…στoν Bέλιμιρ Zάετς

Βέλιμιρ Ζάετς. Ο βασιλιάς είναι γυμνός

Αυτές τις ημέρες στις αθηναϊκές αίθουσες προβάλλεται το αριστούργημα
«Λούντβιχ, το λυκόφως των θεών». Πρόκειται για τη διαδρομή του Λούντβιχ, ο
οποίος στα 18 του (1864) στέφθηκε βασιλιάς της Βαυαρίας.

Κάτι παρεμφερές – με λίγη δόση υπερβολής – συμβαίνει από το καλοκαίρι και μετά
στο… βασίλειο της Παιανίας. Ο Βέλιμιρ Ζάετς (αν και όχι στην πρώτη νεότητα)
εμφανίστηκε πανίσχυρος με απεριόριστες αρμοδιότητες, αλλά μέχρι σήμερα
αποδεικνύεται γυμνός και ο Παναθηναϊκός υπέστη το Σάββατο στο Αιγάλεω ένα
αγωνιστικό… τσιτσίδωμα! Ο «Ζέκο», το ίσως μακρινό, πλην όμως όχι τόσο
ξεχασμένο ’97, δημιούργησε ρεκόρ αφήνοντας εκτός Ευρώπης τον ΠΑΟ. Τότε,
καθόταν στην άκρη του πάγκου με την ιδιότητα του πρώτου προπονητή, ο ΟΦΗ
έκλεινε στόματα ή σενάρια και ο Κουτσουπιάς ήταν ποδοσφαιριστής. H χρονιά
έκλεισε με αποτυχημένο τρόπο, ο Ζάετς έφυγε και επανήλθε όταν το κάλεσμα του
φίλου υπήρξε δυνατότερο από ποτέ. Ο Γιάννης Βαρδινογιάννης («Τζίγγερ», αν
ενθυμείστε τη νιότη και τα ράλι στους αγώνες) ανέλαβε το κουμάντο πίσω από τις
κουίντες και ο Ζάετς δεν είχε το παραμικρό πρόβλημα να φανεί ως ο σχεδιαστής.
Ποιος Σουμ τώρα… H πολιτική της μείωσης των συμβολαίων είχε (αθώα) θύματα
τους Λυμπερόπουλο, Καραγκούνη και στον Παναθηναϊκό ξαφνικά ήρθαν παίκτες της
απολύτου επιλογής τού Ζάετς. Ο άλλοτε Κροάτης μέσος, ο οποίος θάμπωσε στο
Ευρω-’84 της Γαλλίας με την ενιαία Γιουγκοσλαβία, μετεβλήθη σε… λαγό για να
προλάβει και να δει όσους του προτάθηκαν. Φυσικά, τη συμβουλή τού έδωσε και ο
Σπύρος Λιβαθηνός – άλλωστε, οι φίλοι (του Γιάννη Βαρδινογιάννη) για τα δύσκολα
είναι. Από κασέτες(αυτές με τις επιλεγμένες κόπιες;), την προσωπική γνώση
(Μάριτς) ή τις προτάσεις χτίστηκε ο νέος Παναθηναϊκός που χάνει με κάτω τα
χέρια και δίχως ίχνος μάχης από το Αιγάλεω. Ο Σουμ διάλεξε μόνο τον Ζουτάουτας
και λογικό είναι να αναλάβει τις ευθύνες που του αναλογούν. Όχι όμως όλες.

KAI ΑΠΟΒΛΗΘΗΚΕ

Στο Αιγάλεω ο Ζάετς φρόντισε να μείνει στον πάγκο. Να κάνει παρέα στον Σουμ.
Να δείξει εμπράκτως ότι ισχύει το περίφημο «θα στηρίξουμε τον κόουτς μέχρι
θανάτου», που ειπώθηκε από το στόμα της… διοίκησης το καλοκαίρι για να
δικαιολογήσει την επιλογή του προπονητή από το Ισραήλ. Και από εκεί, μολονότι
είναι κάπως άβολα και όχι από τα μέρη τα αρεστά στον κοσμοπολίτη Ζάετς, έκανε
αισθητή την παρουσία του. «Είσαι απαράδεκτος», φώναξε στο 1-1 προς τον Δούρο
και αποβλήθηκε. Μετά, οι κάμερες τον… συνέλαβαν όρθιο στη φυσούνα να
απολαμβάνει το παιχνίδι. Και το πόσο βελτιώθηκαν οι νεαροί του Χατζάρα…

Με βασικό προσόν τις διαπροσωπικές ή δημόσιες σχέσεις, ο Βέλιμιρ Ζάετς «λύνει
και δένει» στο άβατο της Παιανίας. Έχει την ολοκληρωτική αναγνώριση από φίλους
και αντιπάλους για το ποδοσφαιρικό του ταλέντο, αυτό που τον κατέταξε στους
κορυφαίους λίμπερο (πανευρωπαϊκά) τη δεκαετία του ’80. Για τις επιλογές του
και τη στρατηγική, ας έχουμε μια επιφύλαξη.

Το έργο του προλόγου είναι ένα υπαρξιακό δράμα. Με ακμή και παρακμή. Ενθρόνιση
και εκθρόνιση. Παράδεισο και κόλαση.

Το χειρότερο για τον Βέλιμιρ Ζάετς; Στον Παναθηναϊκό – που κατέβηκε βιαίως από
την κορυφή – δεν υπάρχει ένας Λούκινο Βισκόντι να φέρει τα… κάτω – πάνω σε
σκηνοθετικό επίπεδο. Άρα, τα γυρίσματα με πρωταγωνιστές τους Γ. Βαρδινογιάννη
– Ζάετς – Σουμ – Μήτσου προβλέπεται να δώσουν μια κόπια, σαν κι αυτές που
κατακλύζουν το εμπόριο (ελληνικό πρωτάθλημα) τα τελευταία επτά χρόνια…

ΜΑΡΙΤΣ

Βάρυνε από τα 28 του χρόνια

Αν το ποδοσφαιρικό συμβόλαιο ήταν συνδεδεμένο με το βιογραφικό, όλοι οι
βετεράνοι επιπέδου δεν θα έμεναν ποτέ άνεργοι. Ωστόσο, η ακμή ενός αθλητή έχει
ημερομηνία λήξης και δεν έχει σημασία το παρελθόν. Μετρά το «σήμερα» και
κυρίως, το «αύριο»…

Τα ένσημα στο βιογραφικό είναι γαλόνια που θυμίζουν στους παίκτες δόξες από
αλλοτινές εποχές. Ο Σίλβιο Μάριτς έχει μπόλικα. Με θητεία στην Πόρτο, τη
Νιούκαστλ και την Εθνική Κροατίας, έμοιαζε πολύ καλή επιλογή για τον
Παναθηναϊκό. Άλλωστε – για να μην το ξεχνάμε – βεβαίωνε για την αξία του ο
Βέλιμιρ Ζάετς. Για ποια… χρονική στιγμή, ξέχασε να αναφέρει ο Ζέκο. Ο Μάριτς
δυσκολεύεται να στρίψει. Να ελιχθεί στον αγωνιστικό χώρο. Να δώσει επαρκείς
λύσεις στη μεσαία γραμμή ή εν πάση περιπτώσει να πείσει για την ανάγκη
απόκτησής του. Βαρύς και ράθυμος στις κινήσεις, ήταν αδύνατο να συγκρατήσει
τους «αφιονισμένους» αντιπάλους του στο κέντρο του γηπέδου. Όσο για το πέναλτι
που ζήτησε, ακόμη και να το συζητήσουμε, μάλλον τον Παναθηναϊκό θα αδικήσουμε.
Οι «μεγάλοι» δεν δικαιούνται να ομιλούν (για τη διαιτησία…).