Kαι οι φαραώ είχαν την (εκλεκτή) κάβα τους

Πολύ πριν αναπτυχθούν τα σταφύλια στις πέργκολες της Νάπα και της Σονόμα στις
Ηνωμένες Πολιτείες, πολύ πριν φτάσουν στο απόγειό τους οι αμπελώνες στο
Μπορντό και τη Βουργουνδία, μια εξελιγμένη βιομηχανία οίνου αναπτύχθηκε στις
όχθες του Νείλου. Στα μνημεία, τους ναούς και τα παλάτια που χρονολογούνται
έως και 5.000 χρόνια στο παρελθόν, οι αρχαιολόγοι ανακάλυψαν πήλινους αμφορείς
που φέρουν σφραγίδες, οι οποίες αναφέρουν όχι μόνο το περιεχόμενο και την
περιοχή όπου αναπτύχθηκαν τα σταφύλια, αλλά και το έτος παραγωγής του κρασιού,
τον ιδιοκτήτη του κτήματος, καθώς και στοιχεία ποιότητας, όπως «καλό», «πολύ
καλό», «άριστο». Και ποιος μπορεί να πει ότι κρασιά σαν κι αυτά δεν μπορούν να
αναπαραχθούν μια μέρα, αναρωτιέται ο Πάτρικ ΜακΓκάβερν, αρχαιολόγος με
ειδίκευση στα μοριακά στοιχεία, που εργάζεται στο Μουσείο της Πενσιλβάνια.

Οι πρώτοι φαραώ εισήγαγαν κρασί από τη Λεβάντ και πριν οι κάτοικοι αυτής της
περιοχής γίνουν οινοπαραγωγοί ­ περίπου 6.000 χρόνια πριν ­, χωρίς καμία
αμφιβολία εισήγαγαν κρασί από τους γείτονές τους. Αυτή η κουλτούρα, σύμφωνα με
τον ΜακΓκάβερν, εξαπλώθηκε στις ορεινές περιοχές της Ανατολικής Τουρκίας ή το
Βορειοδυτικό Ιράν, διέσχισε τελικά τη Μεσόγειο, ώσπου γέμισε τα κύπελλα των
αρχαίων Ελλήνων.

Πότε και πώς συνέβη αυτό, παραμένει μυστήριο, όμως κανείς δεν είναι καλύτερα
εξοπλισμένος να αναζητήσει τη λύση του στα διασπαρμένα στοιχεία από τον
ΜακΓκάβερν, έναν καταρτισμένο επιστήμονα που διαθέτει τα πιο ισχυρά εργαλεία
της σύγχρονης χημείας στην έρευνά του για τις ρίζες του αρχαίου οίνου.

Πριν από περίπου 10.000 χρόνια άρχισαν οι άνθρωποι να εγκαθίστανται σε
σταθερές αγροτικές κοινότητες. H παραγωγή κρασιού θα μπορούσε να τις είχε
μετατρέψει σε μια τεράστια βιομηχανία. Μέσω δοκιμών ή ακόμη και λάθους,
υποστηρίζουν οι ειδικοί, οι πρώτοι οινοπαραγωγοί θα μπορούσαν να έχουν μάθει
να χρησιμοποιούν τη μαγιά που μετατρέπει το σταφυλόζουμο σε κρασί και τα
βακτήρια που μετατρέπουν το κρασί σε ξίδι. Στη μάχη κατά των τελευταίων,
σημαντικό ρόλο έπαιζαν τα αρωματικά συστατικά που βρέθηκαν σε τρεις
συγκεκριμένες ρητίνες. Σήμερα, μόνο οι Έλληνες συνεχίζουν να πίνουν
ρετσινωμένο κρασί, όμως η πρακτική αυτή θα μπορούσε να εξαπλωθεί αν ο
ΜακΓκάβερν ανακαλύψει τις αρχαίες μεθόδους παραγωγής αλκοολούχων. Το γκρογκ
(είδος ποτού) της Φρυγίας ήταν υπέροχο, θυμάται με θαυμασμό, «με μια γεύση
σαφράν, που σε άγγιζε στην άκρη του λάρυγγα και σε ωθούσε να πιεις περισσότερο».