«H 17N δεν είχε αρχηγούς και πολύ περισσότερο ηθικούς αυτουργούς»

Τη βασική υπερασπιστική θέση του Αλέξανδρου Γιωτόπουλου, ότι δεν υπήρξε
μέλος της 17N και πολύ περισσότερο αρχηγός της οργάνωσης, ανέπτυξε στο πρώτο
μέρος της αγόρευσής του ο εκ των συνηγόρων υπεράσπισης του κατηγορουμένου κ.
Κώστας Χρυσικόπουλος, ζητώντας από τα μέλη του δικαστηρίου «να ξεχωρίσουν τους
μύθους από την πραγματικότητα» και να προχωρήσουν «σε μία απόφαση ρήξης».
Με την έναρξη κιόλας της αγόρευσής του ο κ. Κώστας Χρυσικόπουλος ξεκαθάρισε
ότι η επιχειρηματολογία του στοχεύει σε ένα και μόνο πράγμα: Να καταδείξει την
αθωότητα του φερόμενου ως αρχηγού της οργάνωσης. Δεν μπόρεσε όμως να μη
σχολιάσει το φαινόμενο της 17N τονίζοντας ότι «για πρώτη φορά η δημοκρατία
δικάζει κοινωνικούς αγωνιστές, που προέρχονται από τα σπλάγχνα του ελληνικού
λαού και συγκρούστηκαν πιστεύοντας στη δημιουργία μιας καλύτερης κοινωνίας».
Πρόεδρος (Μιχάλης Μαργαρίτης): Εσείς κάνετε μία αγιογραφία της
οργάνωσης με την οποία ο πελάτης σας αρνείται ότι έχει σχέση.
Εισαγγελέας (Χρήστος Λάμπρου): Ας μιλήσουμε πιο ανοιχτά, ο πελάτης σας
κρύβεται συνέχεια…
Υπεράσπιση (K. Χρυσικόπουλος): Την άποψη αυτή, κύριε εισαγγελέα, την
είχατε διαμορφώσει πριν ανέβετε στην έδρα. Κάνετε λάθος αν με
προκατασκευασμένες απόψεις μού λέτε ότι δεν κάνω καλά τη δουλειά μου. Κριτής
του δικού μου έργου είναι η συνείδησή μου και ο κ. Γιωτόπουλος.
Το επόμενο κεφάλαιο που άνοιξε ο υπερασπιστής του κατηγορουμένου αφορούσε τη
δομή της 17N. «Οργανώσεις όπως αυτή δεν είχαν αρχηγούς. Πολύ περισσότερο δεν
είχαν ηθικούς αυτουργούς. Ο μύθος για την αρχηγική δομή υιοθετήθηκε από τις
διωκτικές αρχές. H γνώμη κάθε μέλους ήταν ισότιμη. Σε αυτή την αίθουσα
δαιμονοποιήθηκε ο Αλ. Γιωτόπουλος. Κανένας όμως από τους κατηγορούμενους ούτε
στην προανάκριση ούτε στο ακροατήριο δεν απέδωσε ρόλο ηγέτη σε ένα μέλος. Από
τη διαδικασία αποδείχθηκε ότι αποφάσιζε συλλογικά όλη η οργάνωση», τόνισε ο κ.
Χρυσικόπουλος. Και απέδωσε σε αυθαιρεσία του παραπεμπτικού βουλεύματος το
γεγονός ότι στις σελίδες του «περιγράφεται η 17N σαν μία καλορυθμισμένη μηχανή
αποτελούμενη από εξαρτήματα που δεν είχαν τη δική τους βούληση και την έθετε
σε κίνηση επί 27 χρόνια ο ίδιος κατηγορούμενος, δηλαδή ο Αλέξανδρος Γιωτόπουλος».













