ρήγα Φεραίο «Μήτε αφέντης των χυδαίων, μήτε δούλος της
χυδαιότητας αυτών». Αυτά. Και κάτι άσχετο: από πότε εντάχθηκε η Καισαριανή στα
δυτικά προάστια; Οι κάτοικοί της το ξέρουν;