Σαλάμ Παξ: το παράνομο ημερολόγιο ενός απλού Ιρακινού


Το μικρό του όνομα, Σαλάμ, είναι πραγματικό, στα αραβικά σημαίνει ειρήνη. Μια
μέρα έμαθε ότι το όνομά του στα λατινικά είναι «παξ». Κι έτσι, όταν ξεκίνησε ο
πόλεμος και αποφάσισε να κρατήσει ένα «μπλογκ», ένα ημερολόγιο στο Internet
δηλαδή, υιοθέτησε αυτό το ιδανικό ονοματεπώνυμο: Σαλάμ Παξ. M' αυτό έγινε
γνωστός σ' ολόκληρο τον κόσμο, ως ο μυστηριώδης συντάκτης ενός συναρπαστικού
πολεμικού ημερολογίου, για τον οποίο κανείς δεν μπορούσε να πει με βεβαιότητα
αν πράγματι υπάρχει, αν είναι πράγματι Ιρακινός κι αν ζει πράγματι στη
Βαγδάτη. Μια εποχή μάλιστα εξαφανίστηκε και πολλοί πίστεψαν ότι η όλη υπόθεση
ήταν φάρσα. Όμως ο Σαλάμ Παξ, ένας άθεος Ιρακινός αρχιτέκτονας με σπουδές στη
Βιέννη, επέστρεψε γρήγορα στον κυβερνοχώρο και συνέχισε τις «ανταποκρίσεις»
του. Ανταποκρίσεις φόβου και ελπίδας, κείμενα κατά του Σαντάμ και κατά του
εισβολέα, που μόλις εκδόθηκαν στη Βρετανία (The Bagdad Blog, εκδ. Grove Press)
και μεταφράζονται ήδη σε πολλές γλώσσες.


H μυστική αστυνομία φυσικά τον κυνηγούσε, ιδιαίτερα μάλιστα από τότε που
άρχισαν να ασχολούνται με το ημερολόγιό του τα δυτικά μέσα ενημέρωσης. Όμως οι
πράκτορες του Σαντάμ ήταν καλοί στα βασανιστήρια, όχι στο Internet, κι έτσι ο
Σαλάμ τους ξέφευγε, έπαιζε μαζί τους όπως το ποντίκι με τη γάτα, έκλειναν
εκείνοι ένα δρόμο κι αυτός ξέφευγε από έναν άλλο. Μια μέρα ο πατέρας του
άκουσε στο BBC για έναν αρχιτέκτονα που κρατούσε ένα πολεμικό ημερολόγιο και
τον ρώτησε έντρομος αν ήταν εκείνος, ο Σαλάμ αρνήθηκε, αλλά τον έλουσε κρύος
ιδρώτας. Στο μεταξύ οι βόμβες συνέχιζαν να πέφτουν, ο κόσμος σκοτωνόταν στους
δρόμους, ο Σαλάμ φοβόταν, αλλά ήταν πια αιχμάλωτος του ήρωά του, δεν μπορούσε
να σταματήσει. Άλλωστε το ημερολόγιο τού έδινε θάρρος, τον έκανε να αισθάνεται
λιγότερο μόνος.


Και οι άλλοι, αυτός ο έρημος λαός, πώς αντιδρούσε; Τη δεκαετία του '60, λέει ο
Σαλάμ στη Ρεπούμπλικα, οι Ιρακινοί ήταν υπερήφανοι για τον ηγέτη τους, που
προσπαθούσε να μιμηθεί τον Νάσερ. Τα αισθήματα αυτά άντεξαν στον πόλεμο με το
Ιράν, άρχισαν όμως να διαλύονται με την εισβολή στο Κουβέιτ και τον πρώτο
πόλεμο του Κόλπου. Τον τελευταίο καιρό, οι περισσότεροι Ιρακινοί δεν έβλεπαν
την ώρα να απαλλαγούν από τον Σαντάμ. Ήξεραν ότι αυτό μπορούσε να γίνει μόνο
με μια ξένη εισβολή. Το να βλέπεις όμως τη χώρα σου να βομβαρδίζεται, και στη
συνέχεια να τελεί υπό ξένη κατοχή, είναι οδυνηρό, ιδιαίτερα αν είσαι
μουσουλμάνος και έχεις μάθει να ταυτίζεις την Αμερική με τον διάβολο. Το χάος
αυτών των ημερών είναι αναπόφευκτο, οι Ιρακινοί μπορούν να μιλούν ελεύθερα
ύστερα από τριάντα χρόνια καταπίεσης, και προς το παρόν ακούγονται μόνο
ουρλιαχτά, μονάχα φωνές φανατισμού και μίσους. Όμως η κατάσταση γρήγορα θα
βελτιωθεί, ο Σαλάμ είναι αισιόδοξος, οι έξαλλοι θα απομονωθούν, ο ιρακινός
λαός είναι πολιτισμένος.

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από