Kλαίνε την ώρα που τα σκοτώνουν

Έχουν περάσει επτά χρόνια από τότε. Ο Ιζούμι Ισίι ήταν από τους πρώτους που
είχαν πέσει στα κοκκινισμένα νερά για να μπήξουν τα καμάκια τους στα κεφάλια
των δελφινιών. Τώρα, κοιτάζει τις εικόνες από τη σφαγή των ζώων που έβαψε
κατακόκκινο ένα από τα ωραιότερα τοπία της Ιαπωνίας και αναστενάζει: «Τι καταστροφή!».

Κόκκινη θάλασσα. Ιάπωνες ψαράδες επί το έργον. «Πώς είναι δυνατόν να σκοτώνουν ζώα που κλαίνε και κλείνουν τα μάτια όταν πεθαίνουν;» αναρωτιέται ο Ιζούμι Ισίι

«Κλαίνε», λέει ο Ιζούμι στην εφημερίδα «Σάντεϊ Τάιμς». «Σπαρταρούν με τα μάτια
ορθάνοιχτα και κάνουν τουλάχιστον έξι λεπτά ώσπου να πεθάνουν. Είναι ένα
φοβερό θέαμα. Είναι πολύ πρωτόγονο να σκοτώνεις δελφίνια». Γιος
δελφινοκυνηγού, που βοηθούσε τον πατέρα του να καθαρίζει το αίμα από τη
νιτσεράδα του ύστερα από το κυνήγι, ο Ιζούμι, 54 ετών, είναι ένας άνθρωπος που
προκαλεί αμηχανία στους συντοπίτες του στην Ιαπωνία. Όταν κάποια στιγμή ένιωσε
πως το ετήσιο κυνήγι ήταν πια ένα αφόρητο βάρος γι’ αυτόν, γύρισε τις πλάτες
του στην παράδοση και πήγε με τη μεριά των δελφινιών. Πέρυσι, έστησε ένα πόστο
όπου, αντί να τα σκοτώνει, μπορεί κανείς να παρατηρεί τα δελφίνια στον τόπο
που γεννήθηκε, το Ίτο, 220 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του Τόκιο. Ήταν και αυτό
μέρος μιας εκστρατείας για να πειστούν οι δελφινοκυνηγοί πως η στοργή γι’ αυτά
τα ζώα μπορεί να είναι πολύ πιο επικερδής από τη θανάτωσή τους. «Είναι αλήθεια
ότι το κρέας του δελφινιού ήταν κάποτε μια σημαντική πηγή πρωτεΐνης για
πολλούς στην Ιαπωνία, ιδιαίτερα μετά τον πόλεμο, όταν είχαμε λιγοστούς πόρους
και όταν η χώρα ήταν φτωχή», λέει ο Ιζούμι. «Όμως, τα πράγματα σήμερα έχουν
αλλάξει. Μπορούμε να φάμε τόσα και τόσα άλλα».

Λίπασμα ή ζωοτροφή

Σήμερα είναι η παγκόσμια ημέρα διαμαρτυρίας για το ετήσιο κυνήγι δελφινιών
στην Ιαπωνία, που άρχισε την 1η Σεπτεμβρίου και θα διαρκέσει έως τις 31
Μαρτίου. Υπολογίζεται ότι 20.000 δελφίνια θα σφαγούν με σκληρότητα. Γι’ αυτό,
οι ψαράδες προσπαθούν να κρατήσουν το κυνήγι των δελφινιών μακριά από τη
δημοσιότητα. Επίσης, η ιαπωνική κυβέρνηση και η τουριστική βιομηχανία δεν τους
αφήνουν να κάνουν τίποτα όταν βρίσκονται κοντά δημοσιογραφικές κάμερες. Στην
πραγματικότητα, η ζήτηση για κρέας δελφινιού είναι χαμηλή στην Ιαπωνία – το
περισσότερο γίνεται λίπασμα ή ζωοτροφή. «Τους κάνει καλό να μην τρώνε κρέας
φάλαινας ή δελφινιού», λέει ο Πολ Γουότσον της οικολογικής οργάνωσης Σι
Σέφερντ. «Οι Ιάπωνες έχουν στο σώμα τους υψηλή συγκέντρωση υδραργύρου –
δεύτεροι στον κόσμο – ο οποίος προέρχεται από τα λίπη αυτών των πλασμάτων, που
εναποθηκεύουν τοξίνες από τη θάλασσα».

Ο Ιζούμι ελπίζει πως οι δελφινοκυνηγοί θα ακολουθήσουν το παράδειγμά του. «Τα
δελφίνια είναι νοήμονα και αισθαντικά πλάσματα», λέει. «Πώς είναι δυνατόν να
σκοτώνουν ζώα που κλαίνε και κλείνουν τα μάτια όταν πεθαίνουν; Το
σημαντικότερο για μένα τώρα είναι αυτό που κάνω: η παρατήρηση των δελφινιών.
Ελπίζω να με μιμηθούν και άλλοι ψαράδες».

LINKS:

* www.ecoworld.org/Projects/Dolphins/Dolphin.cfm

* www.seashepherd.org

* www.dolphins.org/