Οι Aθηναίοι… στρώνουν χωριάτικο τραπέζι

Οι Μυτιληνιοί της Αθήνας αγοράζουν λαδοτύρι Μυτιλήνης χωρίς να χρειαστεί να

ταξιδέψουν στη Λέσβο, ενώ οι Κρητικοί του Λεκανοπεδίου μπορούν να φάνε

χοχλιούς και καλτσούνια αγοράζοντάς τα από τα δεκάδες καταστήματα κρητικών

προϊόντων.

Ο εποχή που οι… επαρχιώτες της Αθήνας γεύονταν τα προϊόντα της ιδιαίτερης

πατρίδας τους μόνο στις διακοπές τους αποτελεί πλέον παρελθόν. Όλο και

περισσότεροι καταναλωτές εμπιστεύονται για τις αγορές τους τα δεκάδες

καταστήματα «παραδοσιακών προϊόντων», που έχουν ανοίξει σε κάθε γειτονιά της

Αθήνας. Υπάρχουν, μάλιστα, ακόμα και αλυσίδες καταστημάτων παραδοσιακών

προϊόντων – όπως τα κρητικά και τα χιώτικα – με τζίρο που ξεπερνά τα 2.000.000 ευρώ.

Αιτία της στροφής στα υγιεινά προϊόντα είναι η συνεχιζόμενη διατροφική κρίση,

εξηγούν οι επιστήμονες. Μόνο στην Αττική υπολογίζεται ότι τα καταστήματα

πώλησης κρητικών παραδοσιακών προϊόντων ξεπερνούν τα 50. Ανάμεσά τους και τα

19 καταστήματα της αλυσίδας που έχει δημιουργήσει η Ένωση Αγροτικών

Συνεταιρισμών Πεζών Ηρακλείου Κρήτης.

«Άνοιξαν για να καλύψουν τις ανάγκες των Κρητικών της Αθήνας, που ζητούσαν

κρητικά προϊόντα, αλλά τα έχουν εμπιστευτεί και οι υπόλοιποι Έλληνες», εξηγεί

στα «NEA» ο κ. Νίκος Κυπριωτάκης, υπεύθυνος πιστωτικού ελέγχου στην ένωση. Τα

περισσότερα από αυτά τα καταστήματα είναι μικρά και, παρά την κίνηση που

παρουσιάζουν τον τελευταίο καιρό, οι ιδιοκτήτες τους αγωνιούν αν θα καταφέρουν

να επιβιώσουν απέναντι στα μεγαθήρια των σούπερ μάρκετ.

Έως τώρα, πάντως, οι καταναλωτές δείχνουν να τα εμπιστεύονται, παρά τις

υψηλότερες τιμές κατά 10-30% των προϊόντων τους.

Μαγνήτη για τους καταναλωτές αποτελούν και προϊόντα από τα Ιωάννινα, που

βρίσκονται στην κεντρική αγορά. «Στο μαγαζί μας έρχονται πελάτες που

κατάγονται από τα Γιάννενα ή την Άρτα, για να αγοράσουν φέτα, ξινόγαλο,

γαλοτύρι. Τρόφιμα που δεν μπορούν να βρουν αλλού», τονίζει ο ιδιοκτήτης του

καταστήματος, κ. Γιώργος Γκιάστας.

Το αυθεντικό «Αιγίνης». Φιστίκι… τύπου Αιγίνης μπορεί να βρει κανείς

παντού, όμως «το αυθεντικό από την Αίγινα υπάρχει μόνο στο νησί και στα 6

κιόσκια (σε Πεδίον Άρεως, Πειραιά, Εθνική Άμυνα, Γλυφάδα, Ραφήνα, Λαύριο,

Ωρωπό) που διατηρεί στην Αττική ο Αγροτικός Συνεταιρισμός Αίγινας», λέει ο

εκπρόσωπός του, κ. Βενέτης Κηρύκος.

«H παραδοσιακή διατροφή δεν χωρά αμφιβολία ότι είναι η καλύτερη και είναι

ευχάριστο γεγονός η επιστροφή των καταναλωτών στις υγιεινές τροφές, εξαιτίας

της διατροφικής κρίσης», σημειώνει ο καθηγητής κ. Αντώνης Καφάτος. Ωστόσο,

υπάρχει πάντα το ερώτημα του καταναλωτή «είναι παραδοσιακό; ελέγχεται;». Γι’

αυτό είναι αναγκαίο να εντατικοποιηθούν οι έλεγχοι από την πλευρά της

Πολιτείας».

Και… οδοντόκρεμα Χίου

Οι περισσότεροι σίγουρα γνωρίζουν τη μαστίχα που μασάμε, ίσως και αυτή που

βάζουμε στα γλυκά. Στο κατάστημα όμως που άνοιξε στο Σύνταγμα η Ένωση

Μαστιχοπαραγωγών Χίου υπάρχουν από λικέρ και γλυκίσματα μαστίχας έως

οδοντόκρεμα και σαμπουάν! Το «Mastihashop» λειτουργεί μόλις πέντε μήνες και

έχει κερδίσει όχι μόνο τους Έλληνες, αλλά και τους τουρίστες. «Πολλοί ρωτούν

με έκπληξη για τα προϊόντα με μαστίχα που δεν γνωρίζουν, ενώ δείχνουν

ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τις θεραπευτικές ιδιότητές της (κάνει καλό στο

έλκος)» τονίζουν οι υπεύθυνοι του καταστήματος.

Στα… Μυτιληναίικα της N. Σμύρνης για τουλουμοτύρι

«Τυροκομική Λέσβου. Παραδοσιακά προϊόντα παραγωγής μας», γράφει η ταμπέλα.

Μόνο που το κατάστημα δεν βρίσκεται στη Λέσβο αλλά στη συνοικία Μυτιληναίικα,

στη N. Σμύρνη (Αγίας Σοφίας και Αχιλλέως)! Παρά τα 188 ν.μ. που χωρίζουν το

νησί από τον Πειραιά, οι Μυτιληνιοί της Αθήνας δεν χρειάζεται να ταλαιπωρηθούν

για να αγοράσουν λαδοτύρι ή γραβιέρα Μυτιλήνης, γιαούρτι Μανταμάδου και βέβαια

ούζο. Αυτά είναι και τα προϊόντα που πωλούνται περισσότερο, λέει ένας εκ των

ιδιοκτητών, ο κ. Γιώργος Τζανάτος. Υπάρχουν, επίσης, παξιμάδια από την Αγιάσο,

ελιές, αλίπαστα, τουλουμοτύρι (τυρί ασκού) τον χειμώνα, ενώ Λέσβιοι

καταναλωτές «έρχονται ακόμα και από τη Γλυφάδα, το Χαλάνδρι και τον Βύρωνα για

να ψωνίσουν».

«Περισσότερη ζήτηση έχουν τα τυριά»

«Ξέρετε πού είναι το μαγαζί με τα ναξιώτικα προϊόντα;». Δεν υπάρχει άνθρωπος

στου Ψυρή που να μην μπορεί να απαντήσει στην παραπάνω ερώτηση και να στείλει

τον πελάτη στο κατάστημα.

Ό,τι παράγει η γη της Νάξου μπορεί να το βρει κανείς στο μικρό μαγαζάκι της

οδού Αγίας Θέκλας 14. Υπάρχουν γλυκά του κουταλιού, λουκάνικα, μέλι, λάδι,

λικέρ (κίτρο), αλλά «αυτά που ζητούνται περισσότερο είναι τα τυριά» λέει ο

Ναξιώτης ιδιοκτήτης του καταστήματος με επώνυμο που θυμίζει Κρήτη κ. Εμμανουήλ

Κρητικός. Το κατάστημα είναι γνωστό ακόμα και στη Νάξο, αφού πολλοί πελάτες

έρχονται… συστημένοι στου Ψυρή μετά τις καλοκαιρινές διακοπές τους.

Οι τιμές μπορεί να είναι λίγο υψηλότερες σε σχέση με τα σούπερ μάρκετ, αλλά ο

κόσμος δεν ενοχλείται. «Προτιμάει τα προϊόντα μας. Μάλιστα κάποια είναι και

δικής μας παραγωγής», σημειώνει η σύζυγος του κ. Κρητικού, κ. Έλλη Βιντζηλαίου.

«Κάθε 15 μέρες πάμε στην Κρήτη»

Χωράει όλη η Κρήτη μέσα σε ένα κατάστημα λίγων τετραγωνικών στου Γκύζη; «Με το

μεράκι όλα γίνονται», απαντούν οι ιδιοκτήτες του καταστήματος κρητικών

παραδοσιακών προϊόντων «Αρετούσα», ο Δημήτρης και η Μαρία Μακριδάκη. «Εμείς

βάλαμε το μεράκι επειδή δεν ζούμε στην Κρήτη», λένε. Όσο για τα προϊόντα,

υπάρχουν σχεδόν τα πάντα. Λίγα από κάθε νομό της Κρήτης: τσικουδιά – άλλωστε

οι ιδιοκτήτες είναι και παραγωγοί – χειροποίητο λουκάνικο, παξιμάδια,

καλιτσούνια (γλυκά, αλμυρά), λάδι, φιστίκια, τυριά (γραβιέρα Μιτάτου,

τυροζούλι, ανθότυρο) και στις γιορτές υπάρχουν μελομακάρονα σπιτικά,

κουραμπιέδες με ελαιόλαδο και ξεροτήγανα. Όπως λένε πάντως οι ιδιοκτήτες, το

εύκολο είναι να ανοίξεις ένα κατάστημα, το δύσκολο να το διατηρήσεις.

«Χρειάζεται αγώνας. Κάθε δεύτερη εβδομάδα ο Δημήτρης πηγαίνει στην Κρήτη.

Τρέχει, διαλέγει, και τα φέρνει στην Αθήνα». Διαθέτουν και ιστοσελίδα http: //www.aretousa.gr