Tραυματίζονται γιατί δεν τα προσέχουν…

Με εγκεφαλικές διασείσεις, κατάγματα και σκισίματα καταλήγουν συχνά στα
νοσοκομεία τα παιδιά με αναπηρίες. Αιτίες, η ανεπαρκής επίβλεψή τους κυρίως
στους χώρους παιχνιδιού αλλά και στα ειδικά σχολεία, καθώς επίσης οι
ακατάλληλες εγκαταστάσεις ειδικών σχολείων και άλλων κτιρίων.

Αυτό δείχνει η πρώτη έρευνα στην Ελλάδα για τα ατυχήματα παιδιών με αναπηρίες
που πραγματοποίησε το Εργαστήριο Υγιεινής και Επιδημιολογίας της Ιατρικής
Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Περίπου 7 στα 10 παιδιά με αναπηρίες που
διακομίσθηκαν σε νοσοκομεία είχαν χτυπήσει την ώρα του παιχνιδιού ή κατά τη
διάρκεια άλλων δραστηριότητων (66,9%), όπως δείχνουν τα αποτελέσματα της
έρευνας βάσει των στοιχείων που συγκέντρωσαν οι ερευνητές από τέσσερα
νοσοκομεία της Ελλάδας (τομείς επειγόντων περιστατικών νοσοκομείων Βόλου,
Κέρκυρας, Παίδων «Αγλαΐα Κυριακού», Ασκληπιείου).

«H σχετικά υψηλή συχνότητα ατυχημάτων σ’ αυτούς τους χώρους αλλά και οι
πληροφορίες που συλλέξαμε από τα παιδιά και τους γονείς τους μάς οδηγεί στο
συμπέρασμα ότι τα ατυχήματα οφείλονται κυρίως στην ανεπαρκή επίβλεψη των
παιδιών από τους υπευθύνους των ειδικών σχολείων ή από τους ίδιους τους γονείς
τους αλλά και στην ακαταλληλότητα των κτιρίων και άλλων χώρων», εξηγεί στα
«NEA» η παιδίατρος κ. Ελισάβετ Ανδρή που συμμετείχε στην έρευνα. Ενδεικτικό
είναι ότι περισσότερα από τα μισά παιδιά (52%) τραυματίστηκαν όταν βρίσκονταν
υπό επίβλεψη.

Οι επιστήμονες της έρευνας – επικεφαλής της ήταν η αναπληρώτρια καθηγήτρια
Προληπτικής Ιατρικής και Επιδημιολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών κ. Ελένη
Πετρίδου – σημειώνουν ότι πρέπει να δοθεί μεγάλη προσοχή στον τομέα πρόληψης
των ατυχημάτων παιδιών με αναπηρίες. Την ίδια στιγμή, τις σημαντικές ελλείψεις
σε ειδικευμένο ιατρικό και παραϊατρικό προσωπικό στα κέντρα για παιδιά με
αναπηρίες και την ελλιπή πληροφόρηση των γονέων αποκαλύπτει έρευνα που
διενήργησε το Εθνικό Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών (EKKE) σε 35 ειδικά κέντρα της
Αττικής και 105 οικογένειες.

Περισσότερα από τα μισά κέντρα που λειτουργούν στην Αθήνα διαθέτουν μόλις έναν
ή δύο κοινωνικούς λειτουργούς ανά 100 παιδιά!

ΕΝΑΣ ΓΙΑΤΡΟΣ ΓΙΑ 150 ΑΥΤΙΣΤΙΚΑ ΠΑΙΔΙΑ

«Δεν τους έδιναν καμιά σημασία…»

«Του προσέφεραν μία απλή φύλαξη. Τίποτα παραπάνω…». Με αυτά τα λόγια
περιγράφει στα «NEA» η κ. Γιώτα Γαρδελάκου (φωτογραφία) τις ελλείψεις του
ειδικού κέντρου, όπου φοιτούσε μέχρι πέρυσι ο γιος της Βασίλης, 11 χρόνων, που
είναι αυτιστικός.

Φέτος, όπως λέει με παράπονο η κ. Γαρδελάκου, μητέρα άλλων δύο παιδιών,
αναγκάστηκε να μη στείλει τον Βασίλη στο κέντρο. Αιτίες, η ανεπαρκής φροντίδα
που του προσέφεραν και η κακή συμπεριφορά μερίδας του προσωπικού. «Δεν υπήρχαν
ειδικοί εκπαιδευτές για τον αυτισμό, ενώ ούτε οι δάσκαλοι ήταν εκπαιδευμένοι
για τη συγκεκριμένη πάθηση», διαμαρτύρεται. «Το κέντρο διέθετε έναν γιατρό –
ψυχολόγο ειδικευμένο στον αυτισμό για περίπου 150 παιδιά! Ο ίδιος μάς έλεγε
ότι δεν προλάβαινε να ασχοληθεί με όλα τα παιδιά…». Τονίζει επίσης ότι είναι
πρόβλημα πως τα περισσότερα κέντρα είναι ιδιωτικά, με αποτέλεσμα τόσο η
οικογένειά της όσο και άλλοι γονείς να μην μπορούν να αντέξουν το δυσβάσταχτο
κόστος.

Ανάλογες ήταν οι δυσκολίες που αντιμετώπιζε η κ. Γαρδελάκου και όταν ο
μεγαλύτερος γιος της – επίσης αυτιστικός – φοιτούσε σε δημόσιο σχολείο μαζί με
παιδιά χωρίς προβλήματα. «Τόσο το παιδί όσο κι εμείς, οι γονείς του, περάσαμε
δύσκολα χρόνια».