H μαύρη λίστα των φοροαπαλλαγών

H Εφορία «πριμοδοτεί» κάποιες δαπάνες των φορολογουμένων ενώ… τιμωρεί
κάποιες άλλες. Λέει «ναι» στην ασφάλιση ζωής. Λέει, όμως, «όχι» στην απόκτηση
ηλεκτρονικού υπολογιστή, στην πρόσβαση στο Ίντερνετ, στην απόκτηση οικιακών
συσκευών φιλικών προς το περιβάλλον, στις επενδύσεις στο χρηματιστήριο και
στις καταναλωτικές δαπάνες.

Στο πλαίσιο της απλοποίησης της φορολογίας εισοδήματος καταργήθηκε μια σειρά
από φοροαπαλλαγές, οι οποίες «πριμοδοτούσαν» την εισαγωγή της πληροφορικής στο
σπίτι, την προστασία του περιβάλλοντος και τις επενδύσεις στο χρηματιστήριο.
Από την άλλη, ενισχύθηκε το κίνητρο για την ασφάλιση ζωής των φορολογουμένων.

Μπορεί οι καταργήσεις εκπτώσεων δαπανών να αντισταθμίστηκαν από τη μεγάλη
αύξηση του αφορολόγητου ποσού, ωστόσο λόγω της κατάργησής τους σταμάτησε να
υπάρχει και το κίνητρο γι’ αυτές. Ειδικότερα καταργήθηκε:

1. H έκπτωση από το εισόδημα της δαπάνης για την αγορά και εγκατάσταση
οικιακών συσκευών φυσικού αερίου, συστημάτων χρήσης φυσικού αερίου και ηλιακού
θερμοσίφωνα. Από το εισόδημα του φορολογουμένου εξέπιπτε το 75% της σχετικής
δαπάνης χωρίς ανώτατο πλαφόν στο ποσό έκπτωσης. Αυτό σημαίνει ότι
φορολογούμενοι με σχετικά υψηλά εισοδήματα θα μπορούσαν να γλιτώσουν σημαντικό
φόρο. Για παράδειγμα αν ένας φορολογούμενος δαπανούσε 2.000 ευρώ για την
εγκατάσταση ηλιακού θερμοσίφωνα, θα εξέπιπτε από το εισόδημά του το ποσό των
1.500 ευρώ. Αν είχε εισοδήματα υψηλότερα των 23.400 ευρώ, θα γλίτωνε φόρο έως
και 600 ευρώ, αφού στο συγκεκριμένο κλιμάκιο εισοδήματος ο συντελεστής
φορολόγησης είναι 40%. Κατά συνέπεια το πραγματικό κόστος για την αγορά και
εγκατάσταση ηλιακού θερμοσίφωνα θα ήταν 1.400 ευρώ. Σημειώνεται ότι η
συγκεκριμένη φοροαπαλλαγή, αν δεν είχε καταργηθεί, θα μπορούσε να λειτουργήσει
θετικά για την εγκατάσταση συστημάτων φυσικού αερίου στις κατοικίες, καθώς από
φέτος υπάρχει η δυνατότητα σύνδεσης των νοικοκυριών της Αττικής με το δίκτυο
φυσικού αερίου σε μαζική κλίμακα.

2. H έκπτωση από το εισόδημα του ποσού που δαπάνησε ο φορολογούμενος
για την αγορά ηλεκτρονικού υπολογιστή, των περιφερειακών συσκευών (εκτυπωτής,
σαρωτής κ.λπ.), εκπαιδευτικού λογισμικού και την πρόσβαση στο Ίντερνετ. Από το
εισόδημα του φορολογουμένου εξέπιπτε το σύνολο της δαπάνης εφόσον ήταν έως 440
ευρώ, ενώ αν ήταν υψηλότερη εξέπιπτε το 40% με ελάχιστο τα 440 ευρώ και
μέγιστο τα 740 ευρώ. H συγκεκριμένη φοροαπαλλαγή «πριμοδοτούσε» την εισαγωγή
του ηλεκτρονικού υπολογιστή στο σπίτι και τη σύνδεση με Ίντερνετ, με όλα τα
θετικά που αυτή συνεπάγεται (καλύτερη ενημέρωση, εξοικείωση με τις νέες
τεχνολογίες, ηλεκτρονικό εμπόριο κ.λπ.).

3. H έκπτωση από το εισόδημα της επένδυσης σε μεικτά και μετοχικά
αμοιβαία κεφάλαια. Από το φορολογητέο εισόδημα των φορολογουμένων που
διατηρούσαν στο χαρτοφυλάκιό τους τα αμοιβαία κεφάλαια για τουλάχιστον τρία
χρόνια, αφαιρούνταν το 25% της δαπάνης με μέγιστο ποσό έκπτωσης τα 3.668 ευρώ.
H συγκεκριμένη φοροαπαλλαγή λειτουργούσε ως κίνητρο για τη μακροπρόθεσμη
τοποθέτηση των φορολογουμένων στο χρηματιστήριο και ως αντικίνητρο για τις
βραχυπρόθεσμες τοποθετήσεις που ενέχουν υψηλό κίνδυνο πραγματοποίησης ζημιών.

4. H έκπτωση φόρου λόγω οικογενειακών δαπανών για τους φορολογουμένους
που δεν είναι μισθωτοί και συνταξιούχοι. Παράλληλα, το μέγιστο ποσό έκπτωσης
φόρου λόγω οικογενειακών δαπανών μειώθηκε από τα 135 ευρώ στα 75. H
συγκεκριμένη φοροαπαλλαγή καταπολεμούσε τη φοροδιαφυγή στον χώρο του εμπορίου
και των υπηρεσιών, αφού οι φορολογούμενοι είχαν κίνητρο για να ζητούν τις
σχετικές αποδείξεις για τις αγορές προϊόντων και υπηρεσιών.

Ωστόσο, παράλληλα με την κατάργηση των παραπάνω φοροαπαλλαγών, αυξήθηκε το
ποσό έκπτωσης από το εισόδημα για την ασφάλιση ζωής των φορολογουμένων από τα
740 στα 1.000 ευρώ. Με αυτόν τον τρόπο ενισχύθηκε το κίνητρο για την σύναψη
συμβολαίων ασφάλισης ζωής των φορολογουμένων.