Mη μας πάρει η… μπάλα

H Ελλάδα της Ευρώπης. Και οι εθνικές ομάδες των διακρίσεων.

*** Ποτέ, ίσως, στο παρελθόν ένα Σάββατο δεν ήταν τόσο «γεμάτο» από αγώνες
τριών αθλημάτων. Ποδόσφαιρο, μπάσκετ, βόλεϊ, τρεις διαφορετικές μπάλες, τρία
διαφορετικά σπορ που κυνηγούν την επιτυχία έχοντας έναν κοινό παρανομαστή:
τους αυστηρούς προπονητές, τους τεχνικούς με την τάση να ελέγχουν τα πάντα
γύρω τους. Άλλοτε είναι καλό, άλλοτε αποβαίνει εις βάρος όσων ακολουθούν
τέτοιες μεθόδους.

Ο Ότο Ρεχάγκελ. Στην Αρμενία, η Εθνική ποδοσφαίρου αναζητεί το «διπλό». Αν από
το Ερεβάν επιστρέψουν με τη νίκη οι διεθνείς, τότε η πρόκριση στα τελικά του
Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος μπορεί να θεωρείται δεδομένη. Κανείς μην αμφιβάλλει
και άλλωστε ούτε προ δύο δεκαετιών μας σταμάτησαν (Λεωφόρο) οι (τότε)
Σοβιετικοί, δεν μπορούν να το κάνουν τώρα οι Ιρλανδοί.

*** Με την ικανότητα να πλησιάζει τους παίκτες και να παίρνει από όλους όσα
περισσότερα έχουν, ο Γερμανός συμμάζεψε την κατάσταση σε μπόλικους τομείς.
Ναι, απέκλεισε αρκετούς. Δούλεψε όμως με συμπαγή ομάδα και οι παίκτες πολλές
φορές αγωνίστηκαν και για τον ίδιο. Το στυλ της Εθνικής δεν άλλαξε – η
νοοτροπία όμως βελτιώνεται. Δεν είναι μικρό πράγμα οι ποδοσφαιριστές να
πιστεύουν στη νίκη και στις δυνατότητές τους. Άρα, σοβαρότητα απαιτείται απόψε
και όχι θεωρίες πως «θα το πάρουμε έτσι ή αλλιώς το ματς». Τα ίδια λέγαμε
κάποτε στην Ουγγαρία ή στην Αλβανία και γυρίσαμε με μαύρες πλερέζες…

Ο Ιωαννίδης. Υπερσυγκεντρωτικός. Από «άχρωμο και άοσμο » τεχνικό σύμβουλο, τον
προτιμάμε σε ενεργό ρόλο, να φωνάζει, να σκίζεται, να πετά ενίοτε και σακάκια
από τον πάγκο. H Ομοσπονδία επένδυσε στον όνομα και την αύρα του και τα
αποτελέσματα φάνηκαν σε όλα τα Μέσα. Διότι ο «ξανθός», πέρα από αξία, μετρά
και επικοινωνιακά. Αγωνιστικά, έπεισε τον Τσακαλίδη να δώσει το «παρών», οι
διεθνείς προπονήθηκαν και προετοιμάστηκαν έχοντας «ψυχικό δέσιμο» και η Εθνική
μπάσκετ γαλουχείται από το «όλοι για έναν και ένας για όλους». Το όραμα της
διάκρισης, χρόνια μετά την τελευταία επιτυχία, είναι δυνατό, κυρίως γιατί
υπάρχει πίστη και ελλοχεύει η προσμονή των Ολυμπιακών Αγώνων. Με τους
Τούρκους, στο κατάμεστο γήπεδο, έχουμε κάθε λόγο και δικαίωνα να φωνάξουμε, να
παθιαστούμε, να απαιτήσουμε τη νίκη.

Ο Προσαλίκας. Τον λένε… Παναγούλια του φιλέ, ποιος όμως μπορεί να αρνηθεί
την πρόοδο της Εθνικής βόλεϊ; Βαρεθήκαμε και μπουχτίσαμε από τους «κυριλέ» και
υφάτους ξένους που κουβαλήθηκαν στον τόπο μας, αλλά δεν πρόσφεραν τα
αναμενόμενα. Καλή πορεία στο Γουόρλντ Λιγκ και πρόκριση στα τελικά του
Ευρωβόλεϊ για πρώτη φορά ύστερα από χρόνια. Διπλωμάτης ο Προσαλίκας, έπαιξε
στον Ολυμπιακό και κατέκτησε τίτλους ως προπονητής με τον Παναθηναϊκό. Καλές
σχέσεις με τους παίκτες, ασφαλώς θα χρειαστεί το μάξιμουμ, προκειμένου να
κοντράρει την παραδοσιακά ισχυρή Ολλανδία.

H στήλη καταθέτει ξανά την… αδυναμία της σε ό,τι σχετίζεται με το κεφάλαιο
«γυναίκα και ποδόσφαιρο». Λοιπόν: στη Γερμανία, την προσεχή περίοδο, γυναικεία
ομάδα θα διαφημίζει τοπικό οίκο ανοχής! Για τους ενδιαφερόμενους, εδρεύει στο
Χάλε, το λογότυπο αναφέρει «πάντα αξίζει μια επίσκεψη» (άλα τις σύνθημα!), ενώ
δεν ξεκαθαρίστηκε αν στους πανηγυρισμούς βγάζουν οι κοπέλες τις φανέλες για να
έχουμε και… οπτική επαφή με τα ενδότερα.